See-Real Reader 2025

  (Της Γιώτας Βασιλείου ) Το 2025 ήταν μια χρονιά γεμάτη βιβλία. Πολλά βιβλία. Υπέροχα βιβλία. Ιστορίες που με κράτησαν ξάγρυπνη, με τάραξαν, με παρηγόρησαν ή απλώς μου κράτησαν συντροφιά στις σωστές στιγμές. Κι αν υπάρχει κάτι πιο δύσκολο από το να μιλήσεις για όσα αγάπησες, είναι να διαλέξεις μόνο λίγα από αυτά. Με πολλή δυσκολία κατάφερα να ξεχωρίσω τα πέντε που άφησαν το πιο βαθύ αποτύπωμα στη φετινή μου αναγνωστική χρονιά. Όχι γιατί ήταν τα καλύτερα με την αντικειμενική έννοια, αλλά γιατί ήταν εκείνα που έμειναν μαζί μου και αφού γύρισα και την τελευταία τους σελίδα. Αυτά είναι λοιπόν τα πέντε κορυφαία μου για το 2025 και χαίρομαι που τα μοιράζομαι με εσάς, τους διαδικτυακούς και μη φίλους μου - σαν μια μικρή, προσωπική, αναγνωστική εξομολόγηση. Y.Γ. Συγχωρέστε τα λάθη στη φωτογραφία. Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν είναι και πολύ νοήμων... ακόμα...

Book Review: Η ΘΕΙΑ ΜΠΕΜΠΑ, της ΙΣΜΗΝΗΣ ΜΠΑΡΑΚΛΗ, από εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ


(Της Γιώτας Βασιλείου)

«Η θεία Μπέμπα»… και μόνο που λες το όνομα γλυκαίνει το στόμα κι ευφραίνεται η ψυχή σου. Ένα πρωτότυπο, ευφυές, πνευματώδες, αισιόδοξο και συγκινητικό ευθυμογράφημα που θυμίζει παλαιά ταινία της Φίνος Φιλμς αλλά σε επεξεργασία Technicolor. 

Η ιστορία μας ταξιδεύει στο Ναύπλιο του 1930, σε ένα αρχοντικό όπου κατοικεί η μεγαλοαστή και πολύ ευκατάστατη οικογένεια του μεγαλοεμπόρου Βασίλη Ροδόπουλου και της συζύγου του Ελπινίκης. Στο αρχοντικό αυτό θα πιάσει σύντομα δουλειά ως οικονόμος τους σπιτιού η Μπέμπα, μια πανέξυπνη γυναίκα με μπρίο και εκρηκτικό ταπεραμέντο. Τίποτα δεν της ξεφεύγει της «λεγάμενης» και με τον απαράμιλλο τρόπο της καταφέρνει να σχολιάζει επί παντός επιστητού, σκορπώντας το γέλιο και την ευχαρίστηση. 

Η ιστορία ρέει γοργά μέσα από τη διήγηση της Μπέμπας. Για όλους έχει κάτι να πει, κάτι να κρίνει και κάτι κοροϊδέψει. Και μέσα από τα σχόλια της ξετυλίγεται μια πανέμορφη και ρομαντική ιστορία που μας πάει πίσω στα χρόνια της αθωότητας. Πραγματεύεται θέματα κοινωνικά, ιστορικά και πολιτισμικά της εποχής ενώ είναι πλούσιο σε συναισθήματα. Μάλιστα σε σχέση με το συναίσθημα, έχουμε μια διαρκή παλινδρόμηση από το πικρό και στενάχωρο στο γλυκό και αστείο, μια πρακτική που πιστεύω ότι διογκώνει το εκάστοτε συναίσθημα, αφού δεν το αφήνει να καταλαγιάσει και αμέσως έρχεται να πάρει τη θέση του το επόμενο. Άλλωστε όπως αναφέρει κι η ίδια η Μπέμπα «κάθε λύπη θέλει μια μπουκιά χαρά για συνοδεία». 

Όσον αφορά  τη γραφή της κυρίας Μπαρακλή είναι εξαιρετική. Εκτίμησα ιδιαίτερα τη σοβαρότητα και το σεβασμό με τον οποίο προσέγγισε τα ιστορικά γεγονότα. Με μοναδική μαεστρία έστησε τις χιουμοριστικές σκηνές πάνω σε σωστό ιστορικό υπόβαθρο, χωρίς να «φθηναίνει» κανένα από τα δύο. Δεν είχε τύχει να διαβάσω ποτέ κάτι δικό της αλλά τώρα σίγουρα θα αναζητήσω και τα υπόλοιπα βιβλία της. Επίσης η ίδια η έκδοση ότι είναι εκπληκτική. Το εξώφυλλο ταιριάζει άψογα ενώ ο χρωματικός συνδυασμός υποστηρίζει το αίσθημα αισιοδοξίας και ολοκλήρωσης. 

Τι κι αν έχουν περάσει μέρες από τη στιγμή που το ολοκλήρωσα. Ακόμα το σκέφτομαι και το νοσταλγώ, όπως σκέφτομαι και νοσταλγώ τα παιδικά μου χρόνια. Τότε που όλα ήταν απλά, ξεκάθαρα, αθώα και όμορφα. Όσοι είστε νοσταλγοί ή/και εραστές της ρομαντικής εποχής, είναι βέβαιο ότι η αξιολάτρευτη Θεία Μπέμπα θα σας κάνει να ξεχάσετε την ασχήμια της εποχής που ζούμε και θα χαρίσει ελπίδα και πολλά-πολλά χαμόγελα! Προτείνεται 100%!

Διαβάστε περισσότερα ή αγοράστε το βιβλίο εδώ


Σχόλια