Book Review: ΑΥΤΟ ΕΚΑΝΕΣ ΠΑΝΤΑ του ΝΙΚΟΥ ΙΑΤΡΟΥ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΚΑΡΟΣ

  (Της  Κατερίνας Τσαμπά )  Ένα βιβλίο σε δευτεροπρόσωπη αφήγηση και ενεστώτα χρόνο είναι σχεδόν πάντα ένα δυνατό ανάγνωσμα. Τα δυο αυτά στοιχεία προσδίδουν μια ένταση στην ιστορία, έναν ρυθμό στην ανάγνωση και συναισθήματα που βιώνονται εξίσου με ένταση. Στην ιστορία του κ. Ιατρού είναι ένας πατέρας που αναζητά τον εξαφανισμένο του γιο και του απευθύνει όσα σκέφτεται. Τον βλέπουμε πρώτα να τον ψάχνει και μετά να ζει. Μοιάζει να νιώθει τώρα περισσότερα συναισθήματα από τότε που τον ζούσε και τον μεγάλωνε. Μια συμβατική σχέση με τη γυναίκα του η οποία κατέληξε άδοξα. Ο πατέρας αναπολεί το παρελθόν και αναρωτιέται αν όσα έκανε τα έκανε σωστά, αν και μοιάζει σίγουρος πως όχι. Τον ακούμε να δικαιολογεί τον γιο του που θέλησε να εξαφανιστεί χωρίς να δώσει κάποιο στοιχείο, να δικαιολογεί τη γυναίκα του που τον εγκατέλειψε. Το σπίτι του είναι κατ’ ουσίαν μια πολυθρόνα που την έχει βάλει στη μέση του δωματίου εκείνου και ενώ τα υπόλοιπα τα μετακινεί, αυτή την αφήνει εκεί, ακούνητ...

Book Review: Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ, του ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗ, από ΑΝΕΜΟΣ ΕΚΔΟΤΙΚΗ


 (Της Γιώτας Βασιλείου)

Όλοι κουβαλάμε έναν «άγνωστο» κρυμμένο πίσω από το πρόσωπό μας και κάποτε φτάνει η στιγμή που η αντανάκλασή μας σε έναν… «καθρέφτη» μας τον φανερώνει. Αυτός ο «καθρέφτης» λοιπόν γίνεται το πιο δυνατό όπλο του μυθιστορήματος του Γεώργιου‑Χρυσόστομου Νικολαΐδη. Ένα θρίλερ που μπλέκει ψυχαναλυτικές αναζητήσεις, καυστική σάτιρα και ανατροπές σε ένα μωσαϊκό χωρίς εύκολες απαντήσεις.

Η ιστορία ξεκινά με δύο φαινομενικά ασύνδετες απαγωγές που σιγά σιγά αποκαλύπτουν έναν κοινό πυρήνα: ένα μυστικό θαμμένο εδώ και πενήντα χρόνια, αρκετό για να γκρεμίσει ζωές και βεβαιότητες. Στην καρδιά της πλοκής στέκει μια γυναίκα, πληγωμένη απ’ τον έρωτα, που πυροδοτεί μια εκδίκηση τόσο προσωπική όσο και σκοτεινή κι ένας άντρας-φάντασμα, με τα δικά του, σκοτεινά κίνητρα. Ο συγγραφέας δεν διστάζει να ανοίξει τα ψυχολογικά τραύματα και να τα δέσει με τη μοναξιά, τις ενοχές και τις σιωπές που όλοι κουβαλάμε – δημιουργώντας μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα.

Αξιοσημείωτο είναι πως ακόμη και οι πιο «δευτερεύοντες» χαρακτήρες δεν μένουν ποτέ διακοσμητικοί· αντίθετα, παίρνουν ζωή και επηρεάζουν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, την έκβαση της ιστορίας.

Αν υπάρχει κάτι που ίσως δυσκολέψει τον πιο ανυποψίαστο αναγνώστη, είναι η πυκνότητα γεγονότων και μικρών αφηγήσεων που στήνουν παγίδες στον αφηγηματικό άξονα – ωστόσο, ακόμη κι αυτό γίνεται κομμάτι του παιχνιδιού που στήνει ο Νικολαΐδης. Στο τέλος, ο «άγνωστος» στον καθρέφτη ίσως είναι ο καθένας από εμάς· κι αυτή είναι μια σκέψη που μένει να σε ακολουθεί πολύ μετά το κλείσιμο του βιβλίου.

Αναζητήστε το εδώ.

Καλή ανάγνωση.

Σχόλια