BOOK REVIEW: (Α)ΟΡΑΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ της ΜΙΝΑΣ ΤΣΙΜΟΓΙΑΝΝΗ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΥΦΑΝΤΑ

 (Της Κατερίνας Τσαμπά)

Δεν περίμενα ποτέ ότι θα προβληματιστώ με ένα αστυνομικό μυθιστόρημα και η (Α)ΟΡΑΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ της Μίνας με ξάφνιασε ευχάριστα σε αυτό. 

Στο βιβλίο γνωρίζουμε τη δολοφόνο από την αρχή μόνο που δεν ξέρουμε την ιστορία της και τι την οδήγησε στον φαινομενικά έναν φόνο που βλέπουμε από τις πρώτες σελίδες. 

Μια ωραία γραφή, στρωτή που ρέει και κρατάει το ενδιαφέρον στην ανάγνωση αμείωτο. Δεν κάνει κοιλιές, δεν κουράζει, δεν έχει τρύπες. Η ιστορία έξυπνη που πονάει. 

Γνωρίζουμε σιγά σιγά τους ήρωες, δεν μας τα δίνει όλα στο πιάτο η συγγραφέας. Ειδικά τη Βαρβάρα, εμμμ συγγνώμη τη Βέρα (δεν θέλει με τίποτα να τη λέμε Βαρβάρα) που είναι η κεντρική ηρωίδα, τη γνωρίζουμε μέσω ενός βιβλίου που έχει γράψει η ίδια. Αφορά την ιστορία της και αναλύει τι την οδήγησε στους φόνους (ναι, είναι παραπάνω από ένας τελικά). Εκεί γράφει για το πώς ένιωσε, πόσο διαφορετικά θα ήθελε να νιώθει. Ένας πολύ έξυπνος τρόπος από τη συγγραφέα να μας γνωρίσει την ηρωίδα της.

Η Βέρα είναι μια νέα γυναίκα, χωρίς φίλους, χωρίς συγγενείς, χωρίς τίποτα. Δρα εκεί έξω στον κόσμο με γνώμονα τη δικαιοσύνη και περνά απαρατήρητη, αόρατη όπως ήταν και ένιωθε πάντα. Έχει πάρει τον νόμο στα χέρια της και δολοφονεί εκείνους που έκαναν κακό. 

Είναι όμως έτσι; Έχει το δικαίωμα; 

Την κατάλαβα τη Βέρα, την ένιωσα στο μεδούλι μου, την πόνεσα. Κι αυτό είναι μεγάλη επιτυχία για ένα βιβλίο.

Όσο προχωράει η ιστορία ξέρει ο αναγνώστης το γιατί, το καταλαβαίνει, γίνεται ξεκάθαρο. Το θέμα όμως δεν σταματάει εκεί. Το γενικό γιατί είναι ξεκάθαρο, το γιατί της Βέρας όμως; Και πώς νιώθει τώρα; Θα τη βρει η αστυνομία; Θα αντισταθεί στις αρχές; 

Και στο τέλος έρχεται η ανατροπή. Κι ακόμα πιο τέλος η λύτρωση! Και πιστέψτε με είναι το ιδανικό κλείσιμο αυτής της ιστορίας.

Εγώ το αγάπησα και το συστήνω ανεπιφύλακτα.

Καλή ανάγνωση

Βρείτε το βιβλίο εδώ και εδώ.