BOOK REVIEW: ΖΟΥΛΑ του ΗΡΑΚΛΗ ΤΣΑΦΑΡΙΔΗ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΙ

 (Της Κατερίνας Τσαμπά) 

Ένα βιβλίο μικρό με μεγάλη όμως αξία. Πώς μπορεί κάποιος μέσα σε εκατόν εβδομήντα σελίδες να πει τόσα για ένα τεράστιο θέμα όπως είναι ο εθισμός στα ναρκωτικά και να περάσει και μηνύματα; Ο συγγραφέας το κατάφερε και μοιάζει να το έκανε με μεγάλη ευκολία.

Μια ιστορία δοσμένη με αρκετές δόσεις χιούμορ που όμως δεν σε κάνει να γελάς αλλά μόνο να “καταπίνεις” πιο εύκολα όλα όσα βλέπεις και γνωρίζεις ή έχεις ακουστά ότι συμβαίνουν στους ναρκομανείς ή όσα κάνουν για να βρουν τη δόση τους. Και μέσα απ’ τα μάτια του Ρόμπερτ βλέπεις ότι ένας πρεζάκιας (παίρνω το ελεύθερο να χρησιμοποιήσω αυτόν τον χαρακτηρισμό μιας και ο ίδιος ο συγγραφέας το κάνει στο βιβλίο) εξακολουθεί να σκέφτεται ότι αυτό που κάνει δεν είναι καλό για κανέναν, για τον εαυτό του και τους γύρω του, ότι μαζί του μπορεί να παρασυρθούν άλλοι, ότι νιώθει, έχει συναισθήματα αγάπης και νοιαξίματος. Είναι φίλος, είναι άνθρωπος αλλά παράλληλα είναι και ένας επιρρεπής τύπος που κάνει το παν να βρει τη δόση του. Και, όπως λέει ο ίδιος, όλοι είμαστε πρεζάκια.

Τι είναι η πρέζα; Τι είναι εθισμός; Ο εθισμός δεν αφορά μόνο τα ναρκωτικά ή το τσιγάρο ή τον τζόγο ή ό,τι παραβατικό σκέφτεστε. Μπορεί προέλθει από τον ναρκισσισμό, τον εγωισμό, την ιδιοτέλεια, μπορεί να προκληθεί από το φαγητό, την επιβράβευση κλπ. Το έχετε σκεφτεί ποτέ έτσι; Γι’ αυτό, πιστεύω ότι το λέει: είμαστε όλοι πρεζάκια.

Το βιβλίο αποτελεί ένα ανάγνωσμα που θέλει εμβάθυνση όταν το διαβάζεις. Είναι ζωηρή η γραφή του, έχει τέμπο και ρυθμό, κι έτσι ρέει αβίαστα.

Τέλος, θέλω να προσθέσω πόσο σημαντικό είναι κατ’ εμέ ο συγγραφέας να έχει ήθος πέρα από καλή πένα. Ο Ηρακλής διαπιστώνω ότι το έχει και αυτό. Μέσα από το βιβλίο του μας εξηγεί πολλά και ανάμεσα στις λέξεις μπορείτε να διακρίνετε κι εσείς την ηθική του.

Όταν το πάρετε το βιβλίο −είμαι σίγουρη ότι θα το κάνετε− μην ξεχάσετε να διαβάσετε τον επίλογο!

Καλές αναγνώσεις.