Εν ριπή μολυβιού: Τρία διαμαντάκια από τη σειρά ΑΠΝΕΥΣΤΙ, εκδόσεις ΟΞΥ

Αναρτήθηκε από την
(Της Γιώτας Βασιλείου ) Τρία τόσα δα μικρούτσικα βιβλία, τρεις διαφορετικοί κόσμοι, ένα κοινό ερώτημα:  Τι κάνει ο άνθρωπος όταν βρεθεί ή ξεπεράσει τα όριά του; Τους τελευταίους μήνες οι εκδόσεις Οξύ μας έχουν φέρει μια εξαιρετική νέα σειρά. Μικρά σε έκταση αλλά μεγάλα σε ιδέες, τα βιβλία της σειράς Απνευστί είναι κλασικά έργα με συμπυκνωμένο λόγο που όμως δεν χάνει τη βαρύτητά του. Ο Τζόζεφ Κόνραντ, ο Εμίλ Ζολά και ο Πιέτρο Αρετίνο μπορεί χρονικά να απέχουν παρασάγγας όμως συναντιούνται στον τρόπο που ρίχνουν το βλέμμα τους πάνω στην κοινωνία, το σώμα, την ψυχή, το πνεύμα και την κατάρρευση των βεβαιοτήτων. Μικρά βιβλία, μεγάλα ρήγματα.   Η Πλημμύρα, του Εμίλ Ζολά Ο Ζολά εδώ γράφει για μια φυσική καταστροφή, αντιμετωπίζοντας τη συμφορά όχι ως ένα απλό γεγονός αλλά σαν μηχανισμό αποκάλυψης. Η πλημμύρα λειτουργεί καταλυτικά και διαλύει την ψευδαίσθηση ελέγχου του ανθρώπου πάνω στο περιβάλλον και, κυρίως, πάνω στον εαυτό του. Η φύση δεν είναι φόντο. Είναι δύναμη. Απο...
0

Book Review: Η ΤΕΤΑΡΤΗ ΠΛΕΥΡΑ της ΆΝΝΗΣ ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ, από ΑΝΕΜΟΣ ΕΚΔΟΤΙΚΗ

Αναρτήθηκε από την


(Της Γιώτας Βασιλείου)

Η Άννη Παπαθεοδώρου είναι μια πολυγραφότατη συγγραφέας, ωστόσο εγώ είναι η πρώτη φορά που έρχομαι σε επαφή με το έργο της και πραγματικά με άφησε με τις καλύτερες εντυπώσεις. «Η Τέταρτη Πλευρά» είναι ένα μυθιστόρημα που παίζει πολύ έξυπνα με την ιδέα ότι η αλήθεια έχει πάντα περισσότερες από μία όψεις. 

Η συγγραφέας μάς συστήνει μια οικογένεια φαινομενικά συνηθισμένη. Ο πατέρας – δικηγόρος στο επάγγελμα, ένας άκρως αντιπαθητικός τύπος, η μητέρα, μια κλασική γυναίκα που φροντίζει το σπίτι και την οικογένειά της και τα τρία τους παιδιά. Μέχρι εδώ όλα καλά.

Το ωραίο στο βιβλίο είναι το πώς είναι στημένο το σκηνικό. «Ακούμε» λοιπόν την ίδια ιστορία ξανά και ξανά, κάθε φορά από άλλη ματιά – πρώτα της μικρής κόρης, μετά του μεγάλου αδελφού, μετά του μεσαίου και τέλος της μητέρας. Και κάθε εκδοχή φωτίζει τα γεγονότα από διαφορετική πλευρά και κάθε τι νέο που ξεσκεπάζεται είναι μια νέα αποκάλυψη. Τελικά καταλήγεις να αναρωτιέσαι τι απ’ όλα είναι τελικά η αλήθεια και τι απλώς… η δική σου εκδοχή της.

Η γραφή της κυρίας Παπαθεοδώρου είναι άμεση και ευκολοδιάβαστη, χωρίς περιττά στολίδια και οι χαρακτήρες της σε κερδίζουν γιατί είναι αληθινοί. Κάνουν λάθη, έχουν κρυφές σκέψεις, συναισθήματα.

Αν πρέπει να αναφέρω και κάτι που με "κράτησε πίσω" λίγο, αυτό είναι ότι μερικές φορές – λόγω της αλλαγής της οπτικής, το βιβλίο μοιάζει να κάνει κύκλους και να "κολλάει" στα ίδια γεγονότα. Ωστόσο τελικά στην τελευταία "στροφή" σε φέρνει στο εντυπωσιακό φινάλε. Θέλει λίγη υπομονή, ειδικά αν κάποιος προτιμά πιο σφιχτή πλοκή και όχι τόση ενδοσκόπηση.

Συνολικά πάντως, είναι ένα βιβλίο που σε βάζει να σκεφτείς πώς ο καθένας από εμάς βλέπει τον κόσμο μέσα από τα δικά του γυαλιά. Και μόνο για αυτό, αξίζει τον χρόνο σου. Και να θυμάσαι πως «Υπάρχουν πάντα τέσσερις πλευρές σε κάθε ιστορία: η δική σου εκδοχή, η δική τους εκδοχή, η αλήθεια και αυτό που πραγματικά συνέβη»*.

Βρείτε το εδώ και καλή ανάγνωση!

* Ζαν-Ζακ Ρουσσώ


Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Άφησε εδώ το σχόλιό σου...