Book Review: Ο ΜΠΑΡΜΑΝ ΤΟΥ RITZ, του PHILIPPE COLLIN, από Εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗ

  (Της Αγγελικής Ζούμπου )   Συγκαταλέγομαι στους φαν στων ιστορικών μυθιστορημάτων που σχετίζονται με τον Δεύτερο Παγκόσμιο, οπότε όταν είδα αυτή τη νέα κυκλοφορία του οίκου Πατάκη, έσπευσα να την αποκτήσω. Στις 13 Ιουνίου 1940 η τύχη της Γαλλίας έχει ήδη αποφασιστεί. Οι Γερμανοί έχουν μπει στη χώρα και όσοι Παριζιάνοι μπορούν να εγκαταλείψουν την πόλη τους το πράττουν. Στο ξενοδοχείο Ριτζ, όμως, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Το Ριτζ, έμβλημα της πολυτέλειας και στέκι της μπουρζουαζίας, ανοίγει τις πόρτες και υποδέχεται τον κατακτητή. Ανάμεσα στο γυαλιστερό μπαρ και τα ράφια γεμάτα αλκοόλ, στέκεται ο μπάρμαν του ξενοδοχείου, ο Φρανκ Μεγιέρ. Συνθέτει κοκτέιλ, εξυπηρετεί τους Γερμανούς και όσους πρόσκεινται σ’ εκείνους, ακούει μυστικά, συμμετέχει σε συζητήσεις, προσπαθεί να επιβιώσει μέσα στη νέα πραγματικότητα κουβαλώντας το δικό του μυστικό που μπορεί να τον στείλει στα κρεματόρια: είναι Εβραίος. Προσωπικότητες γνωστές και μη περνούν μπροστά από τα μάτια μας και παίρ...

Book Review: ΠΑΤΗΣΙΩΝ & ΔΕΡΙΓΝΥ ΓΩΝΙΑ, της ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΚΩΣΤΑΡΑ, από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΟΜΝΗΝΟΣ


(Της Κατερίνας Τσαμπά)

Το βιβλίο αυτό είναι το πρώτο της συγγραφέως και αυτό ήταν ένα παραπάνω κίνητρο για να το αποκτήσω μόλις κυκλοφόρησε, μιας και θέλω να στηρίζω νέες φωνές. Και αποζημιώθηκα στο έπακρον!

Μια συλλογή διηγημάτων όμορφα στημένη και εξαιρετικά καλογραμμένη. Ιστορίες που μιλούν για απώλειες, για την καλοσύνη των ανθρώπων, την αγάπη, τη μοναξιά, τον θάνατο, τη ζωή στις μικρές κοινωνίες, τη λησμονιά, τις αναμνήσεις, τη διαφορετικότητα, την ανάγκη για επικοινωνία. Ακόμα, τι μπορεί να κρύβει μια εικόνα από πίσω της, τη δύναμη και την αποδοχή, τη δυνατότητα μεταμόρφωσης και αλλαγής, την κακοποίηση.

Με μια λυρική γλώσσα σε κάποια, πιο απλή σε άλλα και σε άλλα ακόμα και ανάλαφρη και χιουμοριστική, η συγγραφέας καταφέρνει να αποδώσει καταστάσεις που λίγο πολύ όλοι και όλες ζήσαμε ή ακούσαμε γι’ αυτές από κάποιο προσφιλές μας πρόσωπο.

Καταφέρνει επίσης να μεταφέρει μυρωδιές και εικόνες ολοζώντανε. Οι χαρακτήρες των ιστοριών είναι ρεαλιστικοί, κάνοντάς μας κοινωνούς και μέρος των ιστοριών τους.

Λάτρεψα δύο από αυτές και θα τις κουβαλώ για καιρό μέσα μου: την “Πέντε καθέτως” και την “Προσπέραση”.

Με μικρές και ευκολοδιάβαστες οι ιστορίες της το βιβλίο μπορείς να το ολοκληρώσεις πολύ πολύ σύντομα. Εγώ επέλεξα να διαβάζω μία δύο κάθε μέρα, για να τις απολαύσω ακόμα περισσότερο.

Εύχομαι να το διαβάσετε. Θα σας ικανοποιήσει το ταξίδι της καθεμίας.

Το βρίσκετε εδώ.


Σχόλια