BOOK REVIEW: ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΑΝΗΣΥΧΙΑΣ του ΦΕΡΝΑΝΤΟ ΠΕΣΣΟΑ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΙΝΩΑΣ

(Της  Κατερίνας Τσαμπά ) Είναι κάποια βιβλία μπροστά στα οποία σκύβω το κεφάλι και νιώθω τόσο μικρή όταν ειδικά καλούμαι να γράψω δυο λόγια για αυτά. Ένα τέτοιο είναι και το βιβλίο της ανησυχίας του Πεσσόα. Αν δεν επέμενε τόσο η Γιώτα (Βασιλείου) για να το διαβάσω, ίσως να μην το τολμούσα ποτέ. Την ευχαριστώ γιατί η αναγνωστική μου εμπειρία μαζί του ήταν εκπληκτική. Το ταξίδι, που λέμε καμιά φορά, υπέροχο. Τι να πρωτογράψω σκέφτομαι κι αυτό που υπερτερεί στο μυαλό μου είναι ότι το βιβλίο αυτό μοιάζει σαν απολογισμός της καθημερινότητας και καταγραφή συναισθημάτων, ώστε να τα διαβάσει κάποιος κάποτε. Σαν να θέλει να αφήσει μια παρακαταθήκη για τη ζωή, την τέχνη, τον θάνατο και τόσα άλλα. Μοιάζει να θέλει να δηλώσει τη θέση του. Λέει χαρακτηριστικά σε ένα σημείο ότι δεν εγκατέλειψε εντελώς τον Θεό αλλά ούτε και δέχτηκε ποτέ την ανθρωπότητα. Ότι η πραγματικότητα που μας δόθηκε δεν είναι άλλη από τις αισθήσεις μας κι αυτές εξερευνούμε. Θεωρεί τη ζωή ως “πανδοχείο” και σε αυτό περιμ...

Book Review: ΜΕΣΑ ΑΠ’ ΤΟ ΓΥΑΛΙ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΗΜΙΤΕΛΕΙΣ ΣΤΡΟΦΕΣ, της ΕΥΘΥΜΙΑΣ ΔΕΣΠΟΤΑΚΗ, από εκδόσεις ΚΥΦΑΝΤΑ


(Της Γιώτας Βασιλείου)

Όταν η λογοτεχνία του φανταστικού δεν είναι το φόρτε σου, αλλά οι αγαπημένες σου εκδόσεις βγάζουν για πρώτη φορά νέα σειρά (Χίμαιρες: Φανταστική λογοτεχνία), δε μπορείς παρά να πάρεις μια γεύση. Έτσι, με περιέργεια και προσμονή, ανοίγεις το βιβλίο της Ευθυμίας Δεσποτάκη «Μέσα απ’ το Γυαλί και άλλες ιστορίες από ημιτελείς Στροφές». Δεν έχεις ξαναδιαβάσει κάτι της Ευθυμίας –αν και μαθαίνεις πως είναι πολυγραφότατη– οπότε δεν ξέρεις τι να περιμένεις. Διαβάζεις και τον πρόλογο από τον φανταστίκ Γιάννη Πλιώτα και ιντριγκάρεσαι ακόμη περισσότερο. Λες τι στο καλό, κάτι καλό θα κρύβεται σε αυτές τις σελίδες… Και πράγματι, από την πρώτη κιόλας παράγραφο, σε συνεπαίρνει ένας κόσμος μαγικός, γεμάτος μυστήριο, παραδοξότητες και μια αίσθηση νοσταλγίας για κάτι που δεν έζησες ποτέ και κατά πάσα πιθανότητα δε θα ζήσεις ποτέ – εκτός ίσως μέσα από κανένα παρανοϊκό όνειρο.

