Εν ριπή μολυβιού: Τρία διαμαντάκια από τη σειρά ΑΠΝΕΥΣΤΙ, εκδόσεις ΟΞΥ

(Της Γιώτας Βασιλείου ) Τρία τόσα δα μικρούτσικα βιβλία, τρεις διαφορετικοί κόσμοι, ένα κοινό ερώτημα:  Τι κάνει ο άνθρωπος όταν βρεθεί ή ξεπεράσει τα όριά του; Τους τελευταίους μήνες οι εκδόσεις Οξύ μας έχουν φέρει μια εξαιρετική νέα σειρά. Μικρά σε έκταση αλλά μεγάλα σε ιδέες, τα βιβλία της σειράς Απνευστί είναι κλασικά έργα με συμπυκνωμένο λόγο που όμως δεν χάνει τη βαρύτητά του. Ο Τζόζεφ Κόνραντ, ο Εμίλ Ζολά και ο Πιέτρο Αρετίνο μπορεί χρονικά να απέχουν παρασάγγας όμως συναντιούνται στον τρόπο που ρίχνουν το βλέμμα τους πάνω στην κοινωνία, το σώμα, την ψυχή, το πνεύμα και την κατάρρευση των βεβαιοτήτων. Μικρά βιβλία, μεγάλα ρήγματα.   Η Πλημμύρα, του Εμίλ Ζολά Ο Ζολά εδώ γράφει για μια φυσική καταστροφή, αντιμετωπίζοντας τη συμφορά όχι ως ένα απλό γεγονός αλλά σαν μηχανισμό αποκάλυψης. Η πλημμύρα λειτουργεί καταλυτικά και διαλύει την ψευδαίσθηση ελέγχου του ανθρώπου πάνω στο περιβάλλον και, κυρίως, πάνω στον εαυτό του. Η φύση δεν είναι φόντο. Είναι δύναμη. Απο...

Book Review: ΠΑΤΗΣΙΩΝ & ΔΕΡΙΓΝΥ ΓΩΝΙΑ, της ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΚΩΣΤΑΡΑ, από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΟΜΝΗΝΟΣ


(Της Κατερίνας Τσαμπά)

Το βιβλίο αυτό είναι το πρώτο της συγγραφέως και αυτό ήταν ένα παραπάνω κίνητρο για να το αποκτήσω μόλις κυκλοφόρησε, μιας και θέλω να στηρίζω νέες φωνές. Και αποζημιώθηκα στο έπακρον!

Μια συλλογή διηγημάτων όμορφα στημένη και εξαιρετικά καλογραμμένη. Ιστορίες που μιλούν για απώλειες, για την καλοσύνη των ανθρώπων, την αγάπη, τη μοναξιά, τον θάνατο, τη ζωή στις μικρές κοινωνίες, τη λησμονιά, τις αναμνήσεις, τη διαφορετικότητα, την ανάγκη για επικοινωνία. Ακόμα, τι μπορεί να κρύβει μια εικόνα από πίσω της, τη δύναμη και την αποδοχή, τη δυνατότητα μεταμόρφωσης και αλλαγής, την κακοποίηση.

Με μια λυρική γλώσσα σε κάποια, πιο απλή σε άλλα και σε άλλα ακόμα και ανάλαφρη και χιουμοριστική, η συγγραφέας καταφέρνει να αποδώσει καταστάσεις που λίγο πολύ όλοι και όλες ζήσαμε ή ακούσαμε γι’ αυτές από κάποιο προσφιλές μας πρόσωπο.

Καταφέρνει επίσης να μεταφέρει μυρωδιές και εικόνες ολοζώντανε. Οι χαρακτήρες των ιστοριών είναι ρεαλιστικοί, κάνοντάς μας κοινωνούς και μέρος των ιστοριών τους.

Λάτρεψα δύο από αυτές και θα τις κουβαλώ για καιρό μέσα μου: την “Πέντε καθέτως” και την “Προσπέραση”.

Με μικρές και ευκολοδιάβαστες οι ιστορίες της το βιβλίο μπορείς να το ολοκληρώσεις πολύ πολύ σύντομα. Εγώ επέλεξα να διαβάζω μία δύο κάθε μέρα, για να τις απολαύσω ακόμα περισσότερο.

Εύχομαι να το διαβάσετε. Θα σας ικανοποιήσει το ταξίδι της καθεμίας.

Το βρίσκετε εδώ.


Σχόλια