Book Review: ΑΥΤΟ ΕΚΑΝΕΣ ΠΑΝΤΑ του ΝΙΚΟΥ ΙΑΤΡΟΥ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΚΑΡΟΣ

  (Της  Κατερίνας Τσαμπά )  Ένα βιβλίο σε δευτεροπρόσωπη αφήγηση και ενεστώτα χρόνο είναι σχεδόν πάντα ένα δυνατό ανάγνωσμα. Τα δυο αυτά στοιχεία προσδίδουν μια ένταση στην ιστορία, έναν ρυθμό στην ανάγνωση και συναισθήματα που βιώνονται εξίσου με ένταση. Στην ιστορία του κ. Ιατρού είναι ένας πατέρας που αναζητά τον εξαφανισμένο του γιο και του απευθύνει όσα σκέφτεται. Τον βλέπουμε πρώτα να τον ψάχνει και μετά να ζει. Μοιάζει να νιώθει τώρα περισσότερα συναισθήματα από τότε που τον ζούσε και τον μεγάλωνε. Μια συμβατική σχέση με τη γυναίκα του η οποία κατέληξε άδοξα. Ο πατέρας αναπολεί το παρελθόν και αναρωτιέται αν όσα έκανε τα έκανε σωστά, αν και μοιάζει σίγουρος πως όχι. Τον ακούμε να δικαιολογεί τον γιο του που θέλησε να εξαφανιστεί χωρίς να δώσει κάποιο στοιχείο, να δικαιολογεί τη γυναίκα του που τον εγκατέλειψε. Το σπίτι του είναι κατ’ ουσίαν μια πολυθρόνα που την έχει βάλει στη μέση του δωματίου εκείνου και ενώ τα υπόλοιπα τα μετακινεί, αυτή την αφήνει εκεί, ακούνητ...

Book Review: ΦΟΒΟΣ, του CHRIS CARTER, από εκδόσεις BELL

(Της Γιώτας Βασιλείου)

Εντάξει, τι να πω για αυτή τη δωδέκατη περιπέτεια του Chris Carter με τον ντετέκτιβ Ρόμπερτ Χάντερ; Είναι πιστεύω πλέον σαφές σε όλους μας ότι ο γνωστός και μη εξαιρετέος Χρηστάκης, το «τρελό αγόρι» όπως μου αρέσει να τον αποκαλώ, είναι ο απόλυτος άρχοντας των ψυχολογικών αστυνομικών θρίλερ.

Έχοντας τόσο την κατάρτιση όσο και την επαγγελματική εμπειρία στον τομέα της ψυχοπαθολογίας, μπορεί και εμβαθύνει στα έγκατα των διεστραμμένων μυαλών των σειριακών δολοφόνων. Αυτό, σε συνδυασμό με τις πολλές και ενδιαφέρουσες πληροφορίες που προσφέρει άπλετα μέσα από τα βιβλία του καθώς και τα ηθικά ερωτήματα που θέτει κάθε φορά, κάνουν τον Carter έναν εξαιρετικό συγγραφέα στο είδος του. Σε αυτό λοιπόν το μυθιστόρημα, κατά την ταπεινή μου άποψη, ξεπέρασε και τον ίδιο του τον εαυτό.

Η καρδιά της ιστορίας, ο λόγος για τα φονικά δηλαδή, δεν είναι κάτι το πρωτότυπο. Σίγουρα το έχουμε δει πολλές φορές στο παρελθόν. Ωστόσο, Στο σύνολό του το μυθιστόρημα, είναι, τόσο έξυπνα γραμμένο, με ένα συνδυασμό σαγηνευτικών πλοκών, συναρπαστικών ανατροπών και ανατριχιαστικών σκηνών. Η αισθητά βελτιωμένη γραφή, οι γρήγοροι διάλογοι, οι ασθματικές, κινηματογραφικές σκηνές, οι ζωντανές περιγραφές, οι εξαιρετικά σκιαγραφημένοι ‒όπως πάντα άλλωστε‒ χαρακτήρες, όλα αυτά μαζί συντελούν αναμφισβήτητα στο ότι ο «Φόβος» είναι το κορυφαίο μυθιστόρημα του συγγραφέα μέχρι σήμερα.

Το υψηλό επίπεδο αγωνίας, με τον χρόνο να τρέχει αμείλικτα και το τρελό ψυχοπαθές μυαλό του δολοφόνου να έχει καρφωθεί στο επόμενο θύμα του, δημιουργούν μια ατμόσφαιρα τεντωμένου σκοινιού, που δεν γνωρίζεις ποια ακριβώς στιγμή θα παραπατήσεις και θα γκρεμοτσακιστείς.  

Εν κατακλείδι, ο «Φόβος» του Chris Carter είναι πράγματι ένα τρομακτικό και σχεδόν αδύνατο να το αφήσεις από τα χέρια σου, θρίλερ. Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα! Και που είστε... Αν, καθώς το διαβάζετε νομίζετε ότι καταλάβατε που το πάει, να είστε έτοιμοι να κάνετε λάθος!

Βρείτε το εδώ, κλείστε κινητά κι απολαύστε το!

 

 

Σχόλια