Εν ριπή μολυβιού: Τρία διαμαντάκια από τη σειρά ΑΠΝΕΥΣΤΙ, εκδόσεις ΟΞΥ

(Της Γιώτας Βασιλείου ) Τρία τόσα δα μικρούτσικα βιβλία, τρεις διαφορετικοί κόσμοι, ένα κοινό ερώτημα:  Τι κάνει ο άνθρωπος όταν βρεθεί ή ξεπεράσει τα όριά του; Τους τελευταίους μήνες οι εκδόσεις Οξύ μας έχουν φέρει μια εξαιρετική νέα σειρά. Μικρά σε έκταση αλλά μεγάλα σε ιδέες, τα βιβλία της σειράς Απνευστί είναι κλασικά έργα με συμπυκνωμένο λόγο που όμως δεν χάνει τη βαρύτητά του. Ο Τζόζεφ Κόνραντ, ο Εμίλ Ζολά και ο Πιέτρο Αρετίνο μπορεί χρονικά να απέχουν παρασάγγας όμως συναντιούνται στον τρόπο που ρίχνουν το βλέμμα τους πάνω στην κοινωνία, το σώμα, την ψυχή, το πνεύμα και την κατάρρευση των βεβαιοτήτων. Μικρά βιβλία, μεγάλα ρήγματα.   Η Πλημμύρα, του Εμίλ Ζολά Ο Ζολά εδώ γράφει για μια φυσική καταστροφή, αντιμετωπίζοντας τη συμφορά όχι ως ένα απλό γεγονός αλλά σαν μηχανισμό αποκάλυψης. Η πλημμύρα λειτουργεί καταλυτικά και διαλύει την ψευδαίσθηση ελέγχου του ανθρώπου πάνω στο περιβάλλον και, κυρίως, πάνω στον εαυτό του. Η φύση δεν είναι φόντο. Είναι δύναμη. Απο...

Book Review: ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΚΕΙ – ΠΑΡΩΝ ΣΤΗΝ ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ, της ΑΠΟΣΤΟΛΙΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ


(Της Γιώτας Βασιλείου)

Όταν πριν από μερικούς μήνες, με προσέγγισε η συγγραφέας του βιβλίου, κυρία Αποστολία Βασιλείου και μου ζήτησε να διαβάσω το «Να είσαι εκεί - Παρών στην κάθε στιγμή», η αλήθεια είναι ότι δεν ήμουν σίγουρη για το τι ακριβώς ήταν. Περισσότερο μου κίνησε την περιέργεια λόγω της συνωνυμίας μας και του πολύ όμορφου εξωφύλλου του. Ψάχνοντας γι’ αυτό κατάλαβα ότι πρόκειται για βιβλίο αυτοβελτίωσης. Κι έρχομαι τώρα εδώ μπροστά σας να το παραδεχτώ ότι δεν το έχω με τα βιβλία αυτοβελτίωσης παιδιά - πόσω μάλλον να γράψω κι άποψη. Δεν το έχω γενικά δηλαδή γιατί εν τέλει, με αυτό το συγκεκριμένο σα να τα βρήκαμε, αφού με τον ιδιαίτερο τρόπο που είναι γραμμένο, κατάφερε να γρατζουνίσει κάποιες από τις χορδές της ψυχής μου. 

«Αν δεν τολμήσεις, δεν θα μάθεις»

Το βιβλίο αυτό είναι το πρώτο από μια τριλογία η οποία φέρει το τίτλο/ομπρέλα: «Να είσαι εκεί». Η τριλογία αυτή φιλοδοξεί, όπως αναφέρει η συγγραφέας, να γίνει ο Πολικός μας αστέρας στο μακρύ και δύσκολο δρόμο της αυτοβελτίωσης. Το πρώτο μέρος είναι γραμμένο αλληγορικά και πιο πολύ θυμίζει παραμύθι. Όμως στις σελίδες του κρύβονται βαθύτερες αλήθειες της ζωής. Ο βασικός ήρωας του «παραμυθιού» αυτού είναι ένα πανέμορφο και λεπτεπίλεπτο λουλούδι, ζει σε ένα θολό και δύσοσμο βάλτο. Μην αντέχοντας τη ζωή αυτή αποφασίζει να την αλλάξει. Να αλλάξει το βαλτότοπο σε καθάρια λίμνη, με κρυστάλλινο νερό. Να ομορφύνει τον κόσμο γύρω του.

