Συνέντευξη: ΕΛΛΑΔΑ ΚΡΑΛΛΗ: "Η καλλιτεχνική μου φύση πάντα είχε την τάση να διανθίζεται"

Η Ελλάδα Κράλλη είναι συγγραφέας, καλλιτέχνης και παντρεμένη. Άφησε πίσω της τη χαώδη Αθήνα και μένει πλέον εδώ και δυο χρόνια στην Αυλίδα στην περιοχή Μόρφα. Είναι ένα μέρος όπου πέρασε κυρίως τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια, συντροφιά με τον παππού και τη γιαγιά της και χαίρεται πολύ που συνεχίζει την ευχή του παππού της αποφασίζοντας να μείνει μόνιμα εκεί. (Συνέντευξη στην  Κατερίνα Τσαμπά ) Ελλάδα μου, σε καλωσορίζω στα ΒΙΒΛΙΟγραφικά και θέλω να σε ρωτήσω ποιο είναι αυτό το ένα πράγμα που σε ώθησε να γράψεις. Μπορεί να είναι παραπάνω από ένα, αλλά θέλω να ξεχωρίσεις αυτό που νιώθεις ότι υπερτερεί. Η αγάπη για μετάδοση των μηνυμάτων μου στους ανθρώπους περισσότερο. Η καλλιτεχνική μου φύση πάντα είχε την τάση να διανθίζεται. Η ποίηση και η αποτύπωση τοπίων μέσω της φωτογραφίας όπως και η συμμετοχή μου σε φωτογραφίσεις ως μοντέλο, μέχρι το σημείο  του θεάτρου ως ερασιτέχνης ηθοποιός ήταν μέσα σε αυτούς τους τρόπους που επιθυμούσα να εξωτερικεύσω τους εσωτερικούς μου κόσμους...

Book Review: Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ, του ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗ, από ΑΝΕΜΟΣ ΕΚΔΟΤΙΚΗ


 (Της Γιώτας Βασιλείου)

Όλοι κουβαλάμε έναν «άγνωστο» κρυμμένο πίσω από το πρόσωπό μας και κάποτε φτάνει η στιγμή που η αντανάκλασή μας σε έναν… «καθρέφτη» μας τον φανερώνει. Αυτός ο «καθρέφτης» λοιπόν γίνεται το πιο δυνατό όπλο του μυθιστορήματος του Γεώργιου‑Χρυσόστομου Νικολαΐδη. Ένα θρίλερ που μπλέκει ψυχαναλυτικές αναζητήσεις, καυστική σάτιρα και ανατροπές σε ένα μωσαϊκό χωρίς εύκολες απαντήσεις.

Η ιστορία ξεκινά με δύο φαινομενικά ασύνδετες απαγωγές που σιγά σιγά αποκαλύπτουν έναν κοινό πυρήνα: ένα μυστικό θαμμένο εδώ και πενήντα χρόνια, αρκετό για να γκρεμίσει ζωές και βεβαιότητες. Στην καρδιά της πλοκής στέκει μια γυναίκα, πληγωμένη απ’ τον έρωτα, που πυροδοτεί μια εκδίκηση τόσο προσωπική όσο και σκοτεινή κι ένας άντρας-φάντασμα, με τα δικά του, σκοτεινά κίνητρα. Ο συγγραφέας δεν διστάζει να ανοίξει τα ψυχολογικά τραύματα και να τα δέσει με τη μοναξιά, τις ενοχές και τις σιωπές που όλοι κουβαλάμε – δημιουργώντας μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα.

Αξιοσημείωτο είναι πως ακόμη και οι πιο «δευτερεύοντες» χαρακτήρες δεν μένουν ποτέ διακοσμητικοί· αντίθετα, παίρνουν ζωή και επηρεάζουν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, την έκβαση της ιστορίας.

Αν υπάρχει κάτι που ίσως δυσκολέψει τον πιο ανυποψίαστο αναγνώστη, είναι η πυκνότητα γεγονότων και μικρών αφηγήσεων που στήνουν παγίδες στον αφηγηματικό άξονα – ωστόσο, ακόμη κι αυτό γίνεται κομμάτι του παιχνιδιού που στήνει ο Νικολαΐδης. Στο τέλος, ο «άγνωστος» στον καθρέφτη ίσως είναι ο καθένας από εμάς· κι αυτή είναι μια σκέψη που μένει να σε ακολουθεί πολύ μετά το κλείσιμο του βιβλίου.

Αναζητήστε το εδώ.

Καλή ανάγνωση.

Σχόλια