Εν ριπή μολυβιού: Τρία διαμαντάκια από τη σειρά ΑΠΝΕΥΣΤΙ, εκδόσεις ΟΞΥ

Αναρτήθηκε από την
(Της Γιώτας Βασιλείου ) Τρία τόσα δα μικρούτσικα βιβλία, τρεις διαφορετικοί κόσμοι, ένα κοινό ερώτημα:  Τι κάνει ο άνθρωπος όταν βρεθεί ή ξεπεράσει τα όριά του; Τους τελευταίους μήνες οι εκδόσεις Οξύ μας έχουν φέρει μια εξαιρετική νέα σειρά. Μικρά σε έκταση αλλά μεγάλα σε ιδέες, τα βιβλία της σειράς Απνευστί είναι κλασικά έργα με συμπυκνωμένο λόγο που όμως δεν χάνει τη βαρύτητά του. Ο Τζόζεφ Κόνραντ, ο Εμίλ Ζολά και ο Πιέτρο Αρετίνο μπορεί χρονικά να απέχουν παρασάγγας όμως συναντιούνται στον τρόπο που ρίχνουν το βλέμμα τους πάνω στην κοινωνία, το σώμα, την ψυχή, το πνεύμα και την κατάρρευση των βεβαιοτήτων. Μικρά βιβλία, μεγάλα ρήγματα.   Η Πλημμύρα, του Εμίλ Ζολά Ο Ζολά εδώ γράφει για μια φυσική καταστροφή, αντιμετωπίζοντας τη συμφορά όχι ως ένα απλό γεγονός αλλά σαν μηχανισμό αποκάλυψης. Η πλημμύρα λειτουργεί καταλυτικά και διαλύει την ψευδαίσθηση ελέγχου του ανθρώπου πάνω στο περιβάλλον και, κυρίως, πάνω στον εαυτό του. Η φύση δεν είναι φόντο. Είναι δύναμη. Απο...
0

Book Review: ΟΛΑ ΧΑΜΕΝΑ, του ΚΩΣΤΑ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΥ, από εκδόσεις ΝΗΣΟΣ

Αναρτήθηκε από την


Το ομολογώ κι ας εγείρω αντιδράσεις. Δεν λατρεύω τη θάλασσα. Το καλοκαίρι δεν την αποζητώ παρά μόνο για την παρέα, το παιχνίδι με τη μικρή μου και για δροσιά. Το βιβλίο αυτό, λοιπόν, έχει πολλή από θάλασσα. Όρους, λέξεις, ατμόσφαιρα. Πολλά. Όταν το αντιλήφθηκα ήταν πλέον αργά. Είχα αρχίσει να τη βλέπω με άλλο μάτι.

Η ιστορία σφιχτή, ρέει σαν νερό. Η κορύφωση έρχεται σταδιακά και εκεί που αγγίζει τα κόκκινα το ρουφάς απνευστί. Για να σας δώσω να καταλάβετε σε μία μέρα είχα διαβάσει μόλις 50 σελίδες και την επόμενη τις υπόλοιπες 123. Το βιβλίο τελειώνει αλληγορικά. Ένα όμορφο κλείσιμο μιας δυνατής, που δονεί το εντός σου, ιστορίας.

Αυτή ξεκινάει με την κοπέλα που περιμένει στην παραλία βλέποντας προς τη θάλασσα να ψάχνει το ταίρι της. Μονολογεί και ενίοτε τον βρίζει που την άφησε και δεν την ειδοποίησε ότι θα αργήσει. Βούτηξε να ψαρέψει∙ παρότι είναι για διακοπές εκεί δεν άφησε το αγαπημένο του χόμπι. 

Τα βάζει μαζί του γιατί φοβάται μην τον χάσει. Δεν το πιστεύει, μετράει τις φορές που γυρνάει ο φάρος, το φως του, μετράει την ώρα. Ζούμε τις στιγμές μαζί της, νιώθουμε τα δυνατά συναισθήματα του φόβου της πιθανής απώλειας, την αγωνία να ψάχνει αφορμές να πιαστεί από κάπου ώστε να πιστέψει ότι δε θα έχει συμβεί κάτι κακό. Όχι, δεν έχει συμβεί το κακό. Απλώς θα έχει κουραστεί και θα ξεκουράζεται σε έναν βράχο. Και όταν τον ξαναβρεί υπόσχεται ότι δε θα ξαναγκρινιάξει, δε θα του πει τίποτα.

Βλέπουμε την εξέλιξη της ιστορίας και πώς εκείνη βρίσκεται στο σκάφος δυο έμπειρων με τη θάλασσα αντρών για να ψάξουν τον αγαπημένο της. Μαθαίνουμε την ιστορία τους, πόσο διαφορετικοί είναι, τι τους ενώνει, τι τους χωρίζει, τους δεσμούς με τους οποίους συνδέονται. Πώς τη συμπονούν, πώς αλλάζουν κι αυτοί σιγά σιγά βλέποντας να περνάει η ώρα ψάχνοντας τον αγνοούμενο. Τα μυστικά που κρύβουν. 

Ο Μιχόπουλος γράφει υπέροχα! Σε βάζει στην ιστορία, σε κάνει να αγωνιάς μαζί με τους τρεις ήρωές του και στο τέλος σου δίνει τη χαριστική βολή. 

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα ή να αγοράσετε το βιβλίο εδώ.


Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Άφησε εδώ το σχόλιό σου...