Book Review: Ο ΘΕΟΣ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ, της LIZ MOORE, από εκδόσεις ΙΚΑΡΟΣ

(Της Γιώτας Βασιλείου ) Υπάρχουν συγγραφείς που, μόλις τους διαβάσεις μία φορά, τους κρατάς κάπου στο πίσω μέρος του μυαλού σου. Όχι επειδή γράφουν απαραίτητα εντυπωσιακές ιστορίες, αλλά επειδή έχουν έναν τρόπο να σε κάνουν να κοιτάζεις τους ανθρώπους τους λίγο πιο προσεκτικά. Η Liz Moore για μένα μπήκε σε αυτή την κατηγορία όταν διάβασα πριν μερικά χρόνια το Μακρύ Φωτεινό Ποτάμι της. Εκείνο το βιβλίο ήταν ένα εξαιρετικό ψυχογράφημα και ταυτόχρονα μια πολύ σκληρή καταγραφή του πώς ο εθισμός δεν διαλύει μόνο τον ίδιο τον εξαρτημένο αλλά απλώνεται και επηρεάζει οικογένεια, φίλους, ολόκληρο τον κοινωνικό ιστό γύρω του. Έτσι λοιπόν, όταν ήρθε στα χέρια μου Ο Θεός του Δάσους , αναρωτιόμουν: Θα είναι και πάλι το ίδιο καλογραμμένο; Θα καταφέρει να τρυπώσει κάτω από την επιφάνεια των χαρακτήρων και να βγάλει τον βαθύτερο εαυτό τους; Και ναι, δε με απογοήτευσε ούτε και σε αυτό. Συν του ό,τι είχε και το κατιτίς παραπάνω και εννοώ το μυστήριο και την υπέροχη ατμόσφαιρα του δάσους. Η ιστορί...

Book Review: ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΕ ΤΗ ΡΙΓΕ ΜΠΛΟΥΖΑ, της ΕΛΕΝΑΣ ΧΟΥΣΝΗ, από εκδόσεις ΚΥΦΑΝΤΑ


 (Της Γιώτας Βασιλείου)

«Όταν ένα παιδί κακοποιείται, αυτό που στην πραγματικότητα κακοποιείται είναι η εμπιστοσύνη του προς τους ανθρώπους...»

Διαβασμένο από το καλοκαίρι, έφτασε χειμώνας σχεδόν μέχρι να καταφέρω να βάλω τις σκέψεις μου σε σειρά για το βιβλίο αυτό. Τι να πει κανείς που να μην έχει ήδη ειπωθεί; Μια τραγικά διαχρονική και πάντα επίκαιρη ιστορία φρίκης όπου τα τέρατα δεν κατοικούν στα παραμύθια αλλά στα ίδια μας τα σπίτια και κατασπαράζουν αθώες παιδικές ψυχές. Μια ιστορία που δεν ανήκει στο φάσμα της μυθοπλασίας αλλά σε εκείνο της ζοφερής πραγματικότητας. 

Το συγκεκριμένο βιβλίο της Έλενας Χουσνή είναι ίσως το πιο σκληρό και το πιο ωμό απ’ όλα. Και το πιο «άσχημο» απ’ όλα. Και με το πιο σιχαμερό θέμα απ’ όλα. Παρόλο που είμαι σίγουρη πως σκοπός της συγγραφέα δεν ήταν να σοκάρει με το βιβλίο της, είναι το είδος εκείνο, που αν δεν είσαι υποψιασμένος για το περιεχόμενό του, παίζει και να μην αντέξει το στομάχι σου να το ολοκληρώσεις. Γυναίκες και παιδιά που πέφτουν θύματα εμπόρων λευκής σάρκας, ενδοοικογενειακή βία, σεξουαλική κακοποίηση, παιδική πορνογραφία, μπούλινγκ και δεκάδες άλλοι κίνδυνοι, που παραφυλάνε στη γωνία. Μέσα από 3 παράλληλες ιστορίες, ξεδιπλώνεται η πλοκή χωρίς περιττές ωραιοποιήσεις. Αντίθετα κλιμακώνεται μέσα από τεκμηριωμένα κι ανατριχιαστικά στοιχεία, μέχρι το συγκλονιστικό του φινάλε. 

Η Έλενα διαχειρίζεται όλα αυτά τα θέματα με απόλυτο σεβασμό, με την γνωστή, μεστή γραφή της, με τον ευγενή τη λόγο και την ευαισθησία της ψυχής της. Η έρευνα που έχει πραγματοποιήσει, φαίνεται από την πρώτη κιόλας στιγμή, ότι είναι σε βάθος και κάθε πληροφορία που δίνεται μέσα από στις σελίδες του βιβλίου, μπορεί να διασταυρωθεί με μια απλή έρευνα μέσω του διαδικτύου. Οι χαρακτήρες της όλοι ολοζώντανοι, διαθέτουν πλαστικότητα και είναι ρεαλιστικοί. Άνθρωποι της διπλανής πόρτας. Από πλευράς ταχύτητας, απλά το βιβλίο δε σε αφήνει να το αφήσεις. Παρά τη δυσκολία του θέματός του, άπαξ και το αρχίσεις είναι απλά θέμα ωρών να το τελειώσεις. 

Μπορεί «Το παιδί με τη ριγέ μπλούζα» ναι είναι ένα σκληρό αστυνομικό/κοινωνικό μυθιστόρημα, αλλά είναι ένα βιβλίο που αξίζει και πρέπει να διαβαστεί, γιατί πριν και πρώτα απ’ όλα είναι μια κραυγή αγωνίας, με τεράστια δυναμική, που μπορεί και πρέπει να ακουστεί μέχρι τα πέρατα αυτής της Γης. Μέχρι που τα τέρατα να μην έχουν τόπο να κρυφτούν και να εξαφανιστούν μια και καλή!

Προτείνεται 1000%!

Καλές αναγνώσεις!

Διαβάστε περισσότερα ή αγοράστε το βιβλίο εδώ.



Σχόλια