Εν ριπή μολυβιού: Τρία διαμαντάκια από τη σειρά ΑΠΝΕΥΣΤΙ, εκδόσεις ΟΞΥ

(Της Γιώτας Βασιλείου ) Τρία τόσα δα μικρούτσικα βιβλία, τρεις διαφορετικοί κόσμοι, ένα κοινό ερώτημα:  Τι κάνει ο άνθρωπος όταν βρεθεί ή ξεπεράσει τα όριά του; Τους τελευταίους μήνες οι εκδόσεις Οξύ μας έχουν φέρει μια εξαιρετική νέα σειρά. Μικρά σε έκταση αλλά μεγάλα σε ιδέες, τα βιβλία της σειράς Απνευστί είναι κλασικά έργα με συμπυκνωμένο λόγο που όμως δεν χάνει τη βαρύτητά του. Ο Τζόζεφ Κόνραντ, ο Εμίλ Ζολά και ο Πιέτρο Αρετίνο μπορεί χρονικά να απέχουν παρασάγγας όμως συναντιούνται στον τρόπο που ρίχνουν το βλέμμα τους πάνω στην κοινωνία, το σώμα, την ψυχή, το πνεύμα και την κατάρρευση των βεβαιοτήτων. Μικρά βιβλία, μεγάλα ρήγματα.   Η Πλημμύρα, του Εμίλ Ζολά Ο Ζολά εδώ γράφει για μια φυσική καταστροφή, αντιμετωπίζοντας τη συμφορά όχι ως ένα απλό γεγονός αλλά σαν μηχανισμό αποκάλυψης. Η πλημμύρα λειτουργεί καταλυτικά και διαλύει την ψευδαίσθηση ελέγχου του ανθρώπου πάνω στο περιβάλλον και, κυρίως, πάνω στον εαυτό του. Η φύση δεν είναι φόντο. Είναι δύναμη. Απο...

Book Review: ΣΤΙΣ ΡΑΓΕΣ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ, του TIM WEAVER, από εκδόσεις BELL

 


(Της Γιώτας Βασιλείου)

Θα ξεκινήσω την άποψή μου με μια διαπίστωση… Σε αυτό το δεύτερο βιβλίο του Tim Weaver, με ήρωα τον Ντέιβιντ Ρέικερ, ο «κακός» ανταγωνίζεται επάξια κι ίσως σε κάποια σημεία ξεπερνάει κιόλας, τους κακούς του Chris Carter! Ναι, σωστά διαβάσατε, μην απορείτε.  Γιατί πρόκειται για ένα βαθιά διαταραγμένο άτομο, για το οποίο, η δολοφονία αθώων γυναικών είναι απλά θέμα διαδικαστικό, προκειμένου να φτάσει στο στόχο του. Ας πάρουμε τα πράγματα όμως από την αρχή…

Θυμάμαι όταν είχα διαβάσει το πρώτο του βιβλίο, το πόσο πολύ με είχε εντυπωσιάσει η γραφή του, όντας νεόκοπος συγγραφέας. Και να που, σε αυτόν το δεύτερο «φάκελο» της σειράς «Υποθέσεις Εξαφανισμένων Προσώπων», ο Weaver ξεπέρασε των εαυτό του. Η γραφή του εξελίχθηκε σοβαρά και κατάφερε να μας προσφέρει ένα θρίλερ που διαβάζεται απνευστί και σε αφήνει άναυδο. Η ιστορία συνοπτικά έχει ως εξής: Ο Ντέιβιντ Ρέικερ, πρώην δημοσιογράφος και νυν ερευνητής εξαφανισμένων προσώπων, προσλαμβάνεται από τους γονείς ενός 17χρονου κοριτσιού, της Μέγκαν, η οποία έχει εδώ και 7 μήνες εξαφανιστεί, χωρίς η αστυνομία να μπορεί να βρει το παραμικρό ίχνος για την τύχη της. 

Ξεδιπλώνοντας λοιπόν την ιστορία του, ο Weaver ανοίγει συγχρόνως πολλαπλά «μέτωπα» αλλά ως δια μαγείας κατορθώνει και τα διαχειρίζεται όλα άριστα. Πραγματικά είναι αξιοθαύμαστο το πώς μπορεί και δουλεύει τόσες διαφορετικές πλοκές μεταξύ τους, χωρίς να δημιουργεί κομφούζιο στο μυαλό του αναγνώστη. Η ατμόσφαιρα είναι εξόχως σκοτεινή και στη διαδρομή συναντάμε σκηνές που μπορεί να σοκάρουν και τον πιο «σκληραγωγημένο» αναγνώστη. Απόλαυσα ιδιαίτερα την συγκροτημένη σκέψη του Ρέικερ και τις διαδικασίες που ακολουθεί, οι οποίες είχαν ύφος κι άρωμα true crime. Από πλευράς ανατροπών δε θα πω ότι έγινε ο κακός χαμός αλλά η μία που μας πρόσφερε ήταν πολύ δυνατή και φυσικά εντελώς απρόσμενη. Εγώ τουλάχιστον, δεν την είδα να έρχεται ποτέ!

Σε γενικές γραμμές, η δεύτερη περιπέτεια του Ντέιβιντ Ρέικερ, όχι μόνο με ικανοποίησε αλλά με έκανε να ανυπομονώ σαν τρελή για το τρίτο της σειράς, που φέρει τον τίτλο “Vanished” (Εξαφανισμένος/η). Κι ευτυχώς ακολουθούν πολλά ακόμη (11 στο σύνολο), για να έχουμε να περιμένουμε! 

Εννοείται ότι προτείνεται! 

Καλές αναγνώσεις!


Σχόλια