Συνέντευξη: ΕΛΛΑΔΑ ΚΡΑΛΛΗ: "Η καλλιτεχνική μου φύση πάντα είχε την τάση να διανθίζεται"

Η Ελλάδα Κράλλη είναι συγγραφέας, καλλιτέχνης και παντρεμένη. Άφησε πίσω της τη χαώδη Αθήνα και μένει πλέον εδώ και δυο χρόνια στην Αυλίδα στην περιοχή Μόρφα. Είναι ένα μέρος όπου πέρασε κυρίως τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια, συντροφιά με τον παππού και τη γιαγιά της και χαίρεται πολύ που συνεχίζει την ευχή του παππού της αποφασίζοντας να μείνει μόνιμα εκεί. (Συνέντευξη στην  Κατερίνα Τσαμπά ) Ελλάδα μου, σε καλωσορίζω στα ΒΙΒΛΙΟγραφικά και θέλω να σε ρωτήσω ποιο είναι αυτό το ένα πράγμα που σε ώθησε να γράψεις. Μπορεί να είναι παραπάνω από ένα, αλλά θέλω να ξεχωρίσεις αυτό που νιώθεις ότι υπερτερεί. Η αγάπη για μετάδοση των μηνυμάτων μου στους ανθρώπους περισσότερο. Η καλλιτεχνική μου φύση πάντα είχε την τάση να διανθίζεται. Η ποίηση και η αποτύπωση τοπίων μέσω της φωτογραφίας όπως και η συμμετοχή μου σε φωτογραφίσεις ως μοντέλο, μέχρι το σημείο  του θεάτρου ως ερασιτέχνης ηθοποιός ήταν μέσα σε αυτούς τους τρόπους που επιθυμούσα να εξωτερικεύσω τους εσωτερικούς μου κόσμους...

BOOK REVIEW: ΕΙΣΑΙ ΜΑΥΡΟΓΑΤΑ της ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΟΥΡΟΥΝΙΩΤΗ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΛΚΥΣΤΗΣ

(Της Κατερίνας Τσαμπά)

Ένα παιδικό παραμύθι του οποίου η ιστορία μάς μιλάει για τη διαφορετικότητα. Οι ηρωίδες της ιστορίας του είναι όλες… γάτες! Και τι γάτες. Όλες όμορφες και με φωτεινά χρώματα, εκτός από μία, τη Νουάρ, που όπως υποδηλώνει το όνομά της είναι μαύρη! Οι άλλες γάτες έχουν ξανθό τρίχωμα, πράσινα μάτια, άσπρες πατούσες, ροζ μύτη. Είναι κούκλες και το ξέρουν, μόνο που κοροϊδεύουν τη Νουάρ της οποίας το ηθικό είναι καταρρακωμένο. Νωρίτερα εκείνη τη μέρα η μαντάμ Μπερναντέτ −οι γάτες μας είναι εκ Γαλλίας ορμώμενες− τους ανακοίνωσε ότι θα παίξουν τη Μαντμαζέλ Κοκέτ σε θεατρικό και ότι αργότερα θα γινόταν οντισιόν για να διαλέξουν την πρωταγωνίστρια.

Πού να σκεφτεί η φίλη μας η Νουάρ να παίξει; Αφού οι άλλες την αποκαλούσαν μαυρόγατα οι άτιμες! Όμως η φίλη της η Κλοτίλντ την ενθαρρύνει πολύ.

Μέσα από το κείμενο με έναν πολύ ωραίο και χιουμοριστικό τρόπο η συγγραφέας μάς δίνει πόσο ωραίο μπορεί να είναι το διαφορετικό και ότι αυτό επ ουδενί δε θα έπρεπε να τον σταματάει απ’ τα όνειρά του. Συνήθως αυτός που κοροϊδεύει κάποιον είναι περισσότερο φοβισμένος από κάθε άλλον έτσι της λέει η Κλοτίλντ αλλά εκείνη την ώρα η Νουάρ δεν μπορεί να το καταλάβει. Όμως η συζήτηση με τη φίλη της και με τη μαμά της αργότερα τη βοηθάει πολύ. Έτσι, αντλεί τη δύναμη που έχει ήδη μέσα της και κάνει αυτό το ένα βηματάκι που χρειάζεται συνήθως για να μπει σε διαδικασία επίτευξης το όνειρό της.

Είναι ένα πολύ ωραίο βιβλίο και τα παιδιά μας θα δουν τη διαφορετικότητα με άλλο μάτι, μέσα από την ιστορία της γλυκιάς Νουάρ.

Αναζητήστε το και θα με θυμηθείτε. 


Σχόλια