Book Review: Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΛΕΞΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ, από ΕΛΛΗΝΟΕΚΔΟΤΙΚΗ

Αναρτήθηκε από την
(Της Κατερίνας Τσαμπά )   Τον Κυριάκο Αθανασιάδη τον εκτιμώ βαθύτατα. Γνώρισα τη γραφή του μέσα από το δοκίμιο «Οδηγός συγγραφής» από τις Εκδόσεις Ψυχογιός. Έκτοτε τον ακολουθώ και διαβάζω κάθε βιβλίο του που κυκλοφορεί. Πολυγραφότατος καθώς είναι έχει γράψει όλα τα είδη. Κοινωνικό, παιδικό, εφηβικό αλλά και πιο δοκιμιακά. Το τελευταίο του βιβλίο με τίτλο «Η πιο όμορφη λέξη του κόσμου» από την Ελληνοεκδοτική είναι για μεγάλα και μικρά παιδιά. Μιλάει για την ιστορία της τυπογραφίας, για ποίηση και για την αγάπη. Για πολλούς Η λέξη « Έξοδος » θεωρείται ως η πιο όμορφη λέξη, επειδή ξεκινά από το γράμμα έψιλον, το οποίο  είναι η αφετηρία για σημαντικές ελληνικές έννοιες: ελευθερία, έθνος, ευθύνη, έμπνευση, ευγνωμοσύνη, ειρήνη και πολλές ακόμα. Στο Μεσολλόγγι αρχές 19 ου αιώνα, στα χρόνια της Επανάστασης, γνωρίζουμε τον Λευτέρη, τον μικρό βοηθό του πιο μεγάλου τυπογράφου εκείνης της εποχής. Μέσα από την ιστορία του μαθαίνουμε πολλά για την τυπογραφία. Πως υπήρχαν τα γρά...
0

Book Review: ΛΕΥΚΟ ΧΑΡΤΙ, της ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΠΟΜΟΝΗ, από εκδόσεις ΣΥΡΤΑΡΙ

Αναρτήθηκε από την

 



Όταν νιώσεις την αδικία στο πετσί σου, εναντιώνεσαι.
Διεκδικείς.
Πολεμάς.

Το Λευκό χαρτί της Χριστίνας Πομόνη δεν είναι απλώς μία ιστορία· είναι ένας καθρέφτης που σε αναγκάζει να κοιτάξεις μέσα σου. Ο Άλκης, με τις πληγές του, τις ελπίδες του και τις σιωπές του, γίνεται σύντροφος στο ταξίδι της εσωτερικής αναζήτησης – εκεί όπου τα όρια μεταξύ εγκατάλειψης και αγάπης, χαμένων παιδικών χρόνων και αποφάσεων του σήμερα, θλίψης και ανάτασης ψυχής, γίνονται τόσο λεπτά όσο ένα τσιγαρόχαρτο.

Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση είναι δυνατή και αφοπλιστική. Δεν σου επιτρέπει απλώς να παρακολουθήσεις τη ζωή του Άλκη, σε σπρώχνει να τη ζήσεις μαζί του, να νιώσεις το βάρος της απουσίας, την ανάγκη της φυγής αλλά και την κρυφή λαχτάρα της επιστροφής. Η διαφορά παίζει στις λεπτομέρειες – ένα βλέμμα, μια χειρονομία, μια σκηνή που περισσότερο υπαινίσσεται παρά λέγεται – υφαίνουν έναν καμβά που ζωντανεύει στο γύρισμα κάθε σελίδας.

Και όσο ο Άλκης παλεύει να γράψει, η ίδια η γραφή μοιάζει να καθρεφτίζει τον αγώνα του· αργή, διστακτική, γεμάτη σιωπές αλλά και στιγμές αποκαλυπτικές. Ένα λευκό χαρτί που δεν είναι κενό, αλλά αντίθετα, είναι γεμάτο απαιτήσεις.

Το βιβλίο δεν χαϊδεύει τις αισθήσεις· σε ταρακουνά. Σε κάνει να γελάσεις, να θυμώσεις, να συγκινηθείς, να κοιτάξεις πιο βαθιά όχι μόνο στην ψυχή του ήρωα αλλά και του εαυτού σου. Είναι ασυμβίβαστο, τρυφερό, αληθινό. Ένα βιβλίο που δεν το αφήνεις εύκολα – και που σίγουρα δεν θα σε αφήνει ίδιο/α όταν το κλείσεις.

Να το διαβάσεις. Θα το βρεις εδώ.

 

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Άφησε εδώ το σχόλιό σου...