Book Review: ΑΥΤΟ ΕΚΑΝΕΣ ΠΑΝΤΑ του ΝΙΚΟΥ ΙΑΤΡΟΥ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΚΑΡΟΣ

  (Της  Κατερίνας Τσαμπά )  Ένα βιβλίο σε δευτεροπρόσωπη αφήγηση και ενεστώτα χρόνο είναι σχεδόν πάντα ένα δυνατό ανάγνωσμα. Τα δυο αυτά στοιχεία προσδίδουν μια ένταση στην ιστορία, έναν ρυθμό στην ανάγνωση και συναισθήματα που βιώνονται εξίσου με ένταση. Στην ιστορία του κ. Ιατρού είναι ένας πατέρας που αναζητά τον εξαφανισμένο του γιο και του απευθύνει όσα σκέφτεται. Τον βλέπουμε πρώτα να τον ψάχνει και μετά να ζει. Μοιάζει να νιώθει τώρα περισσότερα συναισθήματα από τότε που τον ζούσε και τον μεγάλωνε. Μια συμβατική σχέση με τη γυναίκα του η οποία κατέληξε άδοξα. Ο πατέρας αναπολεί το παρελθόν και αναρωτιέται αν όσα έκανε τα έκανε σωστά, αν και μοιάζει σίγουρος πως όχι. Τον ακούμε να δικαιολογεί τον γιο του που θέλησε να εξαφανιστεί χωρίς να δώσει κάποιο στοιχείο, να δικαιολογεί τη γυναίκα του που τον εγκατέλειψε. Το σπίτι του είναι κατ’ ουσίαν μια πολυθρόνα που την έχει βάλει στη μέση του δωματίου εκείνου και ενώ τα υπόλοιπα τα μετακινεί, αυτή την αφήνει εκεί, ακούνητ...

Book Review: ΣΤΑ ΙΧΝΗ ΤΗΣ, του CHRISTOPHE BOLTANSKI από τις εκδόσεις ΠΟΛΙΣ



(της Μαριάννας Φλέσσα)

 Ο Τσιπς, ο  σκύλος της, ένας λόφος από παλιά έπιπλα, βιβλία, αναμνηστικά, μια στοίβα σημειώσεις, και η μυρωδιά των αμέτρητων Gauloises που καπνίστηκαν αρειμανίως είναι ό,τι έμεινε από την μητέρα του. Ο Christophe Boltanski είναι ο συγγραφέας, αφηγητής, δημοσιογράφος, γιος που μετά τον θάνατο της μητέρας του προσπαθεί να αποκρυπτογραφήσει την προσωπικότητά της, να διεισδύσει στα ανομολόγητα μυστικά της. Η αναδρομή στο παρελθόν της εμπεριέχει την παραβίαση του προσωπικού της χώρου, την σχεδόν στα όρια της περιέργειας έρευνα και την φυλλομέτρηση  των προσωπικών της ημερολογίων. Αλλά θέλει να μάθει, να θεραπεύσει παιδικά κι εφηβικά τραύματα, να αναπολήσει, να θυμηθεί. 


Ο δρόμος τον οδηγεί ακόμα μακρύτερα. Άγνωστες πτυχές της ζωής της μητέρας του ξεδιπλώνονται ερμηνεύοντάς του λόγια που ειπώθηκαν και πράξεις, ενώ ταυτόχρονα δημιουργούνται νέα ερωτηματικά, ίσως και καινούργιες πικρίες. Το νήμα ξετυλίγεται μέσα από μια ομοδιηγητική αφήγηση και η αίσθησή μου είναι ότι η λύτρωση που προσδοκά ο συγγραφέας έρχεται μεν αλλά δεν είναι ολοκληρωτική. Η νεότητά της, τα πάθη της, η απόκρυφη ζωή της, ο Μάης του ‘68, η συμμετοχή της στο δίκτυο FLN κατά τον πόλεμο της Αλγερίας τον γεμίζουν με υποψίες και στέκεται με κριτικό μάτι (προς στιγμήν) ως προς τα πεπραγμένα. Είναι από τις σελίδες της ζωής της, που και η ίδια έθαψε κάτω από το χαλί όπως και όλη η Γαλλία. 


Αδρά προβάλλει, μέσα από τα ημερολόγια, μια γοητευτική προσωπικότητα, η οποία μετά από την έντονη, ιδεολογικά ενεργή και περιπετειώδη νεότητα, βρέθηκε μόνη ψυχή, απομονωμένη από όλους και όλα, κλεισμένη στο παρισινό διαμέρισμα. Και όμως τίποτα δεν είχε σβήσει και νέα όνειρα είχαν γεννηθεί.Οι σκόρπιες σημειώσεις της μητέρας του και τα όνειρα για μια καριέρα συγγραφέως αστυνομικών διηγημάτων μαρτυρούν την ασίγαστη δίψα της για δράση, την επιθυμία της για συμμετοχή σε αυτό που ονομάζεται κοινωνία, το ελεύθερο πνεύμα της. 


Είναι πολλά τα συναισθήματα που βίωσα διαβάζοντας το μυθιστόρημα. Μου θύμισε τις δικές μου προσπάθειες να βάλω το δάχτυλο “επί τον τύπον των ήλων” και να αποκωδικοποιήσω τις ζωές και τις πράξεις δικών μου αγαπημένων ανθρώπων που έφυγαν. Κατανοώ απόλυτα τον συγγραφέα. Είναι μια δύσκολη διαδρομή αλλά είναι ένα ταξίδι που πρέπει να γίνει και είναι αναπόφευκτο. Αρωγοί στην αναγνωστική διαδρομή μου στάθηκαν πρώτα πρώτα η αβίαστη και ρέουσα μετάφραση του κυρίου Μιχάλη Μητσού και οι πολύ κατατοπιστικές σημειώσεις που συνοδεύουν το κείμενο. Η παράλληλη έρευνα που έκανα για το FLN και τον γαλλοαλγερινό πόλεμο, με βοήθησαν να κατανοήσω ακόμα περισσότερο τα ιστορικά στοιχεία του μυθιστορήματος. 


Διαβάστε το και ίσως μέσα από αυτό καταφέρετε να ξορκίσετε και τους δικούς σας δαίμονες.

Καλή Ανάγνωση!

@mariannareading

Μπορείτε να διαβάσετε πεισσότερα ή να αγοράσετε το βιβλίο εδώ!

Ακολουθήστε με στο instagram για περισσότερες απόψεις και παρουσιάσεις βιβλίων εδώ!


Σχόλια