Book Review: ΤΙ ΚΑΝΟΥΝ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΤΗ ΝΥΧΤΑ της TINA OZIEWICZ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΚΑΡΟΣ

(Της  Κατερίνας Τσαμπά )   Ένα γλυκύτατο παιδικό βιβλίο διαβάσαμε με την επτάχρονη κόρη μου και πολύ το απολαύσαμε. Τι μπορεί να κάνουν τα συναισθήματα τη νύχτα; Τι κάνεις, ας πούμε, ο φόβος, η αγάπη, η νοσταλγία, ο θυμός και τόσα άλλα; Κοιμούνται; Στοχάζονται; Αδιαφορούν; Πάντως σίγουρα έχουν ζωή. Όταν το τελειώσαμε, ρωτάω τη μικρή μου πώς της φάνηκε. Η απάντηση ήρθε κατευθείαν: Τέλειοοο. Έτσι, μακρόσυρτο το όμικρον. Τη ρώτησα τι της έκανε εντύπωση. Μου είπε ότι της άρεσε να ξέρει τι κάνουν τα συναισθήματα τη νύχτα. Ποιο σου έκανε εντύπωση περισσότερο; Ο φόβος! Η αλήθεια είναι ότι είναι το μοναδικό από τα συναισθήματα που αναφέρεται δύο φορές και το εντόπισε κατευθείαν. Θεωρώ ότι η συγγραφέας θέλησε να τονίσει ότι ο φόβος είναι εκεί μεν αλλά δεν χρειάζεται να καταβάλει τα παιδιά μας. Είναι ένα βιβλίο που επιδέχεται πολλές αναγνώσεις και πολλή συζήτηση. Ανακαλύψτε και απολαύστε με τα παιδάκια σας εδώ .  

Book Review: Η ΤΕΤΑΡΤΗ ΠΛΕΥΡΑ της ΆΝΝΗΣ ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ, από ΑΝΕΜΟΣ ΕΚΔΟΤΙΚΗ


(Της Γιώτας Βασιλείου)

Η Άννη Παπαθεοδώρου είναι μια πολυγραφότατη συγγραφέας, ωστόσο εγώ είναι η πρώτη φορά που έρχομαι σε επαφή με το έργο της και πραγματικά με άφησε με τις καλύτερες εντυπώσεις. «Η Τέταρτη Πλευρά» είναι ένα μυθιστόρημα που παίζει πολύ έξυπνα με την ιδέα ότι η αλήθεια έχει πάντα περισσότερες από μία όψεις. 

Η συγγραφέας μάς συστήνει μια οικογένεια φαινομενικά συνηθισμένη. Ο πατέρας – δικηγόρος στο επάγγελμα, ένας άκρως αντιπαθητικός τύπος, η μητέρα, μια κλασική γυναίκα που φροντίζει το σπίτι και την οικογένειά της και τα τρία τους παιδιά. Μέχρι εδώ όλα καλά.

Το ωραίο στο βιβλίο είναι το πώς είναι στημένο το σκηνικό. «Ακούμε» λοιπόν την ίδια ιστορία ξανά και ξανά, κάθε φορά από άλλη ματιά – πρώτα της μικρής κόρης, μετά του μεγάλου αδελφού, μετά του μεσαίου και τέλος της μητέρας. Και κάθε εκδοχή φωτίζει τα γεγονότα από διαφορετική πλευρά και κάθε τι νέο που ξεσκεπάζεται είναι μια νέα αποκάλυψη. Τελικά καταλήγεις να αναρωτιέσαι τι απ’ όλα είναι τελικά η αλήθεια και τι απλώς… η δική σου εκδοχή της.

Η γραφή της κυρίας Παπαθεοδώρου είναι άμεση και ευκολοδιάβαστη, χωρίς περιττά στολίδια και οι χαρακτήρες της σε κερδίζουν γιατί είναι αληθινοί. Κάνουν λάθη, έχουν κρυφές σκέψεις, συναισθήματα.

Αν πρέπει να αναφέρω και κάτι που με "κράτησε πίσω" λίγο, αυτό είναι ότι μερικές φορές – λόγω της αλλαγής της οπτικής, το βιβλίο μοιάζει να κάνει κύκλους και να "κολλάει" στα ίδια γεγονότα. Ωστόσο τελικά στην τελευταία "στροφή" σε φέρνει στο εντυπωσιακό φινάλε. Θέλει λίγη υπομονή, ειδικά αν κάποιος προτιμά πιο σφιχτή πλοκή και όχι τόση ενδοσκόπηση.

Συνολικά πάντως, είναι ένα βιβλίο που σε βάζει να σκεφτείς πώς ο καθένας από εμάς βλέπει τον κόσμο μέσα από τα δικά του γυαλιά. Και μόνο για αυτό, αξίζει τον χρόνο σου. Και να θυμάσαι πως «Υπάρχουν πάντα τέσσερις πλευρές σε κάθε ιστορία: η δική σου εκδοχή, η δική τους εκδοχή, η αλήθεια και αυτό που πραγματικά συνέβη»*.

Βρείτε το εδώ και καλή ανάγνωση!

* Ζαν-Ζακ Ρουσσώ


Σχόλια