Book Review: 21 ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ του ΙΟΥΛΙΟΥ ΜΑΡΟΥΛΑΚΗ από Εκδόσεις ΦΟΥΡΦΟΥΡΙ

(Της Κατερίνας Τσαμπά ) Το βιβλίο είναι ΟΥΑΟΥ. Τάδε έφη η επτάχρονη κόρη μου κι εγώ δεν έχω παρά να χαίρομαι. Αλλά να σας πω και τη δική μου αλήθεια, το βιβλίο τα σπάει! Μου άρεσε κι εμένα πάρα πολύ. Όταν το διαβάζαμε είχαμε φιλοξενούμενο κι έναν φίλο της κόρης μου και έτυχε μερικά πλάσματα να τα ακούσει κι εκείνος. Κατενθουσιάστηκε. Η εικονογράφηση είναι εξαίσια, οι περιγραφές των πλασμάτων με χιούμορ. Τα πιτσιρίκια ξεκαρδίζονταν συνεχώς. Οι πληροφορίες που πήραμε πολύ ενδιαφέρουσες και επειδή είναι δοσμένες με παιγνιώδη τρόπο, αφομοιώθηκαν εύκολα. Τους άκουγα για ώρα μετά να συζητούν για μερικά από τα πλάσματα που τους έκαναν εντύπωση. Τέτοια βιβλία θέλουμε! Μια εξαιρετική έκδοση, με ωραίο φύλλο και χρώματα πολύ ζωντανά. Μπροστά μας, σε λίγες και εύστοχες γραμμές, ξετυλίγονται οι ιστορίες αυτών των 21 πλασμάτων της μυθολογίας: του Πήγασου, του Μινώταυρου, της Χίμαιρας, του Κέρβερου, της Σφίγγας, της Λερναίας Ύδρας, του Τυφώνα, του Κένταυρου, της Μέδουσας, της Σκύλλας, της Χάρυβ...

Book Review: ΟΥΔΕΝ ΚΡΥΠΤΟΝ της ΣΟΝΙΑΣ ΣΑΟΥΛΙΔΟΥ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ BELL

(Της Αγγελικής Ζούμπου)

Η Σόνια Σαουλίδου είναι από τις καλύτερες πένες του ψυχολογικού θρίλερ στην Ελλάδα. Δεν εκπλήσσομαι, λοιπόν, που το «Ουδέν Κρυπτόν», το τελευταίο της μυθιστόρημα, με κράτησε μέχρι αργά τη νύχτα να γυρίζω τη μία σελίδα μετά την άλλη σπάζοντας το κεφάλι μου να καταλάβω τι συμβαίνει.

Δύο ζευγάρια γνωρίζονται στην Ιαπωνία. Δύο ζευγάρια Αμερικανών, το ένα από τα οποία ήδη κατοικεί στο Τόκιο και το άλλο έχει πάει στην Ιαπωνία με σκοπό να βολιδοσκοπήσουν πώς μπορούν κι εκείνοι να μετακομίσουν εκεί. Δύο άντρες, δύο γυναίκες. Δύο γυναίκες που αρχίζουν να φέρονται πολύ περίεργα και κάποια στιγμή η μία από τις δύο εξαφανίζεται κατά τη διάρκεια μίας εκδρομής στο Όρος Φούτζι. Τι έχει συμβεί στη γυναίκα αυτή; Και κυρίως, τι συμβαίνει στο κεφάλι της επιζήσασας; 

Η Σαουλίδου, με τον γνωστό της τρόπο, παίζει με το μυαλό μας. Μας βάζει να κάνουμε σενάρια και υποθέσεις, και στην επόμενη σελίδα τα καταρρίπτει και μας βάζει ξανά να ξεφυσάμε στη γραμμή εκκίνησης.

Η γραφή είναι ρέουσα και χωρίς πολλά στολίδια, κάθε σελίδα οδηγεί ξεκούραστα και αβίαστα στην επόμενη. Το Τόκιο, όπως περιγράφεται, απλά αλλά γλαφυρά, είναι πρόσωπο της ιστορίας, και το όρος Φούτζι ένα ακόμα. Ομολογώ ότι οι αγαπημένες μου σελίδες και περιγραφές ήταν εκείνες που αναφέρονταν στο Φούτζι, ένα βουνό μυστηριακό, σύνορο μεταξύ υλικού και άυλου κόσμου, όπου ακόμα και οι ήχοι μοιάζουν να καταπίνονται από μία αόρατη καταβόθρα που οδηγεί στο μεταίχμιο μεταξύ των κόσμων... Μην αφήνετε όμως αυτό το στοιχείο να σας παρασύρει σε υποθέσεις… Κάθε πληροφορία που φυτεύεται στο κείμενο μας οδηγεί με μαεστρία σε ατραπούς που τελικά δεν καταλήγουν εκεί που εικάζαμε…

Το μόνο που έχετε να χάσετε διαβάζοντας τούτο το βιβλίο, είναι τον ύπνο σας.

Αναζητήστε το βιβλίο εδώ.

Διαβάστε και την άποψη της Γιώτας Βασιλείου για το βιβλίο εδώ

Σχόλια