«Η πρόσκαιρη χαρά γίνεται ευδαιμονία, μόνο όταν η καρδιά είναι ελεύθερη»

Ο δρόμος δεν είναι εύκολος, αντίθετα. Βρίσκει πολλά εμπόδια εμπρός του, μα η επιθυμία του θεριεύει μπροστά από καθένα από αυτά και το θάρρος του επίσης. Κι έτσι πετυχαίνει τον ένα του στόχο μετά τον άλλο. Το λουλούδι αυτό έχει όνομα. Λέγεται «εγώ». Είναι ο εαυτός μας και η πορεία μας στη Ζωή, οι εμπειρίες και η Σοφία που αποκομίζουμε. Είναι η Αλήθεια μας.

«Για να φωτίσει κάποιος τα σκοτάδια χρειάζεται δύναμη ψυχής, κατανόηση και πάνω απ’ όλα Αγάπη, αποδοχή και συμπόνια για τον εαυτό του!»

Ακούγοντας κάποιος τη λέξη «αυτοβελτίωση» μπορεί να τρομάζει ή ακόμη και να τη θεωρεί ως κάτι αδύνατον να πετύχει κανείς. «Ο άνθρωπος δεν αλλάζει» δε συνήθιζαν να μας λένε οι δικοί μας παλαιότερα; Κι όμως, όποιος θέλει να αλλάξει, αλλάζει! Με απλές τεχνικές και ασκήσεις, το «Να είσαι εκεί» είναι «Παρών στην κάθε στιγμή» μας για να μας το αποδείξει!

«Όταν βρίσκεις τη δύναμη, να επιτρέψεις να δείξεις ότι είσαι αδύναμος, τότε γίνεσαι ακόμα πιο δυνατός!»

Λόγω της ιδιαίτερης θεματολογίας του δε μπορώ να σας πω «διαβάστε το, σας το προτείνω ολόψυχα», ωστόσο θα σας πω ότι είναι σίγουρα ένα βιβλίο ιδιαίτερο, γεμάτο διηθήματα σοφίας που μπορούν να βελτιώσουν τόσο τη ζωή μας όσο και τις διαπροσωπικές μας σχέσεις με τους φίλους και τους δικούς μας ανθρώπους. Όσο για μένα, είναι η συντροφιά μου τους τελευταίους μήνες. Το έχω δίπλα μου στο κρεβάτι και κάθε βράδυ διαβάζω και ξαναδιαβάζω λίγες από τις σελίδες του. Δε θα πω ψέματα ότι κάνω όλες τις ασκήσεις και τις τεχνικές απαρεγκλίτως, όχι, κάθε άλλο. Δεν είναι ο τύπος μου άλλωστε αυτός. Απλά το διαβάζω σαν ένα feelgood ανάγνωσμα, που μου δίνει δύναμη να πάω παρακάτω. Μάλιστα έχω κάποια αγαπημένα αποσπάματα, τα οποία θαρρείς και είναι γραμμένα ειδικά για μένα, τώρα που κάνω νέα πράγματα στη ζωή μου και χρειάζομαι ένα απαλό χτύπημα στην πλάτη και κάποιον να μου πει πως: «Δεν προκαλείς, επιμένεις, εμμένεις, αρκεί να διατηρείς την προσήλωση στον στόχο σου!»

Αν σας ενδιαφέρει αυτό το είδος αναζητήστε το. Σίγουρα αξίζει το χρόνο και την προσοχή σας. 

[…] «Φόβος είναι! Φόβος, μην τυχόν και σου ξεφύγει ο έλεγχος!» [..] «Αυτό που εσύ λες φόβο, αυτό που εσύ λες έλεγχο, εγώ το λέω δύναμη.» […]

«Όποιος λειτουργεί κάτω από το πρίσμα της σύγκρισης μοιραία δημιουργεί σύγκρουση»

Καλές αναγνώσεις!


Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα ή να αγοράσετε το βιβλίο εδώ


Σχόλια