(Της Κατερίνας Τσαμπά) Τον συγγραφέα τον γνωρίζω μόνο μέσω του Facebook και
ήξερα ότι έγραφε μυθιστορήματα τρόμου. Είχα ακούσει πολύ καλά λόγια για τη
γραφή του, τον έβλεπα και πώς κινούνταν στο κοινωνικό αυτό δίκτυο και τον
εκτίμησα για την ευγένειά του καθώς και τη χαμηλών τόνων αλληλεπίδρασή του, στοιχεία
που μετράω θετικά στο να αναζητήσω κάποια στιγμή κάποιο έργο του. Αυτό έγινε με
το πρόσφατό βιβλίο του το “Χτίσε μια γέφυρα στα σύννεφα” το οποίο διέφερε άρδην
από την κλίση του στα τρόμου.
Αποζημιώθηκα στο έπακρον. Απόλαυσα την ιστορία του, λάτρεψα
τη γραφή του και τα μηνύματα που διάλεξε να μεταφέρει στον αναγνώστη μέσω
αυτής.
Στημένη σε πρωτοπρόσωπη γραφή η οποία σε κάποια σημεία θα έπρεπε
να μετατραπεί σε τριτοπρόσωπη, κάτι που όμως ομολογώ ότι δε με δυσκόλεψε στην
ανάγνωση παρά μόνο σε ένα σημείο χωρίς να μου χαλάσει τη γενικότερη άποψή μου
για το βιβλίο.
Η ιστορία είναι ενός άντρα που εξηνταρίζει και είναι τυφλός
από τα δεκαοκτώ του. Από μικρό παιδί έχει περάσει πολύ πόνο και από τότε που
τυφλώθηκε ρημάχθηκε φτάνοντας στα όρια αυτοκτονίας. Όμως ήρθε η στιγμή που
βρήκε τη θέληση ξανά για ζωή και αυτό και έκανε. Πήρε τα πάνω του, άφησε πίσω
του τις αμέτρητες δυσκολίες που έζησε, και μένοντας μόνος επέλεξε να ζήσει στη
φάρμα του θείου του που κληρονόμησε μετά από τον θάνατο εκείνου.
Σε αυτή τη φάρμα ζούσε πρωτόγονα. Χωρίς ρεύμα, χωρίς
θέρμανση παρά μόνο το τζάκι, με προμήθειες φειδωλές. Δεν είχε τηλέφωνο και
όποια επικοινωνία γινόταν γραπτώς μέσω μιας βοηθού που ερχόταν μια δυο φορές
τον μήνα. Κάποια στιγμή αποφασίζει, αφού δεν μπορεί να διαβάσει και τα βιβλία
σε γραφή Μπράιγ είναι λιγοστά, να ζήσει πολλές ζωές μέσω των καλεσμένων του.
Δια μέσου του λογιστή του βάζει αγγελία και προσφέρει διήμερη φιλοξενία έναντι
ενός συμβολικού ποσού ανθρώπων που θέλουν να έρθουν μόνοι, αφήνοντας πίσω
οτιδήποτε έχει να κάνει με την τεχνολογία.
Και το έχουν ήδη κάνει πολλοί. Εμείς όμως γνωρίζουμε έναν.
Και βλέπουμε την ιστορία του.
Βρισκόμαστε στη φάρμα του Χάουελ στη Νοτιοδυτική Ουαλία όπου
τον επισκέπτεται ο Άλις και από εκείνη τη στιγμή έρχονται τα πάνω κάτω στις
ζωές και των δυο.
Πόση δύναμη μπορεί να κρύβεται μέσα σε έναν άνθρωπο που έχει
ζήσει δύσκολη ζωή, που έχει όνειρα αλλά αυτά κατακρημνίζονται από ένα τραγικό
συμβάν όπως η απώλεια της όρασής του; Πόση δύναμη και θάρρος χρειάζεται ένας
άνθρωπος για να ζήσει τη ζωή του αλλιώς και να βοηθήσει κι άλλους να βρουν τον
Παράδεισο όπως τον ανακάλυψε κι ο ίδιος;
Γιατί, τι είναι ο Παράδεισος για τον καθένα μας; Πώς τον
ανακαλύπτουμε; Πού βρίσκεται; Ο Παντελής Μαυρομμάτης μέσω του κεντρικού του
ήρωα μας δίνει ένα τεράστιο μάθημα: Όσο μεγάλος κι αν είναι ο πόνος μας
μπορούμε να χτίσουμε πάντα μια γέφυρα στα σύννεφα. Κι η γέφυρα αυτή να μας
φέρει κοντά στον Παράδεισό μας.
Να το διαβάσετε, θα γλυκαθεί η ψυχή σας.
Αναζητήστε το εδώ και καλή ανάγνωση.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Άφησε εδώ το σχόλιό σου...