BOOK REVIEW: Ο ΕΝΑΣ ΜΕ ΜΑΧΑΙΡΙ, ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ ΚΑΡΥΔΑΚΗ, ΑΠΟ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ

Ο ένας με το μαχαίρι, του Σπύρου Καρυδάκη

Μια ιστορία για την αμείλικτη ομορφιά

«Η μάνα μου δεν ήταν εξ επαγγέλματος πουτάνα. Απλώς της άρεσαν οι άντρες —κι όταν λέμε άντρες, εννοούμε νέους άντρες, το πολύ ως τριάντα— αλλά περισσότερο αγόρια γύρω στα είκοσι και μικρότερα ακόμη, έφηβοι στα δεκαεφτά-δεκαοκτώ».

(Της Γιώτα Βασιλείου)

«Ο ένας με το μαχαίρι» του Σπύρου Καρυδάκη ήταν το μυθιστόρημα, το οποίο διάβασα αμέσως μετά το «Άσε με να σε δέρνω κάπου κάπου» αν και η αλήθεια είναι ότι εκδοτικά προηγείται το πρώτο του δεύτερου. Επηρεασμένη λοιπόν από τα έντονα συναισθήματα που μου είχε δημιουργήσει η ανατρεπτική αυτή νουβέλα, περίμενα ότι και αυτό το νέο βιβλίο του κου Καρυδάκη θα με συγκλονίσει. Η πρώτη μου αντίδραση ήταν να απογοητευτώ, μιας και –όπως ήταν φυσικό- καμιά σχέση δεν είχαν το ένα με το άλλο. Ωστόσο, δεν το παράτησα. Το προχώρησα και σιγά-σιγά η απογοήτευση έγινε περιέργεια, η περιέργεια έγινε έκπληξη, η έκπληξη ενδιαφέρον και μ’ εκείνα και με τ’ άλλα κατέληξα να ρουφήξω έναν τόμο 380 περίπου σελίδων, σε μερικές ώρες μόνο!

Όπως σε όλα του τα μυθιστορήματα, το ξέρω δα αυτό πλέον, έτσι και σε αυτό, ο κύριος Καρυδάκης, πήρε την πιο σκληρή του πένα κι έγραψε. Έγραψε ποιητικά, στοχαστικά, αλληγορικά, χυδαία, ερωτικά, σεξουαλικά, παράξενα, ανατρεπτικά και ανορθόδοξα. Αν κι έχουν περάσει αρκετά χρόνια από τότε που το πρωτοδιάβασα, θυμάμαι ακόμη πως τότε σκέφτηκα ότι, «Ο ένας με μαχαίρι» είναι ένα μυθιστόρημα που ήρθε για να μείνει. Κι ακόμα και σήμερα, η άποψή μου δεν έχει αλλάξει.  

Και σε αυτό του το πόνημα, όπως άλλωστε συνέβη και στο «Άσε με να σε δέρνω κάπου κάπου», ένιωσα ότι υποβόσκει το αυτοβιογραφικό στοιχείο. Κι εδώ, ο ήρωάς μας έχει ασχοληθεί με επαγγέλματα όπως αυτό του αγρότη, του εργάτη, του ψήστη και του επιμελητή ύλης σε περιοδικό. Όπως δηλαδή κι ο ίδιος κος Καρυδάκης. Δε θα μπορούσα να πω αν και σε τι βαθμό, είναι στο σύνολό του αυτοβιογραφικό το βιβλίο.

Οι χαρακτήρες που έχει κτίσει ο συγγραφέας είναι ιδιόμορφοι, με μεγάλο βάθος και με επιείκεια το λέω, κάπως παράφρονες κυριολεκτικά. Ένας μπεκρής παπάς, ένας ημίτρελος καθηγητής, μια μεσόκοπη γυναίκα που αρέσκεται στα άγουρα κορμιά νεαρών, ο αδελφός κι η αδελφή, πλάσματα φερμένα από άλλο κόσμο… Όλοι αυτοί κι ακόμα κάμποσοι, εμπλέκονται σε ένα τολμηρό γαϊτανάκι, γεμάτο έρωτα, απόγνωση κι ανατροπές. Γιατί αυτά τα τρία πάντα πάνε μαζί. Έρωτας, απόγνωση κι ανατροπή…

Με γλώσσα τολμηρή όπως πάντα και με μια ιστορία ανατρεπτική και παράδοξη όσο και φιλοσοφημένη, «Ο ένας με μαχαίρι» είναι το έργο ενός ανθρώπου ο οποίος ξέρει να γράφει. Μέσα στις σελίδες του βιβλίου του βλέπουμε το συγγραφέα να εντρυφά σε θέματα όπως η φιλοσοφία, η σχέση του πρωταγωνιστή με τους γονείς του και η γυναικεία ψυχολογία, πράγμα το οποίο αποδεικνύει συγγραφική ωριμότητα. Και με δεδομένο ότι το παρόν, είναι το πρώτο μυθιστόρημα του κυρίου Καρυδάκη, η επιτυχία του αυτή λαμβάνει άλλη υπόσταση και σημασία.

Το «Ο ένας με μαχαίρι» είναι μια δυνατή αιμομικτική ιστορία, η οποία όταν πρωτοεκδόθηκε τάραξε τα «στάσιμα νερά» της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Μια ιστορία για την αμείλικτη ομορφιά, η οποία κάνει τα άτομα που την φέρουν, βορά στα δόντια αυτών που την επιθυμούν. Μια ιστορία με μια κορύφωση που δεν θα μπορούσε να είναι άλλη, παρά ο θάνατος!  

Καλές αναγνώσεις!