Book Review: ΑΥΤΟ ΕΚΑΝΕΣ ΠΑΝΤΑ του ΝΙΚΟΥ ΙΑΤΡΟΥ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΚΑΡΟΣ

  (Της  Κατερίνας Τσαμπά )  Ένα βιβλίο σε δευτεροπρόσωπη αφήγηση και ενεστώτα χρόνο είναι σχεδόν πάντα ένα δυνατό ανάγνωσμα. Τα δυο αυτά στοιχεία προσδίδουν μια ένταση στην ιστορία, έναν ρυθμό στην ανάγνωση και συναισθήματα που βιώνονται εξίσου με ένταση. Στην ιστορία του κ. Ιατρού είναι ένας πατέρας που αναζητά τον εξαφανισμένο του γιο και του απευθύνει όσα σκέφτεται. Τον βλέπουμε πρώτα να τον ψάχνει και μετά να ζει. Μοιάζει να νιώθει τώρα περισσότερα συναισθήματα από τότε που τον ζούσε και τον μεγάλωνε. Μια συμβατική σχέση με τη γυναίκα του η οποία κατέληξε άδοξα. Ο πατέρας αναπολεί το παρελθόν και αναρωτιέται αν όσα έκανε τα έκανε σωστά, αν και μοιάζει σίγουρος πως όχι. Τον ακούμε να δικαιολογεί τον γιο του που θέλησε να εξαφανιστεί χωρίς να δώσει κάποιο στοιχείο, να δικαιολογεί τη γυναίκα του που τον εγκατέλειψε. Το σπίτι του είναι κατ’ ουσίαν μια πολυθρόνα που την έχει βάλει στη μέση του δωματίου εκείνου και ενώ τα υπόλοιπα τα μετακινεί, αυτή την αφήνει εκεί, ακούνητ...

Oldies But Goodies : ΣΒΗΣΜΕΝΟΣ ΦΑΡΟΣ, της ALEX BARCLAY, από εκδόσεις BELL


(Της Γιώτας Βασιλείου)

Είχα ξεχάσει ότι το είχα. Είχε πέσει πίσω από τη βιβλιοθήκη και το ανακάλυψα ξεσκονίζοντάς την. Κάθισα να το ξεφυλλίσω λίγο αλλά με συνεπήρε η υπόθεση και ξεχάστηκα. Το άφησα με δυσκολία για να συνεχίσω τις δουλειές, το βράδυ όμως το ξανάπιασα με ζέση. Δεν είναι καινούργιο βιβλίο, μην το ψάχνετε στις νέες κυκλοφορίες. Μόνο στα παλαιοβιβλιοπωλεία θα το βρείτε αλλά πιστέψτε με όταν σας λέω πως αξίζει τον κόπο να το ψάξετε.

Η υπόθεση συνοπτικά έχει ως εξής: Ένας Νεοϋορκέζος αστυνομικός μετακομίζει με την οικογένειά του για ένα χρόνο, σε έναν εγκαταλειμμένο φάρο στη νότια Ιρλανδία. Φτάνοντας εκεί, έρχεται αντιμέτωπος με μια απαγωγή η οποία καταλήγει σε φόνο, με τον οποίο φαίνεται να συνδέεται κι ο ίδιος με κάποιον τρόπο. Οι αγωνιώδεις του έρευνες, φέρνουν τον ίδιο και την οικογένειά του αντιμέτωπους με τον κίνδυνο, ενώ βγαίνουν στην επιφάνεια ψέματα και τρομερά μυστικά για τον ένοχο, την παιδική του ηλικία και αυτό που το μετέτρεψε σε ένα ψυχοπαθή δολοφόνο. 

Στο ντεμπούτο της η Alex Barclay ακολουθεί ένα συγκεκριμένο -και δύσκολο θα έλεγα για πρωτοεμφανιζόμενο συγγραφέα- συγγραφικό μοντέλο, χωρίς να ξεφεύγει από τα όρια που η ίδια έθεσε στον εαυτό της. Αυτό ίσως να ήταν το μοναδικό σημείο στο οποίο φάνηκε η «απειρία» της, γιατί σε γενικές γραμμές μας προσέφερε μια εξαιρετική προσπάθεια. Η αλήθεια είναι ότι η ανάγνωση των πρώτων κεφαλαίων του βιβλίου, δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Υπήρχαν αρκετά πρόσωπα που έπρεπε να θυμάμαι κι επίσης, η τεχνική της να πηδάει από το ένα θέμα στο άλλο, κάποιες φορές μου δημιούργησε σύγχυση. Ωστόσο, σύντομα μπήκα στο πνεύμα και παρακολούθησα άνετα την ιστορία η οποία ρέει όμορφα και χωρίς κοιλιές σε όλη της την έκταση. Διαθέτει ρεαλιστικούς και τρισδιάστατους χαρακτήρες και μια πλοκή που, αν και μπερδεμένη σαν κουβάρι ιδίως στο αποκορύφωμα της, τελικά ξεκαθάρισε στα πάντα.

Στο σύνολο του ο «Σβησμένος φάρος» ήταν ένα πολύ καλογραμμένο κι ενδιαφέρον αστυνομικό θρίλερ, το οποίο, αν με ρωτάτε, δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι είναι το πρώτο της Barclay. Θα ήθελα να έχω την ευκαιρία να διαβάσω κάτι ακόμα της συγγραφέα, γιατί αν το πρώτο της ήταν σε αυτό το επίπεδο, μόνο να φανταστώ μπορώ, το που βρίσκονται τα επόμενα. Φυσικά και προτείνεται.

Καλές αναγνώσεις!

Σχόλια