Book Review: ΤΙ ΚΑΝΟΥΝ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΤΗ ΝΥΧΤΑ της TINA OZIEWICZ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΚΑΡΟΣ

(Της  Κατερίνας Τσαμπά )   Ένα γλυκύτατο παιδικό βιβλίο διαβάσαμε με την επτάχρονη κόρη μου και πολύ το απολαύσαμε. Τι μπορεί να κάνουν τα συναισθήματα τη νύχτα; Τι κάνεις, ας πούμε, ο φόβος, η αγάπη, η νοσταλγία, ο θυμός και τόσα άλλα; Κοιμούνται; Στοχάζονται; Αδιαφορούν; Πάντως σίγουρα έχουν ζωή. Όταν το τελειώσαμε, ρωτάω τη μικρή μου πώς της φάνηκε. Η απάντηση ήρθε κατευθείαν: Τέλειοοο. Έτσι, μακρόσυρτο το όμικρον. Τη ρώτησα τι της έκανε εντύπωση. Μου είπε ότι της άρεσε να ξέρει τι κάνουν τα συναισθήματα τη νύχτα. Ποιο σου έκανε εντύπωση περισσότερο; Ο φόβος! Η αλήθεια είναι ότι είναι το μοναδικό από τα συναισθήματα που αναφέρεται δύο φορές και το εντόπισε κατευθείαν. Θεωρώ ότι η συγγραφέας θέλησε να τονίσει ότι ο φόβος είναι εκεί μεν αλλά δεν χρειάζεται να καταβάλει τα παιδιά μας. Είναι ένα βιβλίο που επιδέχεται πολλές αναγνώσεις και πολλή συζήτηση. Ανακαλύψτε και απολαύστε με τα παιδάκια σας εδώ .  

Book Review: ΟΥΔΕΝ ΚΡΥΠΤΟΝ της ΣΟΝΙΑΣ ΣΑΟΥΛΙΔΟΥ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ BELL

(Της Αγγελικής Ζούμπου)

Η Σόνια Σαουλίδου είναι από τις καλύτερες πένες του ψυχολογικού θρίλερ στην Ελλάδα. Δεν εκπλήσσομαι, λοιπόν, που το «Ουδέν Κρυπτόν», το τελευταίο της μυθιστόρημα, με κράτησε μέχρι αργά τη νύχτα να γυρίζω τη μία σελίδα μετά την άλλη σπάζοντας το κεφάλι μου να καταλάβω τι συμβαίνει.

Δύο ζευγάρια γνωρίζονται στην Ιαπωνία. Δύο ζευγάρια Αμερικανών, το ένα από τα οποία ήδη κατοικεί στο Τόκιο και το άλλο έχει πάει στην Ιαπωνία με σκοπό να βολιδοσκοπήσουν πώς μπορούν κι εκείνοι να μετακομίσουν εκεί. Δύο άντρες, δύο γυναίκες. Δύο γυναίκες που αρχίζουν να φέρονται πολύ περίεργα και κάποια στιγμή η μία από τις δύο εξαφανίζεται κατά τη διάρκεια μίας εκδρομής στο Όρος Φούτζι. Τι έχει συμβεί στη γυναίκα αυτή; Και κυρίως, τι συμβαίνει στο κεφάλι της επιζήσασας; 

Η Σαουλίδου, με τον γνωστό της τρόπο, παίζει με το μυαλό μας. Μας βάζει να κάνουμε σενάρια και υποθέσεις, και στην επόμενη σελίδα τα καταρρίπτει και μας βάζει ξανά να ξεφυσάμε στη γραμμή εκκίνησης.

Η γραφή είναι ρέουσα και χωρίς πολλά στολίδια, κάθε σελίδα οδηγεί ξεκούραστα και αβίαστα στην επόμενη. Το Τόκιο, όπως περιγράφεται, απλά αλλά γλαφυρά, είναι πρόσωπο της ιστορίας, και το όρος Φούτζι ένα ακόμα. Ομολογώ ότι οι αγαπημένες μου σελίδες και περιγραφές ήταν εκείνες που αναφέρονταν στο Φούτζι, ένα βουνό μυστηριακό, σύνορο μεταξύ υλικού και άυλου κόσμου, όπου ακόμα και οι ήχοι μοιάζουν να καταπίνονται από μία αόρατη καταβόθρα που οδηγεί στο μεταίχμιο μεταξύ των κόσμων... Μην αφήνετε όμως αυτό το στοιχείο να σας παρασύρει σε υποθέσεις… Κάθε πληροφορία που φυτεύεται στο κείμενο μας οδηγεί με μαεστρία σε ατραπούς που τελικά δεν καταλήγουν εκεί που εικάζαμε…

Το μόνο που έχετε να χάσετε διαβάζοντας τούτο το βιβλίο, είναι τον ύπνο σας.

Αναζητήστε το βιβλίο εδώ.

Διαβάστε και την άποψη της Γιώτας Βασιλείου για το βιβλίο εδώ

Σχόλια