Εν ριπή μολυβιού: Τρία διαμαντάκια από τη σειρά ΑΠΝΕΥΣΤΙ, εκδόσεις ΟΞΥ

(Της Γιώτας Βασιλείου ) Τρία τόσα δα μικρούτσικα βιβλία, τρεις διαφορετικοί κόσμοι, ένα κοινό ερώτημα:  Τι κάνει ο άνθρωπος όταν βρεθεί ή ξεπεράσει τα όριά του; Τους τελευταίους μήνες οι εκδόσεις Οξύ μας έχουν φέρει μια εξαιρετική νέα σειρά. Μικρά σε έκταση αλλά μεγάλα σε ιδέες, τα βιβλία της σειράς Απνευστί είναι κλασικά έργα με συμπυκνωμένο λόγο που όμως δεν χάνει τη βαρύτητά του. Ο Τζόζεφ Κόνραντ, ο Εμίλ Ζολά και ο Πιέτρο Αρετίνο μπορεί χρονικά να απέχουν παρασάγγας όμως συναντιούνται στον τρόπο που ρίχνουν το βλέμμα τους πάνω στην κοινωνία, το σώμα, την ψυχή, το πνεύμα και την κατάρρευση των βεβαιοτήτων. Μικρά βιβλία, μεγάλα ρήγματα.   Η Πλημμύρα, του Εμίλ Ζολά Ο Ζολά εδώ γράφει για μια φυσική καταστροφή, αντιμετωπίζοντας τη συμφορά όχι ως ένα απλό γεγονός αλλά σαν μηχανισμό αποκάλυψης. Η πλημμύρα λειτουργεί καταλυτικά και διαλύει την ψευδαίσθηση ελέγχου του ανθρώπου πάνω στο περιβάλλον και, κυρίως, πάνω στον εαυτό του. Η φύση δεν είναι φόντο. Είναι δύναμη. Απο...

Book review: ΔΙΑΣΧΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΝΥΧΤΑ, του HERVÉ LE CORRE, από εκδόσεις ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ


 (Της Γιώτας Βασιλείου)

Γνώρισα κι αγάπησα τον Hervé Le Corre μέσα από το «Στη σκιά της πυρκαγιάς». Έκτοτε κάθε φορά που διαβάζω ένα βιβλίο του ανακαλύπτω και κάτι νέο γι’ αυτόν το συγγραφέα. Το νέο του βιβλίο που μας φέρνουν οι Εκδόσεις Του Εικοστού Πρώτου φέτος ήταν πραγματικά «γροθιά στο στομάχι». Το πιο σκοτεινό, το πιο άγριο, το πιο χυδαίο, το πιο μαύρο του απ’ όλα! 

Καταρχάς πρέπει να σας πω ότι πρέπει να έχει κανείς γερά νεύρα κι ακόμα πιο γερό στομάχι για να το διαβάσει. Προσεγγίζει με πολύ ωμό, σχεδόν χυδαίο, όπως είπα πριν, τρόπο καίρια ζητήματα όπως ο βιασμός, η αιμομιξία, η κακοποίηση. Δεν ωραιοποιεί τίποτα και δεν χρυσώνει κανένα χάπι. Αντίθετα τα «σερβίρει» όπως ακριβώς είναι: άσχημα και συντριπτικά!

Το μεγάλο πλεονέκτημα του βιβλίου είναι η ατμόσφαιρά του. Σας είπα ήδη ότι είναι το πιο σκοτεινό του απ’ όλα. Ο χαρακτηρισμός noir ίσως να είναι και ανεπαρκής. Βλέπουμε την ιστορία να εκτυλίσσεται μέσα από μια ζοφερή, ομιχλώδη ατμόσφαιρα. Περίπλοκοι και χαμένοι στις σκιές οι χαρακτήρες του, είναι ο θεμέλιος λίθος ολόκληρου του βιβλίου. Πάνω σε αυτούς τους χαρακτήρες ο Λε Κορ έχει χτίσει μια υπέροχη, άκρως συναισθηματική και οδυνηρή ιστορία. Χρειάζεται αρκετός χρόνος για την ανάγνωσή του, παρόλο που δεν είναι μεγάλο. Έχει ουσία όμως και η ουσία αυτή χρειάζεται το χρόνο της για να κατασταλάξει μέσα μας.

Άριστα δουλεμένο, έντονο, κάποιες φορές ασφυκτικό, ποιητικό, κάποιες άλλες άμεσο και περιφραστικό, με υποβλητικές περιγραφές, δυνατά συναισθήματα και ένα συγκλονιστικό τέλος. Αυτό είναι εν κατακλείδι το «Διασχίζοντας τη νύχτα» του Hervé Le Corre. Αν πιστεύεις ότι αντέχεις, διάβασέ το!

Καλές αναγνώσεις!

Διαβάστε περισσότερα για το συγγραφέα εδώ.

Background photo credits: www.lemonde.fr


Σχόλια