Book Review: ΡΑΓΙΣΜΕΝΗ ΚΑΡΔΙΑ, του TIM WEAVER, από εκδόσεις BELL

 

(Της Γιώτας Βασιλείου)

Αν και θα περίμενε κανείς ότι πρόκειται για αισθηματικό μυθιστόρημα, σας βεβαιώνω ότι δεν πρόκειται καθόλου για τέτοιο. Το Ραγισμένη Καρδιά είναι το έβδομο κατά σειρά μυθιστόρημα από τις Υποθέσεις Εξαφανισμένων Προσώπων του Tim Weaver και αυτή τη φορά έχει να κάνει με μια υπόθεση που ξεκινά από ένα φαινομενικά απλό ερώτημα: τι πραγματικά συνέβη σε μια γυναίκα που χάθηκε χωρίς ίχνη και ποιοι λόγοι, παλιοί και καλά θαμμένοι, έρχονται στην επιφάνεια όταν κάποιος επιμένει να ψάχνει; Ο αγαπημένος Ντέιβιντ Ρέικερ αναλαμβάνει να ξετυλίξει ένα κουβάρι όπου το παρελθόν δεν λέει να μείνει ήσυχο και κάθε απάντηση γεννά μια πιο άβολη ερώτηση.

Από εκεί και πέρα, ο Weaver κάνει αυτό που γνωρίζει να κάνει άριστα. Δεν γράφει ένα βιβλίο για τον έρωτα, αλλά για τα συντρίμμια που αφήνει πίσω η απώλεια, η ενοχή και οι επιλογές που δεν ανακαλούνται. Η Ραγισμένη Καρδιά δεν είναι υπόσχεση συγκίνησης, είναι προειδοποίηση. Κάθε χαρακτήρας κουβαλά το δικό του ράγισμα και το έγκλημα λειτουργεί σαν φακός που φωτίζει όσα κάποιοι θα προτιμούσαν να μείνουν στο σκοτάδι.

Η αφήγηση, σε αντίθεση με προηγούμενα βιβλία, κινείται με χαμηλή ένταση, χωρίς πυροτεχνήματα και εύκολες ανατροπές. Αν κάποιος ψάχνει καταιγιστική δράση σε κάθε κεφάλαιο, εδώ θα χρειαστεί υπομονή. Έχουμε βραδύκαυστη, σχεδόν βασανιστική αποκάλυψη της αλήθειας. Ο Weaver δεν βιάζεται να εξηγήσει, δεν φοβάται τα κενά και δεν νιώθει την ανάγκη να συμπαθήσουμε τους ήρωές του. Τους αφήνει να είναι φθαρμένοι, πεισματάρηδες, κουρασμένοι, κυρίως όμως, ανθρώπινοι.

Ιδιαίτερα ενδιαφέρον είναι το πώς ο συγγραφέας χειρίζεται το συναισθηματικό βάρος χωρίς μελοδραματισμούς. Δεν σου λέει πότε να συγκινηθείς, ούτε σου κλείνει το μάτι για να σε κερδίσει. Δεν κυνηγά τους εντυπωσιασμούς ούτε εκβιάζει το συναίσθημα. Σε αφήνει να σταθείς μόνος σου απέναντι στις επιλογές των χαρακτήρων και να αποφασίσεις αν τις αντέχεις. Κάποιες στιγμές πονάνε περισσότερο ακριβώς επειδή δεν φωνάζουν.

Η Ραγισμένη Καρδιά είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που σε κάθε γύρισμα σελίδας σε τραβά σιωπηλά προς τα μέσα. Δεν είναι το πιο εντυπωσιακό βιβλίο της σειράς, είναι όμως από τα πιο ώριμα. Και αυτό γιατί δεν ενδιαφέρεται τόσο να λύσει απλώς μια εξαφάνιση, όσο να δείξει τι μένει όρθιο όταν η αλήθεια βγει στην επιφάνεια. Spoiler Alert: συνήθως όχι πολλά.

Να το διαβάσετε! Θα το βρείτε εδώ.