Book Review: ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ [ΔΕΝ] ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ, του ΔΩΡΟΥ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗ, από εκδόσεις ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ

(Της Γιώτας Βασιλείου)

Ένας αινιγματικός άντρας που ξυπνά σε αθηναϊκό νοσοκομείο όντας βυθισμένος στα σκοτάδια της αμνησίας και της αλαλίας, ένα αυτοκίνητο που προσκρούει σε σταματημένο λεωφορείο στον αυτοκινητόδρομο Λάρνακας – Λευκωσίας με τον οδηγό του να έχει φάει μια σφαίρα στο δόξα πατρί, η Χοντρή που καψουρεύτηκε τον Λιγνό, ο Λιγνός που έχει γραμμένη τη Χοντρή, μια ιδιωτική κλινική που χορηγεί μη εγκεκριμένα φάρμακα στους VIP πελάτες της, ο αστυνόμος Πέτρος Ελευθεριάδης που επί ματαίω αναζητά την εξαφανισμένη γυναίκα του και το μέλλον που δεν μπορεί να περιμένει. Ή μήπως μπορεί;

Με ελαφριά την καρδιά σας απαντώ πως για κάποιους από τους ήρωες το μέλλον δε μπορεί να περιμένει ούτε λεπτό. Για κάποιους άλλους πάλι… έχει υπομονή γαϊδάρου. Και αυτά είναι όλα κι όλα όσα θα μάθετε από εμένα για τα περιεχόμενα του βιβλίου. Αν θέτε να μάθετε παραπάνω δεν έχετε παρά να το αγοράσετε και να το διαβάσετε. Και μάλιστα, εφόσον είστε φαν της μεσογειακής νουάρ λογοτεχνίας, θα σας παρότρυνα να το κάνετε άμεσα, γιατί το συγκεκριμένο μικράκι του Δώρου είναι πραγματικά χάρμα οφθαλμών. Καταρχάς ας ξεκινήσω από το γεγονός της «φοβερής και τρομερής συμπύκνωσης». Για μια ακόμη φορά ο Δώρος Αντωνιάδης αποδεικνύει πως «οὐκ ἐν τῷ πολλῷ τὸ εὖ» και σε μόλις 193 σελιδούλες στήνει μιαν ολόκληρη ιστορία που έχει τα πάντα όλα. Και προσέξτε, αυτό γίνεται χωρίς να υπάρχει παραβίαση ή πετσόκομμα του κειμένου χάριν της οικονομίας. Αντίθετα συμβαίνουν πράγματα και θαύματα άνετα, αβίαστα, με χάρη και άψογη κλιμάκωση!

Σημαντικό είναι πως αν και ουσιαστικά το βιβλίο συνεχίζει από εκεί που είχε σταματήσει το προηγούμενο –το “ΚεχριΒΑRι”– διαβάζεται μια χαρά και ως stand alone μυθιστόρημα, αφού ότι το δένει με τα παλιά εξηγείται άψογα και δε μένουν απορίες ή νοηματικά κενά.

H γραφή του Δώρου είναι όπως την έχουμε συνηθίσει και στα προηγούμενα βιβλία, γρήγορη, ασθματική, χωρίς φρου-φρου κι αρώματα, με κάποια μοναδικά όμως στοιχεία που του προσδίδουν τη μία και μοναδική του ταυτότητα. Ποια είναι αυτά; Αρχικά θα μιλήσω για την αρίθμηση των κεφαλαίων που χωρίζονται σε παρόν και παρελθόν σε πρώτη φάση και η αρίθμηση είναι με θετικό πρόσημο στο παρόν, δηλαδή ένα, δύο τρία και με αρνητικό πρόσημο στο παρελθόν, δηλαδή μείον ένα, μείον δύο, μείον τρία κ.ο.κ.

Το δεύτερον και μεγάλη έκπληξη για μένα ήταν το συναπάντημα με έναν ήρωα άλλου μυθιστορήματος άλλου συγγραφέα! Ο λόγος για τον Κρις Πάπας, τον ερευνητή από τα βιβλία του Μίνωα Ευσταθιάδη! Πραγματικά υπέροχη έκπληξη! Γκεστ εμφάνιση φυσικά ο Πάπας, όμως η παρουσία του έπαιξε ρόλο κλειδί και την βρήκα εξαιρετικά ευρηματική. Μόνο συγχαρητήρια μπορώ να δώσω στο Δώρο για αυτή του την έμπνευση και ένα τεράστιο ευχαριστώ στον κύριο Ευσταθιάδη που δέχτηκε την πρότασή. Μακάρι να δούμε τη σύμπραξη αυτή να ευδοκιμεί στο μέλλον και μάλιστα σύντομα, γιατί αυτό πιθανόν να μπορεί να περιμένει, εμείς όμως όχι αγαπητοί κύριοι Μίνω και Δώρο.

Δε θέλω να πλατειάσω, οπότε κλείνοντας θα πω ότι  μια καφετζού-τζου-τζου-τζου-τζου μου είπε ότι ο Δώρος Αντωνιάδης σας επιφυλάσσει ένα υπέροχα καλογραμμένο, συναρπαστικά γρήγορο κι ανατρεπτικά μυστηριώδες Μέλλον.

Βρείτε το εδώ κι αδράξτε το!