(Της Γιώτας Βασιλείου)
Το «Ο φόνος της συζύγου» είναι το τέταρτο και τελευταίο
βιβλίο του Henry Kuttner,
με ήρωα τον Δρα Michael Gray,
του ερευνητή ψυχαναλυτή από το San Francisco,
που ερευνά εγκλήματα, χρησιμοποιώντας περισσότερο ψυχολογικές μεθόδους, παρά
αστυνομικές.
Σε αυτή του την περιπέτεια, ο δόκτορας Γκρέι καλείται να διαλευκάνει
μια μυστηριώδη υπόθεση, στην οποία τον ενέπλεξε, η Κάρεν Τσάμπιον. Η Τσάμπιον είναι μια παθολογική ψεύτρα, η
οποία δεν έτυχε να ακούσει ποτέ την «ιστορία του βοσκού με τον λύκο». Ως εκ
τούτου, μη μπορώντας να καταφύγει στην αστυνομία, η οποία δεν πιστεύει πια τα
ψέματά της, στρέφεται για βοήθεια στον Μάικλ Γκρέι, λέγοντάς του πως ο άντρας της
σκοπεύει να τη βγάλει από τη μέση. Εκείνος αναλαμβάνει την
υπόθεση και κατά τη διάρκεια των ερευνών του, έρχεται αντιμέτωπος με έναν τσαρλατάνο
γιατρό, ένα δολοφόνο κι έναν αμφιβόλου ηθικής ιδιωτικό ερευνητή. Για μια ακόμη
φορά λοιπόν, παρακολουθούμε τον Γκρέι, να διυλίζει κυριολεκτικά τον «κώνωπα», ν’
αναλύει σε βάθος τα λόγια και τις συμπεριφορές αυτού του, τόσο παράξενου, σμαριού
ανθρώπων και να βρίσκει την άκρη σ' αυτό το κουβάρι.
«Ο φόνος της συζύγου» είναι για μένα το καλύτερο από τα
τέσσερα της σειράς. Το βρήκα πιο μεστό και πιο «ζουμερό», πιο ώριμο θα έλεγα, παρόλο
που σε κάποια σημεία κατάλαβα τι έμελλε να συμβεί. Το στυλ και το ύφος του
βιβλίου παραμένει το ίδιο με τα άλλα τρία. Παλαιάς κοπής αλλά με αέρα
διαχρονικό. Χωρίς περιγραφές σκληρής βίας και χωρίς αιματοβαμμένες σκηνές, ο
Κάτνερ επιλέγει τον δύσκολο δρόμο, εκείνον που απαιτεί από το αναγνωστικό του
κοινό να βάλει το μυαλό σε λειτουργία και να εμβαθύνει στα νοήματα. Οι σπουδές άλλωστε
του συγγραφέα στην κλινική ψυχολογία, συνδράμουν στη δημιουργία μιας άψογης
ψυχογραφίας, την οποία απολαμβάνω κάθε φορά. Περνάει από λεπτό «κόσκινο» κάθε
μικρή ή μεγάλη παρέκκλιση στη συμπεριφορά των ηρώων του, χρησιμοποιώντας
πραγματικές ψυχαναλυτικές μεθόδους της εποχής. Έπρεπε να περάσουν πολλά χρόνια,
για να υιοθετηθούν επίσημα πλέον, από την αστυνομία, οι μέθοδοι που περιγράφει
ο Χένρυ Κάτνερ στα βιβλία του. Όπως έχω ξαναπεί, τόσο ο Κάτνερ και το άλλο του
μισό, ο Δρ. Μάικλ Γκρέι, είναι σύγχρονοι profilers που μας έρχονται από το παρελθόν!
Αν είσαι λοιπόν φαν της noir μυθιστοριογραφίας, τότε μην
παραλήψεις να αναζητήσεις τα βιβλία του Henry Kuttner και ιδίως αυτά των εκδόσεων
Αλεξάνδρεια, που είναι πολύ προσεγμένα τόσο σε ποιότητα έκδοσης όσο και από
πλευράς μετάφρασης και επιμέλειας. Είμαι σίγουρη πως θα τα αγαπήσεις.
Υ.Γ. Γράφοντας την άποψή μου για το βιβλίο, έτυχε να ακούω
το "Losing my Religion" των αγαπημένων R.E.M. και όλως παραδόξως, του ταίριαζε όμορφα!
Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα ή να αγοράσετε το βιβλίο εδώ.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Άφησε εδώ το σχόλιό σου...