Book Review: ΕΝΑΣ ΓΙΟΣ, του ALEJANDRO PALOMAS, από εκδόσεις OPERA

(Της Γιώτας Βασιλείου)

«Δεν είναι ότι θέλω να είμαι σαν αυτήν, όχι όχι όχι, αλλά θέλω να είμαι εκείνη». Αυτό εκμυστηρεύεται ο 9χρονος Γκιγιέρμο ή χαϊδευτικά Γκίγε, στη σχολική ψυχολόγο, η οποία τον παρακολουθεί κάποιες μέρες μετά το μάθημα. Η αλήθεια είναι ότι ο Γκίγε θέλει να γίνει η Μαίρη Πόππινς για να είναι μαγικός. Και για να γίνουν τα πράγματα μαγικά κι αυτά. Μόνο με τη χρήση μιας λέξης: «Σουπερκαλιφρατζελίστικεξπιαλιντόσιους»!

Ο Γκίγε είναι μια μεγάλη φωνή μέσα σε ένα μικρό σώμα. Μια μεγάλη ψυχή. Είναι ένα αξιολάτρευτο παιδί. Ευαίσθητος, εύθραυστος σχεδόν, τρυφερός, ευγενικός και ειλικρινής. Δε ντρέπεται να πει «έβρεξα το κρεβάτι μου» και να εξηγήσει το γιατί. Ο Γκίγε είναι εννέα χρονών αγόρι και κρύβει ένα μεγάλο και βαρύ μυστικό στην πονεμένη του καρδιά. Η Μαρία, η ψυχολόγος του, με τρόπο παρεισφρέει στα έγκατα της παιδικής ψυχούλας και σιγά-σιγά βγάζει στην επιφάνεια, τα «σκοτεινά» μυστικά του Γκιγιέρμο. Ο Μάνου, ο πατέρας του Γκίγε, δεν καταλαβαίνει το γιο του. Στέκεται απόμακρα και παρακολουθεί. Και θέτει απαγορεύσεις. Δε μπορεί να κατανοήσει την αγάπη για τη Μαίρη Πόπινς που έχουν το αγόρι και η Αμάντα, η σύζυγός του, η οποία ζει για λόγους «ανωτέρας βίας» μακριά τους. Κι η απόσταση αυτή στοιχίζει ακριβά σε όλους.

«Είναι πολύ εύκολο να ταυτίσεις τους πρωταγωνιστές των βιβλίων μου , αυτό που με ενδιαφέρει είναι να δημιουργήσω ένα κόσμο και να εμβαθύνω στις προσωπικότητες, ακριβώς όπως κάνει και ο ψυχαναλυτής»

Μυθοπλασία ή βιωματική αφήγηση; Πραγματικά αναρωτιέμαι. Η εξιστόρηση γίνεται στο πρώτο πρόσωπο αλλά από διαφορετικό ήρωα κάθε φορά. Πραγματοποιείται δε με τέτοιο τρόπο, που θυμίζει προσωπική εξομολόγηση. Από την άλλη, η εμβάθυνση στους χαρακτήρες του βιβλίου είναι καταλυτική. Πραγματικά εντυπωσιάζει το πόσο αληθοφανή είναι όλα τα πρόσωπα του βιβλίου. Όταν ρωτήθηκε σχετικά σε συνέντευξή του, ο συγγραφέας είπε: «Είναι πολύ εύκολο να ταυτίσεις τους πρωταγωνιστές των βιβλίων μου , αυτό που με ενδιαφέρει είναι να δημιουργήσω ένα κόσμο και να εμβαθύνω στις προσωπικότητες, ακριβώς όπως κάνει και ο ψυχαναλυτής».

Το «Ένας γιος» είναι η ιστορία ενός πατέρα που έπρεπε να γίνει και μητέρα. Κι ενός γιου που αναγκάστηκε να μάθει πώς να γίνει προστάτης οικογενείας. Μέσα από τις ελάχιστες σελίδες του βιβλίου του Alejandro Palomas, θα δούμε να ξεπηδούν αξίες όπως η αγάπη, το νοιάξιμο για τον άνθρωπο, το δέσιμο, η συντροφικότητα, η ανάγκη για διαφορετικότητα, η φιλία και η ελπίδα. Διαβάζεται απνευστί, όπως θα διάβαζε κανείς ένα παραμύθι. Όμως δεν είναι παραμύθι. Είναι ένα ψυχογράφημα που αγγίζει κάθε αναγνώστη.

Και φυσικά δε θα μπορούσα να μην αναφερθώ στο εκπληκτικό εξώφυλλο. Πέρα από την εικαστική του αξία, είναι πραγματικά εύγλωττο. Μπράβο στις εκδόσεις Opera, όχι μόνο για τις εξαιρετικές επιλογές τίτλων αλλά και για τη φροντίδα που δείχνουν στα βιβλία τους. Κι αναφερόμενη στις εκδόσεις, να πω ότι κυκλοφορεί είδη το δεύτερο μέρος της τριλογίας του Palomas, με τίτλο «Μια μητέρα». Ελπίζω μέσα στους προσεχείς μήνες να δούμε στα ράφια των βιβλιοπωλείων και το τρίτο μέρος, το οποίο τιτλοφορείται «Ένας σκύλος» (Un Perro).

Το «Ένας γιος» του Alejandro Palomas, είναι ένα από τα πιο τρυφερά βιβλία που έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια. Μου πρόσφερε μια γλυκιά μελαγχολία σε όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης αλλά το λυτρωτικό του τέλος με αποζημίωσε 100%. Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα!

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα ή να αγοράσετε το βιβλίο εδώ.