Book Review: Η ΠΛΗΜΥΡΑ, του ΕΜΙΛ ΖΟΛΑ, από Εκδόσεις ΟΞΥ

Μπορεί ένα αριστούργημα λογοτεχνίας να είναι έκτασης μόλις εβδομήντα μίας σελίδων και μάλιστα σε διαστάσεις τσέπης; Όταν μιλάμε για τον Ζολά, είναι. Η ιστορία είναι ενός ηλικιωμένου αγρότη, του Λουί Ρουμπιέ, που είναι και ο αφηγητής μας. Στην αρχή ξεκινάει λέγοντάς μας πως τα είχε όλα. Ανίψια, εγγόνια, παιδιά και μας τους συστήνει. Είναι όλοι γύρω από το τραπέζι. Η οικογένειά του που με καμάρι τούς περιγράφει. Πολύ σύντομα αρχίζει και η ηρεμία τους κλονίζεται από το νερό που η στάθμη του ανεβαίνει επικίνδυνα. Βλέπουμε τις απελπισμένες τους προσπάθειες να ζήσουν αλλά τελικά να μην τα καταφέρνουν και κάποιοι μάλιστα να παραιτούνται. Τους βλέπουμε να παλεύουν με κάθε τι που παρασέρνεται από την καταστροφή φέρνοντάς το μπροστά τους. Σιγά σιγά όμως το νερό γκρεμίζει τοίχους, ολόκληρα σπίτια με αποτέλεσμα να πνίγονται ηρωικά. Στο τέλος ο Ρουμπιέ μένει μόνος του, επιζών σωματικά αλλά νεκρός ψυχικά. Είδε τους πάντες, έναν προς έναν, να φεύγουν, να τους καταπίνει το νερό. Η γλώσσα του Ζολ...

Book Review: ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΝΟΣ ΔΕΙΛΟΥ του ΒΑΣΙΛΗ ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ BELL


(Της Κατερίνας Τσαμπά)

Για μια ακόμα φορά ο κ.Παπαθεοδώρου αποδεικνύει πόσο επιτυχημένα μπορεί να περιγράψει τη ζωή των εφήβων, των εμπειριών τους, των συναισθημάτων τους, των σκέψεών τους. Ολόκληρη η ιδιοσυγκρασία τους ξετυλίγεται μέσα από την πολύ ωραία γραφή του.

Σε αυτό το βιβλίο έχουμε τον Θοδωρή και τον Νίκο. Τον Θοδωρή που είναι ένα κλειστό παιδί και έχει έναν καλό φίλο μόνο και τον Νίκο που είναι δημοφιλής και έχει πολλούς να τον τριγυρνάνε. Τον έναν δειλό και τον άλλον τολμηρό.

Ο Νίκος κάνει τη ζωή του Θοδωρή κόλαση. Ο συγγραφέας αποδίδει την ιστορία τους με τις φωνές τους. Σε διακριτά κεφάλαια βλέπουμε τις σκέψεις του καθενός. Λυπούμαστε, θυμώνουμε, κάπου κάπου παίρνουμε μια ικανοποίηση σκεπτόμενοι ότι ίσως η μοίρα να ξέρει πώς να γυρνάει την κακία, μετά όμως απογοητευόμαστε ξανά.

Το βιβλίο ξεκινάει στο παρόν που ο ένας βλέπει τον άλλον από μακριά και τον αναγνωρίζει, χωρίς όμως ο άλλος να τον πάρει χαμπάρι. Γυρνάμε στο παρελθόν και ο συγγραφέας μάς παρουσιάζει την ιστορία τους. Βλέπουμε σκηνές μπούλινγκ, αδικίας, άλλους συμμαθητές να είναι απλοί θεατές και άλλοι να προσπαθούν να πάρουν θέση. Το σχολείο να κρατά, όμως, μια παθητική στάση τι θα πει ο κόσμος αν μαθευτούν τα συμβάντα;

Και η σχολική βία συνεχίζεται.

Γυρνώντας πού και πού στο παρόν διαβάζουμε το ημερολόγιο του δειλού. Κατανοούμε ότι η ζωή του δεν έχει πάει όπως θα ήθελε, παρά ταύτα κάνει το καλύτερο που μπορεί. Είναι εργατικός, δραστήριος αλλά και φοβισμένος.

Η ιστορία προχωράει σιγά σιγά προς το τέλος. Η έκτασή της είναι 244 σελίδες. Το τέλος μάς αποζημιώνει πλήρως και μάλιστα το βρήκα εξαιρετικό.

Συγχαρητήρια στον συγγραφέα και εσείς μην το χάσετε!

Βρείτε το εδώ.

Σχόλια