(Της Γιώτας Βασιλείου)Εντάξει…. Τι διάβασα πάλι; Όχι.. Τι διάβασα ΠΑΛΙ! Αγαπώ Chris Carter κι αυτό είναι δεδομένο! Κάθε φορά γίνεται όλο και… χειρότερος! Ω ναι, χειρότερος! Πιο σκληρός, πιο ωμός, πιο νοσηρός και πολύ, πολύ πιο ενδιαφέρων! Σκοτεινό, φρικιαστικό, αιματηρό μα συνάμα δροσερό και υπέροχα κατασκευασμένο το «Είμαι ο Θάνατος» είναι ένα βιβλίο που θα ενθουσιάσει τους λάτρεις του είδους.
Τι διάβασα λοιπόν στο «Είμαι ο Θάνατος»; Διάβασα την έβδομη περιπέτεια του αγαπημένου μου Ρόμπερ Χάντερ, που αυτή τη φορά έχει ξανά στο πλευρό του τον συνεργάτη του τον Κάρλος Γκαρσία. Η δυναμική μεταξύ των δύο όπως πάντα άψογη. Συνεργάζονται τέλεια μαζί και μας οδηγούν με τις εκ βαθέων αναλύσεις τους, μέσα στο το λαβύρινθο του νέου αυτού μυστηρίου. Ο κακός της υπόθεσης, ένα βαθιά διαταραγμένο αρπακτικό, παίζει με την αστυνομία όπως η γάτα με τον ποντικό, αφήνοντας στο διάβα του πτώματα ακρωτηριασμένων και βασανισμένων γυναικών. Οι Χάντερ και Γκαρσία καλούνται να σταματήσουν άμεσα τη δράση του!
Και αυτή τη φορά, ο Κάρτερ βασίζεται στην προσωπική κι επαγγελματική του εμπειρία και δημιουργεί ένα ευφυές αστυνομικό/ψυχολογικό θρίλερ. Ο άνθρωπος σίγουρα γνωρίζει από «τέρατα».
Τι μου άρεσε:
- Για πρώτη φορά έχουμε ένα μυθιστόρημα αυτόνομο, σε σχέση με τα προηγούμενα. Θα μπορούσε να σταθεί μόνο του, χωρίς να είναι μέρος μιας σειράς μυθιστορημάτων. Αναφέρει ελάχιστα για τους δυο ντετέκτιβς, ίσα-ίσα για να τους χαρίσει ένα κάποιο παρελθόν, χωρίς να κάνει σπόιλερ για τα προηγούμενα βιβλία.
- Τα κεφάλαια είναι μικρά σα σφηνάκια και φεύγουν σαν το νεράκι.
- Η άψογη συνεργασία ανάμεσα στον Ρόμπερτ με τον Κάρλος. Έχουν «κουμπώσει» και δρουν συμπληρωματικά ο ένας προς τον άλλο.
- Η έρευνα παρασκηνίου, που είναι εμφανέστατη κι εδώ, όπως και σε κάθε βιβλίο του Κάρτερ. Για να στήσει την πλοκή του χρησιμοποιεί υλικό από βιβλία εγκληματολογίας, ιστορικά βιβλία κτλ.
- Οι γλαφυρές αν και δύσκολες περιγραφές των σκηνών του εγκλήματος και της νεκροτομής. Ζωγραφίζει μια τόσο ξεκάθαρη εικόνα, που είναι σαν να βλέπεις κινηματογραφική ταινία. Είναι συναρπαστικός ο τρόπος που περιγράφει την νεκροψία. Μας λέει κάθε μικρή ιατρική λεπτομέρεια, εξηγώντας τα πάντα με πολύ απλό τρόπο, ώστε να γίνουν όλα κατανοητά από το μέσο αναγνώστη.
- Το ότι ο δολοφόνος υπήρχε μέσα στην ιστορία και δεν τον εμφάνισε ξαφνικά, σαν κουνέλι από το καπέλο του!
Τι δε μου άρεσε:
- Ξεκάθαρα το τέλος! Παρ’ όλες τις καταιγιστικές ανατροπές, το είδα να έρχεται και μου στέρησε την έκπληξη.
- Σε δεύτερο χρόνο, ένοιωσα λίγο σα να επαναλαμβάνεται. Βλέπουμε κι εδώ, στην πιο κρίσιμη στιγμή, το Χάντερ να κάνει το ίδιο λάθος, με καταστροφικά αποτελέσματα. Ήθελα να ήξερα… δε μαθαίνει ποτέ του;
Στο προτείνω αν:
- Σου αρέσει η καθαρόαιμη αστυνομική λογοτεχνία.
- Θέλεις να διαβάζεις βιβλία γρήγορα αλλά που να διαθέτουν καλή πλοκή, ενδιαφέροντες χαρακτήρες κι ανατρεπτική ιστορία.
- Αν απολαμβάνεις τα έξυπνα, νευρικά, φρικιαστικά και πολύ σκοτεινά θρίλερ!
- Αντέχει το στομάχι σου στα… σκληρά!
Διαβάστε περισσότερα ή αγοράστε το βιβλίο εδώ.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Άφησε εδώ το σχόλιό σου...