Συνέντευξη: ΕΛΛΑΔΑ ΚΡΑΛΛΗ: "Η καλλιτεχνική μου φύση πάντα είχε την τάση να διανθίζεται"

Η Ελλάδα Κράλλη είναι συγγραφέας, καλλιτέχνης και παντρεμένη. Άφησε πίσω της τη χαώδη Αθήνα και μένει πλέον εδώ και δυο χρόνια στην Αυλίδα στην περιοχή Μόρφα. Είναι ένα μέρος όπου πέρασε κυρίως τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια, συντροφιά με τον παππού και τη γιαγιά της και χαίρεται πολύ που συνεχίζει την ευχή του παππού της αποφασίζοντας να μείνει μόνιμα εκεί. (Συνέντευξη στην  Κατερίνα Τσαμπά ) Ελλάδα μου, σε καλωσορίζω στα ΒΙΒΛΙΟγραφικά και θέλω να σε ρωτήσω ποιο είναι αυτό το ένα πράγμα που σε ώθησε να γράψεις. Μπορεί να είναι παραπάνω από ένα, αλλά θέλω να ξεχωρίσεις αυτό που νιώθεις ότι υπερτερεί. Η αγάπη για μετάδοση των μηνυμάτων μου στους ανθρώπους περισσότερο. Η καλλιτεχνική μου φύση πάντα είχε την τάση να διανθίζεται. Η ποίηση και η αποτύπωση τοπίων μέσω της φωτογραφίας όπως και η συμμετοχή μου σε φωτογραφίσεις ως μοντέλο, μέχρι το σημείο  του θεάτρου ως ερασιτέχνης ηθοποιός ήταν μέσα σε αυτούς τους τρόπους που επιθυμούσα να εξωτερικεύσω τους εσωτερικούς μου κόσμους...

Book Review: ΑΓΡΙΟΤΟΠΟΣ του JOHN KILLIAN, εκδόσεις BELL

Ο Αγριότοπος είναι το πρώτο βιβλίο του John Killian που διάβασα και ομολογώ ότι ήταν μία τεράστια έκπληξη ο συγγραφέας για μένα. Η μικρή έρευνα που έκανα μου αποκάλυψε ότι παρά το ξενικό όνομά του είναι κάποιος, λέει, Έλληνας συγγραφέας,  πολύ γνωστός, που γράφει βιβλία θρίλερ με ψευδώνυμο. Γιατί άραγε; Μυστήριο πυκνό καλύπτει την ταυτότητά του… Δεν μπορώ να πω, κάτι τέτοιες ιστορίες με τσιγκλίζουν πολύ και μου τραβούν το ενδιαφέρον ακόμα περισσότερο. Έχουμε, λέτε, μια ελληνική εκδοχή της Elena Ferrante; Θα δείξει! Διαβάζοντας τον Αγριότοπο προσπαθούσα να βρω κοινές συγγραφικές νόρμες με άλλους Έλληνες συγγραφείς που είχα διαβάσει. Να εδώ, αυτό το σημείο, θα μπορούσε να το έχει γράψει ο τάδε. Ή μήπως όχι;

Ο Ντέμιαν Τζόουνς είναι ένας πολύ γνωστός συγγραφέας θρίλερ με ζόμπι… Θέλοντας να αλλάξει παραστάσεις, αποφασίζει να συμμετάσχει σε μία πεζοπορία που γίνεται σε μία από τις πιο δύσκολες διαδρομές του κόσμου. Ο Αγριότοπος είναι ένα μονοπάτι 100 μιλίων στα Απαλάχια Όρη του Μέιν των Ηνωμένων Πολιτειών. Για τον Ντέμιαν που θέλει ένα διάλειμμα από τη ζωή του και αναζητά καινούργια έμπνευση για τις νέες τους συγγραφικές απόπειρες, μοιάζει ιδανική η συγκυρία. Η ομάδα, που μαζί του θα επιχειρήσει το πέρασμα, αποτελείται από άλλους επτά πεζοπόρους. Αντιπροσωπεύουν μια ποικιλία χαρακτήρων που ο καθένας για τους δικούς του λόγους επέλεξε να κάνει τη δύσκολη διαδρομή. Όλοι τους είναι ενημερωμένοι για τις δυσχέρειες που κρύβει και είναι ανάλογα προετοιμασμένοι για δύσβατα μονοπάτια, για ανυπέρβλητα φυσικά εμπόδια αλλά και για τη μαγευτική φύση που θα γνωρίσουν. Θα είναι μια πρωτοφανής εμπειρία… Ή μήπως περιπέτεια;

Μέχρι αυτό το σημείο, θα έλεγε κανείς ότι η ιστορία ρέει νορμάλ όπως τα ρυάκια της Διαδρομής των 100 μιλίων, του Αγριότοπου. Η φύση που περιγράφεται αναλυτικά, μαρτυρά μια μεγάλη έρευνα από την πλευρά του συγγραφέα. Τόσο ζωντανή, που  μπορείς να δεις κομμάτια της μπροστά σου, φίλε αναγνώστη, και να τα θαυμάσεις. Η παρέα ξεκινά χαρούμενη: λουλουδάκια ανθίζουν, πουλάκια τιτιβίζουν… Αν και προοικονομείται στο μυθιστόρημα ότι η ηρεμία αυτή δεν θα κρατήσει πολύ, πέφτεις στην παγίδα σαν πρωτάρης! Βήμα με το βήμα, ο συγγραφέας δομεί μια ατμόσφαιρα που σιγά σιγά βαραίνει. Η ευχάριστη εκδρομή σύντομα θα γίνει ένας εφιάλτης. Δεν θα σας αποκαλύψω τι θα συμβεί αλλά θα σας πω το εξής: τα πουλάκια στα βάθη του Αγριότοπου ΔΕΝ τιτιβίζουν…

Το θρίλερ που μας εμπιστεύεται ο μυστηριώδης John Killian είναι ένα δυνατό page turner. Η ασταμάτητη αγωνία για το τι θα γίνει παρακάτω, σε συνδυασμό με μία πανέξυπνη χειραγώγηση των στοιχείων που θα οδηγήσουν στο τέλος της περιπέτειας μπορεί να σε κρατήσει ξάγρυπνο, φίλε αναγνώστη. Εμένα με κράτησε. Περπάτησα αρχικά με χαρά την Διαδρομή και με την αδρεναλίνη μου να αγγίζει το κόκκινο έφτασα να τρέχω με φρενήρεις ρυθμούς ανάμεσα στα δέντρα για να γλυτώσω στο τέλος. Στα υπέρ του βιβλίου το συγκλονιστικό φινάλε, που τίποτα δεν το μαρτυρούσε κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης. Αξιόλογη δουλειά. John Killian, μπράβο σου! Πολύ καλό και συναρπαστικό! Περιμένουμε και ανάλογη συνέχεια!

Διαβάστε περισσότερα ή αγοράστε το βιβλίο εδώ!


Σχόλια