Book Review: Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΛΕΞΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ, από ΕΛΛΗΝΟΕΚΔΟΤΙΚΗ

(Της Κατερίνας Τσαμπά)
 

Τον Κυριάκο Αθανασιάδη τον εκτιμώ βαθύτατα. Γνώρισα τη γραφή του μέσα από το δοκίμιο «Οδηγός συγγραφής» από τις Εκδόσεις Ψυχογιός. Έκτοτε τον ακολουθώ και διαβάζω κάθε βιβλίο του που κυκλοφορεί.

Πολυγραφότατος καθώς είναι έχει γράψει όλα τα είδη. Κοινωνικό, παιδικό, εφηβικό αλλά και πιο δοκιμιακά.

Το τελευταίο του βιβλίο με τίτλο «Η πιο όμορφη λέξη του κόσμου» από την Ελληνοεκδοτική είναι για μεγάλα και μικρά παιδιά. Μιλάει για την ιστορία της τυπογραφίας, για ποίηση και για την αγάπη. Για πολλούς Η λέξη «Έξοδος» θεωρείται ως η πιο όμορφη λέξη, επειδή ξεκινά από το γράμμα έψιλον, το οποίο είναι η αφετηρία για σημαντικές ελληνικές έννοιες: ελευθερία, έθνος, ευθύνη, έμπνευση, ευγνωμοσύνη, ειρήνη και πολλές ακόμα.

Στο Μεσολλόγγι αρχές 19^ου αιώνα, στα χρόνια της Επανάστασης, γνωρίζουμε τον Λευτέρη, τον μικρό βοηθό του πιο μεγάλου τυπογράφου εκείνης της εποχής. Μέσα από την ιστορία του μαθαίνουμε πολλά για την τυπογραφία. Πως υπήρχαν τα γράμματα το καθένα σε ξεχωριστό μεταλλικό στοιχείο, τα σημεία στίξης σε άλλα αντίστοιχα, τα τονισμένα γράμματα άλλα με δασεία και άλλα με οξεία, με υπογεγραμμένη ξεχωριστά. Πώς στήνονταν το καθένα δίπλα στο άλλο σχηματίζοντας τις λέξεις και με ένα ξεχωριστό μεταλλάκι για διάστημα για να ξεχωρίζουν. Και έτσι, σιγά σιγά, σχηματίζονταν οι λέξεις και εν τέλει οι προτάσεις.

Δείχνει την αγάπη του μικρού Λευτέρη για την τέχνη. Πώς αυτός με το αφεντικό και τον εκδότη τους δημιουργήσανε την πρώτη εφημερίδα, τα «Ελληνικά χρονικά» και πόσο χρονοβόρα διαδικασία ήταν.

Μιλά για τον Λόρδο Βύρωνα, το πόσο τον αγαπούσαν σε όλη την Ελλάδα. Για την ποίησή του.

Μέσα από μια όμορφη και ρέουσα πρωτοπρόσωπη αφήγηση ο Αθανασιάδης μας βάζει στην εποχή εκείνη, λίγο πριν την Έξοδο του Μεσολογγίου. Σε εκείνα τα γεγονότα που τάραξαν όλη την Ελλάδα. Με μια ολοζώντανη περιγραφή ζούμε την Έξοδο μαζί με τους ήρωες. Ο παλμός της πένας του δονεί το είναι μας. Βιώνουμε μαζί τους τις απώλειες, τον φόβο, την απόγνωση.

Η ιστορία του βιβλίου καταλήγει το 1900, όταν ο Λευτέρης είναι πια μεγάλος.

Ο Αθανασιάδης έχει πάρει ιστορικά στοιχεία και τα έχει περιπλέξει και με μυθοπλασία, δημιουργώντας έτσι μια πολύ γλυκιά ιστορία, πώς μέσα από τη βαθιά αγάπη μπορείς να κρατήσεις πολλά ιδανικά ζωντανά.

Θα το βρείτε εδώ.