Book Review: ΑΥΤΟ ΕΚΑΝΕΣ ΠΑΝΤΑ του ΝΙΚΟΥ ΙΑΤΡΟΥ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΚΑΡΟΣ

  (Της  Κατερίνας Τσαμπά )  Ένα βιβλίο σε δευτεροπρόσωπη αφήγηση και ενεστώτα χρόνο είναι σχεδόν πάντα ένα δυνατό ανάγνωσμα. Τα δυο αυτά στοιχεία προσδίδουν μια ένταση στην ιστορία, έναν ρυθμό στην ανάγνωση και συναισθήματα που βιώνονται εξίσου με ένταση. Στην ιστορία του κ. Ιατρού είναι ένας πατέρας που αναζητά τον εξαφανισμένο του γιο και του απευθύνει όσα σκέφτεται. Τον βλέπουμε πρώτα να τον ψάχνει και μετά να ζει. Μοιάζει να νιώθει τώρα περισσότερα συναισθήματα από τότε που τον ζούσε και τον μεγάλωνε. Μια συμβατική σχέση με τη γυναίκα του η οποία κατέληξε άδοξα. Ο πατέρας αναπολεί το παρελθόν και αναρωτιέται αν όσα έκανε τα έκανε σωστά, αν και μοιάζει σίγουρος πως όχι. Τον ακούμε να δικαιολογεί τον γιο του που θέλησε να εξαφανιστεί χωρίς να δώσει κάποιο στοιχείο, να δικαιολογεί τη γυναίκα του που τον εγκατέλειψε. Το σπίτι του είναι κατ’ ουσίαν μια πολυθρόνα που την έχει βάλει στη μέση του δωματίου εκείνου και ενώ τα υπόλοιπα τα μετακινεί, αυτή την αφήνει εκεί, ακούνητ...

Book Review: ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΕ ΤΗ ΡΙΓΕ ΜΠΛΟΥΖΑ, της ΕΛΕΝΑΣ ΧΟΥΣΝΗ, από εκδόσεις ΚΥΦΑΝΤΑ


 (Της Γιώτας Βασιλείου)

«Όταν ένα παιδί κακοποιείται, αυτό που στην πραγματικότητα κακοποιείται είναι η εμπιστοσύνη του προς τους ανθρώπους...»

Διαβασμένο από το καλοκαίρι, έφτασε χειμώνας σχεδόν μέχρι να καταφέρω να βάλω τις σκέψεις μου σε σειρά για το βιβλίο αυτό. Τι να πει κανείς που να μην έχει ήδη ειπωθεί; Μια τραγικά διαχρονική και πάντα επίκαιρη ιστορία φρίκης όπου τα τέρατα δεν κατοικούν στα παραμύθια αλλά στα ίδια μας τα σπίτια και κατασπαράζουν αθώες παιδικές ψυχές. Μια ιστορία που δεν ανήκει στο φάσμα της μυθοπλασίας αλλά σε εκείνο της ζοφερής πραγματικότητας. 

Το συγκεκριμένο βιβλίο της Έλενας Χουσνή είναι ίσως το πιο σκληρό και το πιο ωμό απ’ όλα. Και το πιο «άσχημο» απ’ όλα. Και με το πιο σιχαμερό θέμα απ’ όλα. Παρόλο που είμαι σίγουρη πως σκοπός της συγγραφέα δεν ήταν να σοκάρει με το βιβλίο της, είναι το είδος εκείνο, που αν δεν είσαι υποψιασμένος για το περιεχόμενό του, παίζει και να μην αντέξει το στομάχι σου να το ολοκληρώσεις. Γυναίκες και παιδιά που πέφτουν θύματα εμπόρων λευκής σάρκας, ενδοοικογενειακή βία, σεξουαλική κακοποίηση, παιδική πορνογραφία, μπούλινγκ και δεκάδες άλλοι κίνδυνοι, που παραφυλάνε στη γωνία. Μέσα από 3 παράλληλες ιστορίες, ξεδιπλώνεται η πλοκή χωρίς περιττές ωραιοποιήσεις. Αντίθετα κλιμακώνεται μέσα από τεκμηριωμένα κι ανατριχιαστικά στοιχεία, μέχρι το συγκλονιστικό του φινάλε. 

Η Έλενα διαχειρίζεται όλα αυτά τα θέματα με απόλυτο σεβασμό, με την γνωστή, μεστή γραφή της, με τον ευγενή τη λόγο και την ευαισθησία της ψυχής της. Η έρευνα που έχει πραγματοποιήσει, φαίνεται από την πρώτη κιόλας στιγμή, ότι είναι σε βάθος και κάθε πληροφορία που δίνεται μέσα από στις σελίδες του βιβλίου, μπορεί να διασταυρωθεί με μια απλή έρευνα μέσω του διαδικτύου. Οι χαρακτήρες της όλοι ολοζώντανοι, διαθέτουν πλαστικότητα και είναι ρεαλιστικοί. Άνθρωποι της διπλανής πόρτας. Από πλευράς ταχύτητας, απλά το βιβλίο δε σε αφήνει να το αφήσεις. Παρά τη δυσκολία του θέματός του, άπαξ και το αρχίσεις είναι απλά θέμα ωρών να το τελειώσεις. 

Μπορεί «Το παιδί με τη ριγέ μπλούζα» ναι είναι ένα σκληρό αστυνομικό/κοινωνικό μυθιστόρημα, αλλά είναι ένα βιβλίο που αξίζει και πρέπει να διαβαστεί, γιατί πριν και πρώτα απ’ όλα είναι μια κραυγή αγωνίας, με τεράστια δυναμική, που μπορεί και πρέπει να ακουστεί μέχρι τα πέρατα αυτής της Γης. Μέχρι που τα τέρατα να μην έχουν τόπο να κρυφτούν και να εξαφανιστούν μια και καλή!

Προτείνεται 1000%!

Καλές αναγνώσεις!

Διαβάστε περισσότερα ή αγοράστε το βιβλίο εδώ.



Σχόλια