Book Review: Η ΠΛΗΜΥΡΑ, του ΕΜΙΛ ΖΟΛΑ, από Εκδόσεις ΟΞΥ

Μπορεί ένα αριστούργημα λογοτεχνίας να είναι έκτασης μόλις εβδομήντα μίας σελίδων και μάλιστα σε διαστάσεις τσέπης; Όταν μιλάμε για τον Ζολά, είναι. Η ιστορία είναι ενός ηλικιωμένου αγρότη, του Λουί Ρουμπιέ, που είναι και ο αφηγητής μας. Στην αρχή ξεκινάει λέγοντάς μας πως τα είχε όλα. Ανίψια, εγγόνια, παιδιά και μας τους συστήνει. Είναι όλοι γύρω από το τραπέζι. Η οικογένειά του που με καμάρι τούς περιγράφει. Πολύ σύντομα αρχίζει και η ηρεμία τους κλονίζεται από το νερό που η στάθμη του ανεβαίνει επικίνδυνα. Βλέπουμε τις απελπισμένες τους προσπάθειες να ζήσουν αλλά τελικά να μην τα καταφέρνουν και κάποιοι μάλιστα να παραιτούνται. Τους βλέπουμε να παλεύουν με κάθε τι που παρασέρνεται από την καταστροφή φέρνοντάς το μπροστά τους. Σιγά σιγά όμως το νερό γκρεμίζει τοίχους, ολόκληρα σπίτια με αποτέλεσμα να πνίγονται ηρωικά. Στο τέλος ο Ρουμπιέ μένει μόνος του, επιζών σωματικά αλλά νεκρός ψυχικά. Είδε τους πάντες, έναν προς έναν, να φεύγουν, να τους καταπίνει το νερό. Η γλώσσα του Ζολ...

Book Review: MIND THE GAP, του ΛΑΖΑΡΟΥ ΑΛΕΞΑΚΗ, από εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ



Άκου τώρα τι γίνεται με το Mind the Gap του Λάζαρου Αλεξάκη... Δεν είναι απλά μια συλλογή διηγημάτων, είναι ένα rollercoaster. Διαβάζοντάς το γελάς, συγκινείσαι, πέφτεις σε υπαρξιακό κενό και ξαναγελάς γιατί, εντάξει, όλοι το ξέρουμε πως έτσι είναι η ζωή.

Ο Λάζαρος έχει αυτό το Α-ΠΙ-ΣΤΕ-ΥΤΟ χάρισμα να γράφει σαν να κάθεσαι μαζί του σε ένα καφέ και σου αφηγείται τις πιο αλλόκοτες, τρυφερές, αστείες και μελαγχολικές ιστορίες. Μιλάμε για χαρακτήρες που λες "οκ, τούτον  εδώ εγώ, κάπου τον ξέρω" ή "αυτός είμαι εγώ, γαμώτο". Από μια γυναίκα που βρίσκει τον δικό της τρόπο να εκδικηθεί, μέχρι έναν πιτσιρικά που τρώει τρελό κόλλημα με έξι χρωματιστά ποτηράκια λικέρ, οι ιστορίες είναι μικρά πετράδια – κάποια θα σε κόψουν, κάποια θα σε χαϊδέψουν, αλλά όλα θα μείνουν να στολίζουν τις αναμνήσεις σου. 

Ο Λάζαρος δεν φοβάται να γίνει βαθύς και συναισθηματικός όταν πρέπει. Έχει μια απίστευτη ισορροπία ανάμεσα στο αστείο και το πικρό, το καθημερινό και το σουρεαλιστικό. Και αυτό το "gap" του τίτλου... Είναι όλα εκείνα τα μικρά ή μεγάλα κενά στις ζωές μας που προσπαθούμε να γεφυρώσουμε, κάποιες φορές επιτυχώς κάποιες άλλες όχι. 

"Mind the Gap" or not, το βιβλίο να το διαβάσεις. Θα με θυμηθείς.

Βρες το εδώ.

Σχόλια