BOOK REVIEW: ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΑΝΗΣΥΧΙΑΣ του ΦΕΡΝΑΝΤΟ ΠΕΣΣΟΑ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΙΝΩΑΣ

(Της  Κατερίνας Τσαμπά ) Είναι κάποια βιβλία μπροστά στα οποία σκύβω το κεφάλι και νιώθω τόσο μικρή όταν ειδικά καλούμαι να γράψω δυο λόγια για αυτά. Ένα τέτοιο είναι και το βιβλίο της ανησυχίας του Πεσσόα. Αν δεν επέμενε τόσο η Γιώτα (Βασιλείου) για να το διαβάσω, ίσως να μην το τολμούσα ποτέ. Την ευχαριστώ γιατί η αναγνωστική μου εμπειρία μαζί του ήταν εκπληκτική. Το ταξίδι, που λέμε καμιά φορά, υπέροχο. Τι να πρωτογράψω σκέφτομαι κι αυτό που υπερτερεί στο μυαλό μου είναι ότι το βιβλίο αυτό μοιάζει σαν απολογισμός της καθημερινότητας και καταγραφή συναισθημάτων, ώστε να τα διαβάσει κάποιος κάποτε. Σαν να θέλει να αφήσει μια παρακαταθήκη για τη ζωή, την τέχνη, τον θάνατο και τόσα άλλα. Μοιάζει να θέλει να δηλώσει τη θέση του. Λέει χαρακτηριστικά σε ένα σημείο ότι δεν εγκατέλειψε εντελώς τον Θεό αλλά ούτε και δέχτηκε ποτέ την ανθρωπότητα. Ότι η πραγματικότητα που μας δόθηκε δεν είναι άλλη από τις αισθήσεις μας κι αυτές εξερευνούμε. Θεωρεί τη ζωή ως “πανδοχείο” και σε αυτό περιμ...

Book Review: ΔΕΚΑΤΡΕΙΣ ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΙΝ ΤΟ ΞΗΜΕΡΩΜΑ, της ΛΙΑΝΑΣ ΤΣΙΡΙΔΟΥ, από εκδόσεις ΙΒΙΣΚΟΣ

 

(Της Γιώτας Βασιλείου)

Η αλήθεια είναι πως αν δε μου είχε στείλει ο εκδοτικός το βιβλίο δε θα το γνώριζα και θα ήταν κρίμα γιατί το «Δεκατρείς Νύχτες πριν το Ξημέρωμα» είναι ένα πολύ καλογραμμένο κοινωνικό μυθιστόρημα που χαίρεσαι να το διαβάζεις! Ούσα φιλόλογος η συγγραφέας, χρησιμοποιεί μια πολύ όμορφη γλώσσα, απλή, χωρίς υπερβολές και περιττές φιοριτούρες και μοιράζεται μαζί μας μια τρυφερή μα συνάμα δυνατή ιστορία για τις ανθρώπινες σχέσεις, την απώλεια, το πένθος, την προδοσία και εν τέλει τη συγχώρεση και την αποδοχή. 

Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από την Ηρώ, η οποία έχασε τον αγαπημένο της σύζυγο και την κορούλα τους σε τροχαίο. Μέσα από αυτό το φρικτό γεγονός η Ηρώ μένει να ανακαλύψει μια ακόμα πιο άσχημη αλήθεια για τον σύζυγό της. Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου βλέπουμε βήμα προς βήμα τον αγώνα της Ηρώς και την εσωτερικής της σύγκρουση, να συγχωρέσει, και να προχωρήσει τη ζωή της αποδεχόμενη όχι μόνο την αλήθεια αλλά και ένα παιδί που δεν είναι δικό της. «Ο πόνος δεν μοιράζεται. Είναι δικός σου, σαδιστικά δικός σου, δεν τελειώνει παρά μόνο με το τέλος σου», παραδέχεται η Ηρώ κάποια στιγμή μέσα στο βιβλίο. Όμως κατά πόσον αποδέχεται πραγματικά το παιδί; Αυτό μένει να αποδειχτεί σύντομα και με τον χειρότερο τρόπο, φέρνοντας την ηρωίδα αντιμέτωπη με τις ευθύνες της απέναντι σε αυτό το παιδί.

Η κυρία Τσιρίδου έχει σκιαγραφήσει τέλεια τους ήρωές της. Έχει πιάσει τον παλμό καθενός από αυτούς και μας έχει δώσει ένα άρτιο και εξαιρετικά ρεαλιστικό ψυχογράφημα. Ξεχώρισα φυσικά τον χαρακτήρα της Ηρούς που ιδιαιτέρως στις σκηνές της μάχης με τον ίδιο της τον εαυτό νικιέται κατά κράτος. 

Τέλος να πω για το εξώφυλλο, που πολύ μου άρεσε το concept του θηλυκού Ίκαρου (αν και πρόκειται για το έργο «Νίκη» του Νίκου Κόκκαλη), που είναι μια μόλις στιγμή πριν την απογείωση. Η έλλειψη του κεφαλιού θα μπορούσε να έχει πολλές ερμηνείες αλλά αυτό είναι θέμα για άλλη συζήτηση. 

Το βιβλίο είναι ένα σφηνάκι που το ρουφάς με μια ανάσα και στο τέλος σου αφήνει την ικανοποίηση ότι μόλις γεύτηκες κάτι πολύ καλό που δεν γνώριζες ότι υπήρχε. Μα γιατί τέτοιες όμορφες προσπάθειες δε γίνονται γνωστές; Πάντα θα αναρωτιέμαι.

Φυσικά και προτείνεται!

Καλές αναγνώσεις!

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα ή να αγοράσετε το βιβλίο εδώ.


Σχόλια