Συνέντευξη: ΕΛΛΑΔΑ ΚΡΑΛΛΗ: "Η καλλιτεχνική μου φύση πάντα είχε την τάση να διανθίζεται"

Η Ελλάδα Κράλλη είναι συγγραφέας, καλλιτέχνης και παντρεμένη. Άφησε πίσω της τη χαώδη Αθήνα και μένει πλέον εδώ και δυο χρόνια στην Αυλίδα στην περιοχή Μόρφα. Είναι ένα μέρος όπου πέρασε κυρίως τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια, συντροφιά με τον παππού και τη γιαγιά της και χαίρεται πολύ που συνεχίζει την ευχή του παππού της αποφασίζοντας να μείνει μόνιμα εκεί. (Συνέντευξη στην  Κατερίνα Τσαμπά ) Ελλάδα μου, σε καλωσορίζω στα ΒΙΒΛΙΟγραφικά και θέλω να σε ρωτήσω ποιο είναι αυτό το ένα πράγμα που σε ώθησε να γράψεις. Μπορεί να είναι παραπάνω από ένα, αλλά θέλω να ξεχωρίσεις αυτό που νιώθεις ότι υπερτερεί. Η αγάπη για μετάδοση των μηνυμάτων μου στους ανθρώπους περισσότερο. Η καλλιτεχνική μου φύση πάντα είχε την τάση να διανθίζεται. Η ποίηση και η αποτύπωση τοπίων μέσω της φωτογραφίας όπως και η συμμετοχή μου σε φωτογραφίσεις ως μοντέλο, μέχρι το σημείο  του θεάτρου ως ερασιτέχνης ηθοποιός ήταν μέσα σε αυτούς τους τρόπους που επιθυμούσα να εξωτερικεύσω τους εσωτερικούς μου κόσμους...

Book Review: ΟΙ 3 COACHES, του ΣΤΡΑΤΗ ΠΑΝΟΥΡΙΟΥ, από εκδόσεις Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ


 (Της Κατερίνας Τσαμπά)

Χωράει όλο το coaching σε ένα βιβλίο; Και τι είδους coaching; Και κυρίως από ποιον! Ή μήπως ποιους;

Σε αυτό το βιβλίο ο συγγραφέας καταφέρνει να μας συστήσει από την αρχή τον Αισχύλο, τον Σοφοκλή και τον Ευριπίδη. Ξεκινάει λέγοντας ότι ζητούνται coaches για να μας προπονήσουν στη ζωή, να μας διδάξουν τον σωστό δρόμο και τα μυστικά του ευ ζην.

Είχα απορία για το πώς θα οδηγούσε το κείμενό του ώστε να δικαιολογήσει, τρόπον τινά, τον τίτλο του βιβλίου. Το καταφέρνει στο ακέραιο!

Οι 3 αυτοί τραγωδοί με τα 33 έργα τους που σώθηκαν, δημιουργούν ένα σύμπαν μέσα στο οποίο συναντούμε και το δικό μας. Ο συγγραφέας δείχνει πώς μπορούμε κι εμείς να λάμψουμε μέσα από τα έργα τους. Ότι μπορούμε να μάθουμε πολλά για τη ζωή.

Συνομιλεί σε όλο το βιβλίο μαζί τους. Ο συγγραφέας με τους 3 τραγωδούς. Είναι απόλυτα μέσα στη σύγχρονη εποχή, ξέρουν τις εξελίξεις και, ας πούμε, ότι έχουν εναρμονιστεί.

Μιλάνε για την ευγνωμοσύνη ακόμα και για τα πιο απλά πράγματα, κι ότι την ξεχνάμε. Ακόμα και για το τέντωμα του κορμιού μας όταν ξυπνάμε. Κάτι τόσο απλό αλλά και τόσο πολύτιμο ταυτόχρονα.

Ότι ως άνθρωποι χρειάζεται να βρούμε τη φωνή μας. Να σχηματίσουμε την εικόνα μας για τον κόσμο. Κάθε άνθρωπος με τη γέννησή του διευρύνει την οπτική της πραγματικότητας.

Απόλαυσα το κεφάλαιο στο οποίο μιλάνε για το τώρα και την τεράστια σημασία του. Ότι ζούμε τα πάντα σε μία μέρα και ότι κάθε μέρα είναι η αντανάκλαση της μίας, με την έννοια του τώρα. Το κεφάλαιο αυτό το ονόμασε «Μια μέρα μόνο η ζωή» και με προβλημάτισε πολύ. Αυτό που κατάλαβα είναι ότι δεν χρειάζεται να σκεφτόμαστε το μέλλον. Ο Αισχύλος ανέφερε μάλιστα ότι στο αρχαίο δράμα το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον είναι ενωμένα στο παρόν. Εκεί γίνονται όλα.

Καθώς συζητούν για διάφορα θέματα της ζωής, λένε ότι αν μπορούσαμε να δούμε όλη μας τη ζωή από την αρχή, τη γέννησή μας, τότε θα καταλαβαίναμε το «μια μέρα η ζωή».

Μιλάνε επίσης για τον χρόνο, το θέατρο, την επικοινωνία, τα χρήματα, την υπεροψία, τον πόλεμο, τη μοίρα και τόσα άλλα.

Το βιβλίο είναι ένα κοίταγμα στον καθρέφτη για ενδοσκόπηση και αναθεώρηση.

Ένα άκρως φιλοσοφικό βιβλίο με ευχάριστη αφήγηση και πολλά μηνύματα.

Αναζητήστε το εδώ.

Σχόλια