Συνέντευξη: ΕΛΛΑΔΑ ΚΡΑΛΛΗ: "Η καλλιτεχνική μου φύση πάντα είχε την τάση να διανθίζεται"

Η Ελλάδα Κράλλη είναι συγγραφέας, καλλιτέχνης και παντρεμένη. Άφησε πίσω της τη χαώδη Αθήνα και μένει πλέον εδώ και δυο χρόνια στην Αυλίδα στην περιοχή Μόρφα. Είναι ένα μέρος όπου πέρασε κυρίως τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια, συντροφιά με τον παππού και τη γιαγιά της και χαίρεται πολύ που συνεχίζει την ευχή του παππού της αποφασίζοντας να μείνει μόνιμα εκεί. (Συνέντευξη στην  Κατερίνα Τσαμπά ) Ελλάδα μου, σε καλωσορίζω στα ΒΙΒΛΙΟγραφικά και θέλω να σε ρωτήσω ποιο είναι αυτό το ένα πράγμα που σε ώθησε να γράψεις. Μπορεί να είναι παραπάνω από ένα, αλλά θέλω να ξεχωρίσεις αυτό που νιώθεις ότι υπερτερεί. Η αγάπη για μετάδοση των μηνυμάτων μου στους ανθρώπους περισσότερο. Η καλλιτεχνική μου φύση πάντα είχε την τάση να διανθίζεται. Η ποίηση και η αποτύπωση τοπίων μέσω της φωτογραφίας όπως και η συμμετοχή μου σε φωτογραφίσεις ως μοντέλο, μέχρι το σημείο  του θεάτρου ως ερασιτέχνης ηθοποιός ήταν μέσα σε αυτούς τους τρόπους που επιθυμούσα να εξωτερικεύσω τους εσωτερικούς μου κόσμους...

Oldies But Goodies : ΣΒΗΣΜΕΝΟΣ ΦΑΡΟΣ, της ALEX BARCLAY, από εκδόσεις BELL


(Της Γιώτας Βασιλείου)

Είχα ξεχάσει ότι το είχα. Είχε πέσει πίσω από τη βιβλιοθήκη και το ανακάλυψα ξεσκονίζοντάς την. Κάθισα να το ξεφυλλίσω λίγο αλλά με συνεπήρε η υπόθεση και ξεχάστηκα. Το άφησα με δυσκολία για να συνεχίσω τις δουλειές, το βράδυ όμως το ξανάπιασα με ζέση. Δεν είναι καινούργιο βιβλίο, μην το ψάχνετε στις νέες κυκλοφορίες. Μόνο στα παλαιοβιβλιοπωλεία θα το βρείτε αλλά πιστέψτε με όταν σας λέω πως αξίζει τον κόπο να το ψάξετε.

Η υπόθεση συνοπτικά έχει ως εξής: Ένας Νεοϋορκέζος αστυνομικός μετακομίζει με την οικογένειά του για ένα χρόνο, σε έναν εγκαταλειμμένο φάρο στη νότια Ιρλανδία. Φτάνοντας εκεί, έρχεται αντιμέτωπος με μια απαγωγή η οποία καταλήγει σε φόνο, με τον οποίο φαίνεται να συνδέεται κι ο ίδιος με κάποιον τρόπο. Οι αγωνιώδεις του έρευνες, φέρνουν τον ίδιο και την οικογένειά του αντιμέτωπους με τον κίνδυνο, ενώ βγαίνουν στην επιφάνεια ψέματα και τρομερά μυστικά για τον ένοχο, την παιδική του ηλικία και αυτό που το μετέτρεψε σε ένα ψυχοπαθή δολοφόνο. 

Στο ντεμπούτο της η Alex Barclay ακολουθεί ένα συγκεκριμένο -και δύσκολο θα έλεγα για πρωτοεμφανιζόμενο συγγραφέα- συγγραφικό μοντέλο, χωρίς να ξεφεύγει από τα όρια που η ίδια έθεσε στον εαυτό της. Αυτό ίσως να ήταν το μοναδικό σημείο στο οποίο φάνηκε η «απειρία» της, γιατί σε γενικές γραμμές μας προσέφερε μια εξαιρετική προσπάθεια. Η αλήθεια είναι ότι η ανάγνωση των πρώτων κεφαλαίων του βιβλίου, δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Υπήρχαν αρκετά πρόσωπα που έπρεπε να θυμάμαι κι επίσης, η τεχνική της να πηδάει από το ένα θέμα στο άλλο, κάποιες φορές μου δημιούργησε σύγχυση. Ωστόσο, σύντομα μπήκα στο πνεύμα και παρακολούθησα άνετα την ιστορία η οποία ρέει όμορφα και χωρίς κοιλιές σε όλη της την έκταση. Διαθέτει ρεαλιστικούς και τρισδιάστατους χαρακτήρες και μια πλοκή που, αν και μπερδεμένη σαν κουβάρι ιδίως στο αποκορύφωμα της, τελικά ξεκαθάρισε στα πάντα.

Στο σύνολο του ο «Σβησμένος φάρος» ήταν ένα πολύ καλογραμμένο κι ενδιαφέρον αστυνομικό θρίλερ, το οποίο, αν με ρωτάτε, δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι είναι το πρώτο της Barclay. Θα ήθελα να έχω την ευκαιρία να διαβάσω κάτι ακόμα της συγγραφέα, γιατί αν το πρώτο της ήταν σε αυτό το επίπεδο, μόνο να φανταστώ μπορώ, το που βρίσκονται τα επόμενα. Φυσικά και προτείνεται.

Καλές αναγνώσεις!

Σχόλια