Book Review: «ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΚΑΝΕΙΣ», της ANGELES DONATE

(Της Γιώτας Βασιλείου)

«Μια από τις απολαύσεις της ανάγνωσης παλαιών επιστολών είναι η επίγνωση πως δεν χρειάζονται πλέον απάντηση.» Λόρδος Βύρωνας

Μιλούσα τις προάλλες με μια καλή μου φίλη και μου θύμισε ένα βιβλίο το οποίο διάβασα όταν πρωτοκυκλοφόρησε, πριν από 2-3 χρόνια περίπου και για το οποίο δεν έτυχε να γράψω κάποιο σχόλιο μέχρι τώρα. Και πολύ κακώς θα πρέπει να συμπληρώσω, γιατί πρόκειται για ένα πραγματικό διαμαντάκι! Ένα τρυφερό και συγκινητικό μυθιστόρημα που μπαίνει στην καρδιά του αναγνώστη.

«Ποιος έχει ανάγκη από ταχυδρόμους σ έναν κόσμο όπου δε γράφονται πλέον γράμματα;»

Σε μια εποχή που η επιστολογραφία αποτελείται από bits και bytes, η Άνχελες Ντονιάτε μας θυμίζει την ομορφιά της χειρόγραφης επιστολογραφίας. Δεν ξέρω αν εσείς είχατε pen palls, εγώ είχα αρκετούς. Όχι μόνο από την Ελλάδα αλλά και από όλον τον κόσμο. Και δε θα ξεχάσω ποτέ, τη χαρά που έκανα, κάθε φορά που ο ταχυδρόμος χτυπούσε το κουδούνι, για να μου παραδώσει ένα ή και περισσότερα γράμματα από τους επιστολικούς μου φίλους. «Γράμμα για τη Γιώτα» έλεγε κι ήταν σα να μου άνοιγε την πόρτα για ένα νέο κόσμο. Νέες εμπειρίες, νέες εικόνες, νέοι άνθρωποι.

«Τα λόγια που δεν έχουν ειπωθεί είναι άγκυρες που μας τραβάνε στον βυθό.»

«Τα γράμματα που δεν περίμενε κανείς» λοιπόν, είναι ένα πολύ συγκινητικό, τρυφερό και ρομαντικό μυθιστόρημα, που μιλά για την αξία της ουσιαστικής, ανθρώπινης επαφής. Ένα μυθιστόρημα κοινωνικής ευθύνης, πολύ-πολύ διαφορετικό από αυτά που διαβάζουμε τα τελευταία χρόνια. Μια ιστορία η οποία ξεδιπλώνεται μέσα από λευκές σελίδες που σιγά-σιγά γεμίζουν συναισθήματα και αγάπη για τον συνάνθρωπο. Οι χαρακτήρες που έχει πλάσει η Ντονιάτε είναι πολύ αληθοφανείς και οικείοι. Ιδίως άνθρωποι που ζουν σε πιο «κλειστές» κοινωνίες (επαρχία, μικρές γειτονιές), θα βρουν πολλά κοινά με τους ήρωες του βιβλίου. Κάτι που κάνει εντύπωση είναι ότι, η συγγραφέας κατάφερε με τον τρόπο της, καθένας από τους ήρωες να είναι πρωταγωνιστής. Τη στιγμή που αναφέρεται, στην δική του ιστορία.

«Ποτέ ένα δάκρυ δεν θα μουτζουρώσει ένα email.» Ζοσέ Σαραμάγκου

«Τα γράμματα που δεν περίμενε κανείς», της Angeles Donate είναι ένας φόρος τιμής προς την αγάπη, την καλοσύνη, τη φιλία, τη συντροφικότητα και τον αλτρουισμό. Αξίζει κάθε ώρα που θα περάσεις με αυτό στα χέρια σου. Στο προτείνω ανεπιφύλακτα! Και κλείνω με ένα ποίημα του Φερνάντο Πεσσόα, με το οποίο ξεκινάει το βιβλίο της Angeles Donate:

Όλα τα ερωτικά γράμματα
είναι γελοία.
Δε θα ήταν ερωτικά γράμματα αν δεν ήταν
γελοία.
Έγραψα κι εγώ στον καιρό μου ερωτικά γράμματα,
γελοία,
όπως και τα υπόλοιπα.
Τα ερωτικά γράμματα, αν υπάρχει έρωτας,
οφείλουν να είναι γελοία.
Όμως τελικά, μονάχα τα πλάσματα
που δεν έγραψαν ποτέ ερωτικά γράμματα
είναι γελοία.
Ας μου δινόταν πίσω η εποχή που έγραφα
χωρίς να το ξέρω
γελοία
ερωτικά γράμματα.
Η αλήθεια είναι πως, σήμερα,
οι αναμνήσεις μου από κείνα τα ερωτικά γράμματα
είναι όντως γελοίες.
(Όλες οι προπαροξύτονες λέξεις,
όπως τα προπαροξύτονα αισθήματα,
είναι γελοίες από τη φύση τους.)

Διαβάστε περισσότερα ή αγοράστε το βιβλίο εδώ.