Συνέντευξη: ΕΛΛΑΔΑ ΚΡΑΛΛΗ: "Η καλλιτεχνική μου φύση πάντα είχε την τάση να διανθίζεται"

Αναρτήθηκε από την
Η Ελλάδα Κράλλη είναι συγγραφέας, καλλιτέχνης και παντρεμένη. Άφησε πίσω της τη χαώδη Αθήνα και μένει πλέον εδώ και δυο χρόνια στην Αυλίδα στην περιοχή Μόρφα. Είναι ένα μέρος όπου πέρασε κυρίως τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια, συντροφιά με τον παππού και τη γιαγιά της και χαίρεται πολύ που συνεχίζει την ευχή του παππού της αποφασίζοντας να μείνει μόνιμα εκεί. (Συνέντευξη στην  Κατερίνα Τσαμπά ) Ελλάδα μου, σε καλωσορίζω στα ΒΙΒΛΙΟγραφικά και θέλω να σε ρωτήσω ποιο είναι αυτό το ένα πράγμα που σε ώθησε να γράψεις. Μπορεί να είναι παραπάνω από ένα, αλλά θέλω να ξεχωρίσεις αυτό που νιώθεις ότι υπερτερεί. Η αγάπη για μετάδοση των μηνυμάτων μου στους ανθρώπους περισσότερο. Η καλλιτεχνική μου φύση πάντα είχε την τάση να διανθίζεται. Η ποίηση και η αποτύπωση τοπίων μέσω της φωτογραφίας όπως και η συμμετοχή μου σε φωτογραφίσεις ως μοντέλο, μέχρι το σημείο  του θεάτρου ως ερασιτέχνης ηθοποιός ήταν μέσα σε αυτούς τους τρόπους που επιθυμούσα να εξωτερικεύσω τους εσωτερικούς μου κόσμους...
0

Book Review: ΜΑΝΤΑΜ ΑΜΑΝΤΑ, του ΑΓΓΕΛΟΥ ΧΑΡΙΑΤΗ, από εκδόσεις 14ΓΡΑΜΜΑΤΑ

Αναρτήθηκε από την


(Της Γιώτας Βασιλείου)

Πρώτη μου επαφή με την πένα του Άγγελου Χαριάτη και δεν το μετανιώνω καθόλου! Το «Μαντάμ Αμάντα» είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που βουτά στη σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης φύσης αλλά και της τέχνης. Ο ιδιωτικός ερευνητής Άλκης Μπαμπαλής, γνωστός από το προηγούμενο βιβλίο του συγγραφέα («Ο κύριος ΧΙ», 2021, 24Γράμματα), επιστρέφει απογοητευμένος και εξαντλημένος, παλεύοντας με την καθημερινότητα, τις αναμνήσεις και μια ζωή που σιγά σιγά τον διαβρώνει. Η ζωή του περιπλέκεται όταν ένας πρώην ηθοποιός του αναθέτει να εξιχνιάσει μια σειρά από φόνους που θυμίζουν έντονα τα μυθιστορήματα μιας συγγραφέως με το ψευδώνυμο «Μαντάμ Αμάντα».

Ο Άλκης Μπαμπαλής δεν είναι ο κλασικός σκληροτράχηλος ντετέκτιβ. Είναι ένας άντρας φθαρμένος, με ευαισθησίες, εξαρτήσεις, και μια μελαγχολία που τον διαπερνά έως το κόκκαλο. Η σύνδεσή του με μια μπαργούμαν φέρνει στην επιφάνεια την πιο ανθρώπινη πλευρά του. Ο Αιγύπτιος βοηθός του, δίνει έναν τόνο τρυφερότητας και νοσταλγίας, κυρίως μέσα από την αγάπη του για τη λογοτεχνία, λειτουργώντας και ως αντίβαρο στη βία και την παρακμή που διαποτίζουν την πλοκή.

Η γραφή του Χαριάτη είναι πυκνή, ατμοσφαιρική, με χιούμορ και ειρωνεία, εκεί που δεν το περιμένεις. Οι διάλογοι είναι ζωηροί και με φυσικότητα, ενώ οι περιγραφές της νυχτερινής Αθήνας, των μπαρ, των παλιών κινηματογράφων και των σκονισμένων βιβλιοπωλείων, δίνουν μια σχεδόν κινηματογραφική χροιά στο μυθιστόρημα. Ταυτόχρονα, ασκείται καυστική κριτική στην εκδοτική πραγματικότητα, στους τρόπους με τους οποίους εμπορευματοποιείται η λογοτεχνία, αλλά και στη γοητεία της παρακμής που καταπίνει τους ανθρώπους.

Το «Μαντάμ Αμάντα» δεν είναι απλώς μια ιστορία μυστηρίου. Είναι μια περιπλάνηση στα στενά του νουάρ και στους ακόμα πιο λαβυρινθώδεις διαδρόμους της συγγραφικής ταυτότητας. Ο αναγνώστης, όπως και ο ήρωας, δεν ψάχνει μόνο τον ένοχο, αλλά και μια αλήθεια που να αντέχει στο βάρος των λέξεων. Ένα έξυπνο, σύνθετο και ταυτόχρονα απολαυστικό ανάγνωσμα για όσους αγαπούν την αστυνομική λογοτεχνία που δεν περιορίζεται στο «ποιος το έκανε», αλλά ρωτά και «γιατί γράφτηκε έτσι;».

Και τώρα αφήνω πίσω μου τον Μπάμπαλη και τρέχω να προλάβω τον αδελφό Παχούμιο! Εσείς βρείτε την Αμάντα εδώ κι απολαύστε!

Καλή ανάγνωση!



Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Άφησε εδώ το σχόλιό σου...