(Της Κατερίνας Τσαμπά )   “Το μυθιστόρημα είναι μια έφοδος προς την αλήθεια, στη μεγάλη εκστρατεία στα βάθη της συνείδησης για τη γλωσσική κατάκτηση του κόσμου”. Αγαπώ τα δοκίμια περί συγγραφής και αυτό είναι ένα ακόμα βιβλίο που διάβασα πρόσφατα. Ο Μάκης Καραγιάννης είναι πεζογράφος και κριτικός, και έχει πτυχίο στα Μαθηματικά. Στο βιβλίο αυτό μας περιγράφει με απλή κατανοητή γλώσσα τι είναι το μυθιστόρημα και, βασίζοντας την αφήγησή του στις σχολές και την ιστορία της συγγραφής, μας μαθαίνει την τέχνη του μυθιστορήματος. Τι είναι λοιπόν το μυθιστόρημα; Ξεκινώντας, το βιβλίο αναφέρεται στους προηγούμενους αιώνες και τι ίσχυε τότε. Πώς ξεκινάει η ιστορία, πού πάει ο χαρακτήρας, πώς καταλήγει η ιστορία. Στη συνέχεια μας μιλάει για την αφήγηση και ποιες τεχνικές υπήρξαν με την εξέλιξη των χρόνων. Αναφέρεται σε εμβληματικούς συγγραφείς όπως Μπαλζάκ και Φλωμπέρ που έχουν επηρεάσει κατά πολύ τη λογοτεχνία με τα έργα και τα λεγόμενά τους. Πόσοι αφηγητές υπάρχουν και τι ι...

Book Review: ΟΛΑ ΧΑΜΕΝΑ, του ΚΩΣΤΑ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΥ, από εκδόσεις ΝΗΣΟΣ



Το ομολογώ κι ας εγείρω αντιδράσεις. Δεν λατρεύω τη θάλασσα. Το καλοκαίρι δεν την αποζητώ παρά μόνο για την παρέα, το παιχνίδι με τη μικρή μου και για δροσιά. Το βιβλίο αυτό, λοιπόν, έχει πολλή από θάλασσα. Όρους, λέξεις, ατμόσφαιρα. Πολλά. Όταν το αντιλήφθηκα ήταν πλέον αργά. Είχα αρχίσει να τη βλέπω με άλλο μάτι.

Η ιστορία σφιχτή, ρέει σαν νερό. Η κορύφωση έρχεται σταδιακά και εκεί που αγγίζει τα κόκκινα το ρουφάς απνευστί. Για να σας δώσω να καταλάβετε σε μία μέρα είχα διαβάσει μόλις 50 σελίδες και την επόμενη τις υπόλοιπες 123. Το βιβλίο τελειώνει αλληγορικά. Ένα όμορφο κλείσιμο μιας δυνατής, που δονεί το εντός σου, ιστορίας.

Αυτή ξεκινάει με την κοπέλα που περιμένει στην παραλία βλέποντας προς τη θάλασσα να ψάχνει το ταίρι της. Μονολογεί και ενίοτε τον βρίζει που την άφησε και δεν την ειδοποίησε ότι θα αργήσει. Βούτηξε να ψαρέψει∙ παρότι είναι για διακοπές εκεί δεν άφησε το αγαπημένο του χόμπι. 

Τα βάζει μαζί του γιατί φοβάται μην τον χάσει. Δεν το πιστεύει, μετράει τις φορές που γυρνάει ο φάρος, το φως του, μετράει την ώρα. Ζούμε τις στιγμές μαζί της, νιώθουμε τα δυνατά συναισθήματα του φόβου της πιθανής απώλειας, την αγωνία να ψάχνει αφορμές να πιαστεί από κάπου ώστε να πιστέψει ότι δε θα έχει συμβεί κάτι κακό. Όχι, δεν έχει συμβεί το κακό. Απλώς θα έχει κουραστεί και θα ξεκουράζεται σε έναν βράχο. Και όταν τον ξαναβρεί υπόσχεται ότι δε θα ξαναγκρινιάξει, δε θα του πει τίποτα.

Βλέπουμε την εξέλιξη της ιστορίας και πώς εκείνη βρίσκεται στο σκάφος δυο έμπειρων με τη θάλασσα αντρών για να ψάξουν τον αγαπημένο της. Μαθαίνουμε την ιστορία τους, πόσο διαφορετικοί είναι, τι τους ενώνει, τι τους χωρίζει, τους δεσμούς με τους οποίους συνδέονται. Πώς τη συμπονούν, πώς αλλάζουν κι αυτοί σιγά σιγά βλέποντας να περνάει η ώρα ψάχνοντας τον αγνοούμενο. Τα μυστικά που κρύβουν. 

Ο Μιχόπουλος γράφει υπέροχα! Σε βάζει στην ιστορία, σε κάνει να αγωνιάς μαζί με τους τρεις ήρωές του και στο τέλος σου δίνει τη χαριστική βολή. 

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα ή να αγοράσετε το βιβλίο εδώ.


Σχόλια