Book Review: Ο ΘΕΟΣ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ, της LIZ MOORE, από εκδόσεις ΙΚΑΡΟΣ

Αναρτήθηκε από την
(Της Γιώτας Βασιλείου ) Υπάρχουν συγγραφείς που, μόλις τους διαβάσεις μία φορά, τους κρατάς κάπου στο πίσω μέρος του μυαλού σου. Όχι επειδή γράφουν απαραίτητα εντυπωσιακές ιστορίες, αλλά επειδή έχουν έναν τρόπο να σε κάνουν να κοιτάζεις τους ανθρώπους τους λίγο πιο προσεκτικά. Η Liz Moore για μένα μπήκε σε αυτή την κατηγορία όταν διάβασα πριν μερικά χρόνια το Μακρύ Φωτεινό Ποτάμι της. Εκείνο το βιβλίο ήταν ένα εξαιρετικό ψυχογράφημα και ταυτόχρονα μια πολύ σκληρή καταγραφή του πώς ο εθισμός δεν διαλύει μόνο τον ίδιο τον εξαρτημένο αλλά απλώνεται και επηρεάζει οικογένεια, φίλους, ολόκληρο τον κοινωνικό ιστό γύρω του. Έτσι λοιπόν, όταν ήρθε στα χέρια μου Ο Θεός του Δάσους , αναρωτιόμουν: Θα είναι και πάλι το ίδιο καλογραμμένο; Θα καταφέρει να τρυπώσει κάτω από την επιφάνεια των χαρακτήρων και να βγάλει τον βαθύτερο εαυτό τους; Και ναι, δε με απογοήτευσε ούτε και σε αυτό. Συν του ό,τι είχε και το κατιτίς παραπάνω και εννοώ το μυστήριο και την υπέροχη ατμόσφαιρα του δάσους. Η ιστορί...
0

Book Review: MIND THE GAP, του ΛΑΖΑΡΟΥ ΑΛΕΞΑΚΗ, από εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ

Αναρτήθηκε από την


Άκου τώρα τι γίνεται με το Mind the Gap του Λάζαρου Αλεξάκη... Δεν είναι απλά μια συλλογή διηγημάτων, είναι ένα rollercoaster. Διαβάζοντάς το γελάς, συγκινείσαι, πέφτεις σε υπαρξιακό κενό και ξαναγελάς γιατί, εντάξει, όλοι το ξέρουμε πως έτσι είναι η ζωή.

Ο Λάζαρος έχει αυτό το Α-ΠΙ-ΣΤΕ-ΥΤΟ χάρισμα να γράφει σαν να κάθεσαι μαζί του σε ένα καφέ και σου αφηγείται τις πιο αλλόκοτες, τρυφερές, αστείες και μελαγχολικές ιστορίες. Μιλάμε για χαρακτήρες που λες "οκ, τούτον  εδώ εγώ, κάπου τον ξέρω" ή "αυτός είμαι εγώ, γαμώτο". Από μια γυναίκα που βρίσκει τον δικό της τρόπο να εκδικηθεί, μέχρι έναν πιτσιρικά που τρώει τρελό κόλλημα με έξι χρωματιστά ποτηράκια λικέρ, οι ιστορίες είναι μικρά πετράδια – κάποια θα σε κόψουν, κάποια θα σε χαϊδέψουν, αλλά όλα θα μείνουν να στολίζουν τις αναμνήσεις σου. 

Ο Λάζαρος δεν φοβάται να γίνει βαθύς και συναισθηματικός όταν πρέπει. Έχει μια απίστευτη ισορροπία ανάμεσα στο αστείο και το πικρό, το καθημερινό και το σουρεαλιστικό. Και αυτό το "gap" του τίτλου... Είναι όλα εκείνα τα μικρά ή μεγάλα κενά στις ζωές μας που προσπαθούμε να γεφυρώσουμε, κάποιες φορές επιτυχώς κάποιες άλλες όχι. 

"Mind the Gap" or not, το βιβλίο να το διαβάσεις. Θα με θυμηθείς.

Βρες το εδώ.

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Άφησε εδώ το σχόλιό σου...