Book Review: ΤΙ ΚΑΝΟΥΝ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΤΗ ΝΥΧΤΑ της TINA OZIEWICZ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΚΑΡΟΣ

(Της  Κατερίνας Τσαμπά )   Ένα γλυκύτατο παιδικό βιβλίο διαβάσαμε με την επτάχρονη κόρη μου και πολύ το απολαύσαμε. Τι μπορεί να κάνουν τα συναισθήματα τη νύχτα; Τι κάνεις, ας πούμε, ο φόβος, η αγάπη, η νοσταλγία, ο θυμός και τόσα άλλα; Κοιμούνται; Στοχάζονται; Αδιαφορούν; Πάντως σίγουρα έχουν ζωή. Όταν το τελειώσαμε, ρωτάω τη μικρή μου πώς της φάνηκε. Η απάντηση ήρθε κατευθείαν: Τέλειοοο. Έτσι, μακρόσυρτο το όμικρον. Τη ρώτησα τι της έκανε εντύπωση. Μου είπε ότι της άρεσε να ξέρει τι κάνουν τα συναισθήματα τη νύχτα. Ποιο σου έκανε εντύπωση περισσότερο; Ο φόβος! Η αλήθεια είναι ότι είναι το μοναδικό από τα συναισθήματα που αναφέρεται δύο φορές και το εντόπισε κατευθείαν. Θεωρώ ότι η συγγραφέας θέλησε να τονίσει ότι ο φόβος είναι εκεί μεν αλλά δεν χρειάζεται να καταβάλει τα παιδιά μας. Είναι ένα βιβλίο που επιδέχεται πολλές αναγνώσεις και πολλή συζήτηση. Ανακαλύψτε και απολαύστε με τα παιδάκια σας εδώ .  

Book Review: ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΕΣΧΑΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ, του ΠΟΛ ΟΣΤΕΡ, από εκδόσεις Σ.Ι.ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣ

(Της Κατερίνας Τσαμπά)

Είχα ακούσει πολλά για τον Όστερ πριν πιάσω αυτό το μικρό βιβλιαράκι στα χέρια μου. Είναι εκτός κυκλοφορίας και όταν μπήκα στο metabook κάποια στιγμή για να βρω ένα άλλο βιβλίο, έπεσε μπροστά στα ματιά μου αυτό. Αυτό το βιβλιαράκι που μόνο λόγω των λιγοστών του σελίδων μπορεί να χαρακτηριστεί ως τέτοιο. Γιατί, κατά τ’ άλλα, είναι βιβλιάρα!

Η γραφή του Όστερ είναι απλώς ερωτεύσιμη. Δεν ξέρω πώς αλλιώς να τη χαρακτηρίσω, αλήθεια. Είναι τόσο μεστή, τόσο ωραία, απαλή παρότι ο κόσμος που χτίζει στην ιστορία του είναι άσχημος, τρομακτικός και τόσο απέραντα κοντινός. Σαν να μπορείς να απλώσεις το χέρι σου και να τον αγγίξεις.

Η αφήγηση είναι πρωτοπρόσωπη η οποία ενώ ξέρω πόσο δύσκολα διαχειρίσιμη είναι, ο Όστερ στην παρουσιάζει τόσο απλή. Δεν είναι, πιστέψτε με. Κι ας είναι μόλις 191 σελίδες.

Ο κόσμος που ζει η Άννα είναι ζοφερός, σκοτεινός και πολύ τρομακτικός. Κινδυνεύεις ανά πάσα στιγμή σε αυτόν κι αν τελικά πεθάνεις τότε δεν υπάρχεις. Σε λεηλατούν εν ριπή οφθαλμού κι αυτό για να μπορέσουν να ζήσουν αυτοί που το κάνουν.

Αν δεν πεθάνεις από πείνα ή θα κοιτάξεις να προστατευτείς με κάποιον τρόπο ή να αυτοκτονήσεις. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος. 

Η Άννα τα αφηγείται όλα σε ένα γράμμα στον εραστή της στην άλλη πλευρά της χώρας. Το πώς ξεκίνησε να μπει σε αυτόν τον κόσμο για να βρει τον αδερφό της, το πώς επιβιώνει, τις φυλές που υπάρχουν εκεί, τους κινδύνους που αντιμετωπίζει, τα σχέδια και τα όνειρα που κάνει, τους έρωτές της, τις απώλειές της, την ανάγκη της για ελευθερία, για επιβίωση, την ανάγκη της να μην ξεχάσει και τελικά για την αποδοχή της πραγματικότητας αλλά όχι την παραίτηση. Με μόνο της όπλο τον λόγο. 

Αν το βρείτε, μην το χάσετε. Αξίζει να το διαβάσετε και να το έχετε στη βιβλιοθήκη σας.

https://www.sizacharopoulos.gr/



 

Σχόλια