Εν ριπή μολυβιού: Τρία διαμαντάκια από τη σειρά ΑΠΝΕΥΣΤΙ, εκδόσεις ΟΞΥ

Αναρτήθηκε από την
(Της Γιώτας Βασιλείου ) Τρία τόσα δα μικρούτσικα βιβλία, τρεις διαφορετικοί κόσμοι, ένα κοινό ερώτημα:  Τι κάνει ο άνθρωπος όταν βρεθεί ή ξεπεράσει τα όριά του; Τους τελευταίους μήνες οι εκδόσεις Οξύ μας έχουν φέρει μια εξαιρετική νέα σειρά. Μικρά σε έκταση αλλά μεγάλα σε ιδέες, τα βιβλία της σειράς Απνευστί είναι κλασικά έργα με συμπυκνωμένο λόγο που όμως δεν χάνει τη βαρύτητά του. Ο Τζόζεφ Κόνραντ, ο Εμίλ Ζολά και ο Πιέτρο Αρετίνο μπορεί χρονικά να απέχουν παρασάγγας όμως συναντιούνται στον τρόπο που ρίχνουν το βλέμμα τους πάνω στην κοινωνία, το σώμα, την ψυχή, το πνεύμα και την κατάρρευση των βεβαιοτήτων. Μικρά βιβλία, μεγάλα ρήγματα.   Η Πλημμύρα, του Εμίλ Ζολά Ο Ζολά εδώ γράφει για μια φυσική καταστροφή, αντιμετωπίζοντας τη συμφορά όχι ως ένα απλό γεγονός αλλά σαν μηχανισμό αποκάλυψης. Η πλημμύρα λειτουργεί καταλυτικά και διαλύει την ψευδαίσθηση ελέγχου του ανθρώπου πάνω στο περιβάλλον και, κυρίως, πάνω στον εαυτό του. Η φύση δεν είναι φόντο. Είναι δύναμη. Απο...
0

Διήγημα: ΤΙ ΤΗΣ ΛΕΣ ΤΩΡΑ;, του Ιωάννη Μπαχά

Αναρτήθηκε από την

ΤΙ ΤΗΣ ΛΕΣ ΤΩΡΑ;



     Η φωτιά καίει και όταν βρέχει. Δεν σταματάει, ούτε σβύνει. Έφθασα πρώτη. Και μόνη. Δεν είναι τελικά και τόσο καλό να ζεις στην εξοχή. Όταν χρειάζεσαι τους γείτονες δεν είναι κανένας αρκετά κοντά σου για να σε βοηθήσει. Η Αννούλα στρίγγλιζε στο δωμάτιο της και ο Λάμπρος έλειπε. 
Οι σκύλοι δεν κάνουν δεύτερες σκέψεις. Τώρα το κατάλαβα. Όρμηξα στις σκάλες. Η φωτιά καψάλιζε τη γούνα μου. Οι πατούσες μου έκαιγαν αφάνταστα. Ανέβηκα τις σκάλες τεντώνοντας τα πόδια μου για να ακουμπήσω σε όσο το δυνατόν λιγότερα σκαλιά. Η μοκέτα ζεματούσε. Το πόμολο ήταν χειρότερο. Σηκώθηκα στα πίσω πόδια και το κατέβασα. Οι κούκλες παίρνουν εύκολα φωτιά. Κρίμα. Μου άρεσαν και μένα. Δάγκασα το γιακά της Αννούλας και άρχισα να τη σέρνω προς τα έξω. 
Έκλαιγα από τον καπνό αλλά η Αννούλα συνήλθε μόλις βγήκε από το δωμάτιο και τη φύσηξε ο αέρας από την εξώπορτα. Δεν μπόρεσα να την κρατήσω. Δεν γλιτώσαμε την κατρακύλα. Το κεφάλι της προσγειώθηκε στην κοιλιά μου. Χαίρομαι που δεν χτύπησε αλλά τα πλευρά μου θα μου θυμίζουν πάντα εκείνη την τσουλήθρα. Βγήκαμε έξω και ο Λάμπρος έπεσε πάνω μας κλαίγοντας.
     “Τι ηρωϊκό κορίτσι. Κινδύνεψε για να σώσει το σκυλάκι της”, είπε η πυροσβέστης και με χάϊδεψε.

     Τι της λες τώρα!!!    

Για τα ΒΙΒΛΙΟγραφικά
Ιωάννης Μπαχάς, Μάιος 2020
Εκπαιδευτικός


 Σημείωση από την αρχισυνταξία: Κανένα ζώο δεν κακοποιήθηκε προκειμένου να γραφτεί αυτή η ιστορία. Στην φωτογραφία ο σκύλος είναι καλυμμένος με μια ειδική σκόνη που δημιουργεί την ψευδαίσθηση της φωτιάς. 
~|~|~|~|~|~|~|~|~|~
Βιογραφικό του συγγραφέα: Ονομάζομαι Γιάννης Μπαχάς, είμαι εκπαιδευτικός Φυσικής Αγωγής και ζω στη Θεσσαλονίκη. Γράφω μόλις τα τελευταία δύο χρόνια κυρίως ποίηση και διηγήματα μικρής έκτασης με θέματα επιστημονικής φαντασίας και τρόμου. Συμμετέχω σε διαγωνισμούς και συλλογικές εκδόσεις. Διαβάζω συστηματικά (και στα πλαίσια των σπουδών μου στη Δημοσιογραφία και τη Βιβλιοθηκονομία) Έλληνες και ξένους συγγραφείς φαντασίας, όπως ο Βουτυράς, Πόε, Λάβκραφτ, Μάχεν, Α. Σμιθ, Ντέρλεθ, Λάβμαν, και όλους όσους κινούνται γύρω τους. Διατηρώ ένα ιστολόγιο με τίτλο "Το Φρούριο της Λήθης" (www.thecastleofoblivion.blogspot.com) όπου δημοσιεύω δικά μου και φίλων κείμενα, όποτε προλαβαίνω φυσικά.


~|~|~|~|~|~|~|~|~|~
* Τα κείμενα των συγγραφέων ανεβαίνουν αυτούσια, χωρίς περικοπές και διορθώσεις. Οι συγγραφείς είναι υπεύθυνοι ώστε να κείμενά τους να είναι ελεύθερα πνευματικών δικαιωμάτων.




Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Άφησε εδώ το σχόλιό σου...