(Της Γιώτας Βασιλείου)
«Φύσα με όλη σου τη δύναμη τη λουκουμόσκονη να σκορπίσει στον αέρα όλη της τη γλύκα, να πάει παντού, να τη γευτούν όλοι οι άνθρωποι, να γλυκαθούν όσο και εσύ που θα φας τώρα αυτήν την μπουκίτσα».
«Λουκουμόσκονη» άκουγα και «Λουκουμόσκονη» δεν ήξερα, αφού μου πήρε πάνω από δυο χρόνια μέχρι να αξιωθώ να διαβάσω το πρώτο βιβλίο της Τέσσης Παπαθανασίου. Και πολύ πιθανό να μου έπαιρνε κι άλλα τόσα για να το πιάσω αν δεν ήταν ένα τσάλεντζ (ούτε-και-θυμάμαι-για-ποιο-λόγο), που βάλαμε με τη συγγραφέα: Εγώ να διαβάσω το βιβλίο άμεσα κι εκείνη να μου γράψει μια αφιέρωση/νουβέλα.
Η ιστορία λοιπόν μας ταξιδεύει στην πρωτεύουσα των Κυκλάδων, τη μαγευτική Σύρο, με τα νόστιμα λουκούμια της, τους απεγνωσμένους της έρωτες και τα φοβερά και τρομερά οικογενειακά της μυστικά. Ένας ντόπιος επιχειρηματίας βρίσκεται δολοφονημένος και κατηγορείται ο εραστής της γυναίκας του, ο οποίος σε μια προσπάθεια να αποδείξει την αθωότητά του, διεξάγει την δική του παράλληλη έρευνα με την αστυνομία. Οι ανακαλύψεις του θα τον οδηγήσουν στην Αθήνα και τον Πειραιά κι από εκεί στο Ντουμπάι και πάλι πίσω στην πλανεύτρα Σύρο.
Μέσα από το βιβλίο της, η Τέσση αντικατοπτρίζει τη στενή κοινωνία της Σύρου με όλα τα όμορφα και τα άσχημά της. Η γλώσσα που επέλεξε να το γράψει είναι καθημερινή, απλή κι αυτό που αγάπησα ιδιαιτέρως ήταν το γεγονός ότι δε φοβήθηκε διανθήσει το λόγο της με λέξεις από τη ναυτική ορολογία (μάινα/λάσκα τα πανιά, ρεμέτζο, εξάντας). Κόρη ναυτικού γαρ. Με αυτή λοιπόν την αβίαστη και γρήγορη γραφή, με τους στακάτους διαλόγους και τον γοργό και με συνοχή ρυθμό της πλοκής, καταφέρνει να μας βάλει πολύ σύντομα στο ζουμί της υπόθεσης, χωρίς να φέρνει την ιστορία γύρω-γύρω. Ένα πράγμα που επίσης εκτίμησα πολύ, ήταν το γεγονός ότι οι περιγραφές είναι ζωντανές μα κυρίως τόσες όσες χρειάζονται, χωρίς να ξεφεύγει και να κουράζει.
Οπωσδήποτε ως πρώτη προσπάθεια υπήρξαν κάποια μικρά ελαττώματα, τα οποία μου κλώτσησαν στο βιβλίο, αλλά όπως και να έχει, η «Λουκουμόσκονη» είναι μια έντιμη πρώτη προσπάθεια, που δείχνει ότι η Τέσση Παπαθανασίου έχει γερές βάσεις και την προοπτική για να γράψει κάτι πολύ δυνατό. Εύχομαι αυτό να είναι το επόμενο βιβλίο της, το οποίο ελπίζω να μην αργήσει πολύ ακόμα. Και τώρα σας αφήνω. Πάω να βρω λουκούμια με γεύση σοκολάτα!!!
Καλές αναγνώσεις
Μπορείτε να δείτε περισσότερα ή να αγοράσετε το βιβλίο εδώ.
Photo credit: gastronomos.gr
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Άφησε εδώ το σχόλιό σου...