(Της Γιώτας Βασιλείου)Με το
νέο του βιβλίο ο M.W.Craven απέδειξε περίτρανα ότι, η
επιτυχία του με τις «Μαριονέτες» δεν ήταν τυχαία. Με το «Μαύρο καλοκαίρι» ο συγγραφέας
μας προσφέρει μια καλογραμμένη και πρωτότυπη περιπέτεια. Και μπορεί αυτό το
δεύτερο πόνημα να μην έχει την ταχύτητα ή τη δράση που είχε το πρώτο, ωστόσο, παρατηρούμε
σημαντική εξέλιξη στη γραφή του ενώ κάποια highlights στην πλοκή του χαρίζουν
την ένταση που αναζητά ο αναγνώστης.
Με το
«Μαύρο Καλοκαίρι» ο Craven φέρνει μαζί του ξανά και
το σούπερ δίδυμο Πόου και Τίλι. Αχ, πόσο τους αγαπώ… Αυτή τη φορά, γνωρίζουμε λίγο καλύτερα τον
Πόου ενώ παρατηρούμε ότι η Τίλι έχει αποκτήσει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, τόσο
που βγάζει μέχρι και «γλώσσα».* Οι δυο τους έχουν φοβερή χημεία και η
συνεργασία τους είναι γοητευτική.
*Φλιν:
Τίλι, εσύ αναλαμβάνεις τον υπολογιστή. Τίλι:
Εμ, ποιος άλλος; Μήπως να βάζαμε τον Πόου να τον χειριστεί; (Πόου = Άνθρωπος
των σπηλαίων τεχνολογικά)
Οι
διάλογοί είναι απολαυστικοί. Διακρίνονται τόσο από φιλοσοφική διάθεση** όσο κι από
εύστοχο αν και λεπτό σαν πάχνη χιούμορ: «Οι
ιατροδικαστές έχουν τους πιο κουλ*** ασθενείς».
**«Κανένας δεν πιστεύει ότι έχει προδιάθεση για την επιβεβαίωση, το πιο αποτελεσματικό από τα εμπόδια του επαγωγικού συλλογισμό.»
Στο
δεύτερο βιβλίο του ο Craven, μας προσφέρει γνώση απλόχερα,
πάνω σε ιατροδικαστικά θέματα, θέματα των υπηρεσιών του νόμου, ακόμα και πάνω
σε συνταγές της υψηλής γαστρονομίας. Ίσως βέβαια και το παράκανε λίγο με τα
ακρωνύμια των υπηρεσιών του νόμου και τις συνταγές μαγειρικής, ωστόσο προσωπικά
δεν ένοιωσα να με ενοχλεί αυτή του η υπερβολή.
Η
πλοκή είναι στιβαρή κι ενδιαφέρουσα και παρόλο που αρχικά δε βγαίνει άκρη από
την ιστορία, σιγά-σιγά όλα παίρνουν τη θέση τους, θα ερωτήματα βρίσκουν
απαντήσεις και οι γρίφοι τη λύση τους. Δε μένει τίποτα σε εκκρεμότητα. Τέλος,
το βιβλίο είναι γεμάτο όμορφες και ζωντανές περιγραφές που βοηθούν τον
αναγνώστη να πλάσει εικόνες στο μυαλό του.
Εδώ
πρέπει να πω ότι, η ζωντάνια στις περιγραφές, κάπου στην αρχή του βιβλίου,
λειτούργησε λίγο αντίστροφα για μένα, μιας και μια συγκεκριμένη σκηνή με
αρρώστησε. Ευτυχώς ήταν σύντομη και δεν επαναλήφθηκε στην πορεία.
Για
να ολοκληρώσω, το Μαύρο Καλοκαίρι ήταν αυτό ακριβώς που περίμενα. Ένα εξαιρετικό
crime procedural μυθιστόρημα για… γκουρμέ αναγνώσεις. Το
απόλαυσα στο έπακρο. Ανυπομονώ για το επόμενο!
_____________________________
*** Κουλ = Cool στα αγγλικά. Σημαίνει ψυχρός/παγωμένος. Μεταφορικά το χρησιμοποιούμε για να εκφράσουμε ενθουσιασμό για κάτι που μας αρέσει.
Διαβάστε περισσότερα ή αγοράστε το βιβλίο εδώ.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Άφησε εδώ το σχόλιό σου...