Εν ριπή μολυβιού: Τρία διαμαντάκια από τη σειρά ΑΠΝΕΥΣΤΙ, εκδόσεις ΟΞΥ

Αναρτήθηκε από την
(Της Γιώτας Βασιλείου ) Τρία τόσα δα μικρούτσικα βιβλία, τρεις διαφορετικοί κόσμοι, ένα κοινό ερώτημα:  Τι κάνει ο άνθρωπος όταν βρεθεί ή ξεπεράσει τα όριά του; Τους τελευταίους μήνες οι εκδόσεις Οξύ μας έχουν φέρει μια εξαιρετική νέα σειρά. Μικρά σε έκταση αλλά μεγάλα σε ιδέες, τα βιβλία της σειράς Απνευστί είναι κλασικά έργα με συμπυκνωμένο λόγο που όμως δεν χάνει τη βαρύτητά του. Ο Τζόζεφ Κόνραντ, ο Εμίλ Ζολά και ο Πιέτρο Αρετίνο μπορεί χρονικά να απέχουν παρασάγγας όμως συναντιούνται στον τρόπο που ρίχνουν το βλέμμα τους πάνω στην κοινωνία, το σώμα, την ψυχή, το πνεύμα και την κατάρρευση των βεβαιοτήτων. Μικρά βιβλία, μεγάλα ρήγματα.   Η Πλημμύρα, του Εμίλ Ζολά Ο Ζολά εδώ γράφει για μια φυσική καταστροφή, αντιμετωπίζοντας τη συμφορά όχι ως ένα απλό γεγονός αλλά σαν μηχανισμό αποκάλυψης. Η πλημμύρα λειτουργεί καταλυτικά και διαλύει την ψευδαίσθηση ελέγχου του ανθρώπου πάνω στο περιβάλλον και, κυρίως, πάνω στον εαυτό του. Η φύση δεν είναι φόντο. Είναι δύναμη. Απο...
0

Book Review: ΟΙ 3 COACHES, του ΣΤΡΑΤΗ ΠΑΝΟΥΡΙΟΥ, από εκδόσεις Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ

Αναρτήθηκε από την


 (Της Κατερίνας Τσαμπά)

Χωράει όλο το coaching σε ένα βιβλίο; Και τι είδους coaching; Και κυρίως από ποιον! Ή μήπως ποιους;

Σε αυτό το βιβλίο ο συγγραφέας καταφέρνει να μας συστήσει από την αρχή τον Αισχύλο, τον Σοφοκλή και τον Ευριπίδη. Ξεκινάει λέγοντας ότι ζητούνται coaches για να μας προπονήσουν στη ζωή, να μας διδάξουν τον σωστό δρόμο και τα μυστικά του ευ ζην.

Είχα απορία για το πώς θα οδηγούσε το κείμενό του ώστε να δικαιολογήσει, τρόπον τινά, τον τίτλο του βιβλίου. Το καταφέρνει στο ακέραιο!

Οι 3 αυτοί τραγωδοί με τα 33 έργα τους που σώθηκαν, δημιουργούν ένα σύμπαν μέσα στο οποίο συναντούμε και το δικό μας. Ο συγγραφέας δείχνει πώς μπορούμε κι εμείς να λάμψουμε μέσα από τα έργα τους. Ότι μπορούμε να μάθουμε πολλά για τη ζωή.

Συνομιλεί σε όλο το βιβλίο μαζί τους. Ο συγγραφέας με τους 3 τραγωδούς. Είναι απόλυτα μέσα στη σύγχρονη εποχή, ξέρουν τις εξελίξεις και, ας πούμε, ότι έχουν εναρμονιστεί.

Μιλάνε για την ευγνωμοσύνη ακόμα και για τα πιο απλά πράγματα, κι ότι την ξεχνάμε. Ακόμα και για το τέντωμα του κορμιού μας όταν ξυπνάμε. Κάτι τόσο απλό αλλά και τόσο πολύτιμο ταυτόχρονα.

Ότι ως άνθρωποι χρειάζεται να βρούμε τη φωνή μας. Να σχηματίσουμε την εικόνα μας για τον κόσμο. Κάθε άνθρωπος με τη γέννησή του διευρύνει την οπτική της πραγματικότητας.

Απόλαυσα το κεφάλαιο στο οποίο μιλάνε για το τώρα και την τεράστια σημασία του. Ότι ζούμε τα πάντα σε μία μέρα και ότι κάθε μέρα είναι η αντανάκλαση της μίας, με την έννοια του τώρα. Το κεφάλαιο αυτό το ονόμασε «Μια μέρα μόνο η ζωή» και με προβλημάτισε πολύ. Αυτό που κατάλαβα είναι ότι δεν χρειάζεται να σκεφτόμαστε το μέλλον. Ο Αισχύλος ανέφερε μάλιστα ότι στο αρχαίο δράμα το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον είναι ενωμένα στο παρόν. Εκεί γίνονται όλα.

Καθώς συζητούν για διάφορα θέματα της ζωής, λένε ότι αν μπορούσαμε να δούμε όλη μας τη ζωή από την αρχή, τη γέννησή μας, τότε θα καταλαβαίναμε το «μια μέρα η ζωή».

Μιλάνε επίσης για τον χρόνο, το θέατρο, την επικοινωνία, τα χρήματα, την υπεροψία, τον πόλεμο, τη μοίρα και τόσα άλλα.

Το βιβλίο είναι ένα κοίταγμα στον καθρέφτη για ενδοσκόπηση και αναθεώρηση.

Ένα άκρως φιλοσοφικό βιβλίο με ευχάριστη αφήγηση και πολλά μηνύματα.

Αναζητήστε το εδώ.

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Άφησε εδώ το σχόλιό σου...