Book Review: ΜΙΚΡΑ ΕΝΟΧΑ ΜΥΣΤΙΚΑ, του ΗΛΙΑ ΣΤΕΡΓΙΟΥ, από εκδόσεις ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ

(Της Γιώτας Βασιλείου)

Είναι αλήθεια αυτό που γράφει στο οπισθόφυλλο «Καμιά φορά, είναι καλύτερο η αλήθεια να μένει για πάντα κρυμμένη». Θα προσθέσω όσο πιο βαθιά γίνεται. Εκεί που το φως της μέρας δε φτάνει κι η σκέψη δεν ακολουθεί. 

Η ιστορία ακολουθεί πέντε ανθρώπους. Δεν είναι φίλοι αλλά τους δένουν κάποια κοινά στοιχεία. Όλα άρχισαν όταν βρέθηκε σε ένα δάσος, το μενταγιόν ενός 12χρονου κοριτσιού, το οποίο εξαφανίστηκε πριν από 35 χρόνια. Με την ανακάλυψη του μενταγιόν, ανοίγουν οι «ασκοί του Αιόλου» μα αντί να ξεπεταχτούν αέρηδες, βγαίνουν στην επιφάνεια σκοτεινές μορφές, δαίμονες και πνεύματα, τα οποία κατατρέχουν τους ήρωές μας. Όσα συμβαίνουν είναι τρομακτικά κι  όσο κι αν μοιάζουν άσχετα μεταξύ τους, υπάρχει από πίσω κάτι που τα συνδέει. 

Αν κι ολιγοσέλιδο, το βιβλίο είναι μια πολύ δυνατή ιστορία μεταφυσικού τρόμου, με πολύ αγωνία και ένταση. Μέσα από κάθε του σελίδα, οι σκιές αρχίζουν να παίρνουν σάρκα και οστά και η εικόνα να σχηματίζεται. Είναι εντυπωσιακή η δουλειά που έχει κάνει ο Ηλίας. Η πλοκή ξεδιπλώνεται μέσα από μικρά κεφάλαια, τα οποία έχουν να κάνουν κάθε φορά με κάποιο από τα πέντε πρόσωπα. Όλα μαζί δε, σχηματίζουν τη συνολική εικόνα, η οποία είναι αρκούντως ζοφερή και τρομακτική, χωρίς τις υπερβολές, που πολύ συχνά συναντάμε σε βιβλία του είδους αυτού. 

Πέρα από αυτό, οι χαρακτήρες που έπλασε με την πένα του ο Ηλίας Στεργίου είναι αληθοφανείς και διαθέτουν πλαστικότητα. Σε κάποιους από εμάς θα θυμίσουν ίσως ένα γείτονα ή ένα φίλο. Ίσως υστερούν λίγο από πλευράς εμβάθυνσης στη ψυχοσύνθεσή και στο παρελθόν τους. Δεν τους γνωρίζουμε όσο θα ήθελα είναι η αλήθεια, ωστόσο αυτό δε μειώνει την επιτυχία του πονήματος. 

Κάτι το οποίο με ενόχλησε πολύ είναι η -καθολική να πω;- έλλειψη διόρθωσης κι επιμέλειας. Δεν είναι κάτι που μπορώ να το καταλογίσω στον Ηλία φυσικά, γιατί η δουλειά του συγγραφέα είναι να γράφει. Η δουλειά του διορθωτή/επιμελητή είναι να επιμελείται, να χτενίζει και να ομορφαίνει το κείμενο. Δυστυχώς, στην περίπτωση αυτή είναι μεγάλη η παράλειψη των εκδόσεων. Απαξίωσαν ένα εξαιρετικό βιβλίο. Πολύ κρίμα. Θέλω να πιστεύω ότι το νέο του εκδοτικό σπίτι, επιδεικνύει περισσότερη αγάπη στα βιβλία του.

Έχω πει πολλές φορές και θα το πω άλλες τόσες: Εκτιμώ ιδιαίτερα τους συγγραφείς που με λίγα λόγια, μπορούν να πουν τόσα πολλά! Τα «Μικρά ένοχα μυστικά» αξίζουν την προσοχή όλων. Τη δική μου πάντως την κέρδισαν με το σπαθί τους! Διαβάζοντας το διαπίστωσα ότι ο Ηλίας Στεργίου είναι ένας χαρισματικός άνθρωπος, με μεγάλο ταλέντο σε αυτό που κάνει. Και σκέφτομαι: Αν αυτό είναι το πρώτο μυθιστόρημα του Ηλία, παρακάτω τι γίνεται;

Καλές αναγνώσεις!

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για το βιβλίο εδώ.