Η Ευθυμία δημιουργεί έναν κόσμο μοναδικό, που μοιάζει με παραμύθι, αλλά δεν είναι ακριβώς παραμύθι. Οι ιστορίες της είναι γεμάτες συμβολισμούς, αλληγορίες και μια βαθιά φιλοσοφική διάσταση. Οι χαρακτήρες της, αν και ζουν σε κόσμους φανταστικούς, είναι τόσο ανθρώπινοι, τόσο αληθινοί, που νιώθεις ότι τους έχεις συναντήσει κάπου, κάποτε. Οι αγωνίες τους, οι χαρές τους, οι λύπες τους, όλα είναι τόσο οικεία, που σε κάνουν να ταυτιστείς μαζί τους, να νιώσεις τον πόνο τους, να χαρείς με τη χαρά τους.

Η γραφή της είναι λυρική, ποιητική, μαγευτική. Οι λέξεις της ρέουν σαν μουσική, δημιουργώντας εικόνες που ζωντανεύουν μπροστά στα μάτια σου. Οι περιγραφές της είναι τόσο λεπτομερείς, τόσο ζωντανές, που νιώθεις ότι βρίσκεσαι κι εσύ εκεί, μέσα στις σελίδες του βιβλίου, να περπατάς στους δρόμους της Σαχάι, να κοιτάς τη Δίνη του Χορευτή, να ακούς το τραγούδι από το σακούλι.

Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε η πρωτοτυπία των ιστοριών της. Δεν είναι οι κλασικές ιστορίες φαντασίας με δράκους και ιππότες. Είναι ιστορίες που μιλάνε για την ανθρώπινη ψυχή, για τα όνειρα, τις ελπίδες, τους φόβους, τις αδυναμίες μας. Είναι ιστορίες που σε κάνουν να σκεφτείς, να αναρωτηθείς, να δεις τον κόσμο με άλλη ματιά.

Το βιβλίο αυτό είναι ένα ταξίδι σε κόσμους μαγικούς, ένα ταξίδι στην ανθρώπινη ψυχή.. Ακόμα κι αν το συγκεκριμένο είδος δεν είναι στις άμεσες επιλογές σας, θα σας πρότεινα να του δώσετε μιαν ευκαιρία. Είναι ένα βιβλίο που θα σας εκπλήξει και θα σας συγκινήσει. Είναι ένα βιβλίο φανταστικό που θα σας κάνει να αγαπήσετε τη λογοτεχνία του φανταστικού!

Μερικά αποσπάσματα που με άγγιξαν…

«Η μαγεία δεν είναι τίποτε άλλο από τη δύναμη του καθενός. Αν έχεις δύναμη να γιατρευτείς, γιατρέψου. Αν έχεις δύναμη να ξεχάσεις, ξέχασε. Αν έχεις δύναμη να συγχωρέσεις, συγχώρεσε…».

«Έτσι είναι ο κόσμος, κόρη μου… Έχει το γέλιο του, έχει και τα δάκρυά του. Δεν πρέπει να τον κακίζουμε που μας πονάει. Κάποιος λόγος θα είναι που χρειάζεται να κλάψεις, κάποιος λόγος που χάθηκε αυτό που κλαις.»

«Πορεύσου άφοβα στον κόσμο. Η μαγεία δεν χρειάζεται σ’ ανθρώπους σαν κι εσένα: έχεις τόση δύναμη μέσα σου, που η αρμονία σ’ ακολουθεί σε κάθε σου πράξη, σε κάθε σου επιλογή.»

«Κάποια πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ. Κάποια αλλάζουν μια για πάντα.»

«Κάθε φορά που οι άνθρωποι ξεχνούν αυτά που πρέπει να θυμούνται –αγάπη, συμπόνια, μέτρο, ισορροπία–η Ιστορία παίρνει από μόνη της μια Στροφή.»

«Δεν είναι ανάγκη να της πεις λόγια παρηγορητικά. Ζήτα καλύτερα να μάθεις πώς ήταν ο έρωτας του μαχαιριού. Θα την ευχαριστήσει να σου πει για τα μάτια του, τα χέρια του, τα φιλιά του. Για τις βαθιές του ανάσες και το άγγιγμά του και το βάρος του κορμιού του πάνω στο δικό της...»

Βρείτε το εδώ και απολαύστε το!


Σχόλια