Book Review: ΤΙ ΚΑΝΟΥΝ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΤΗ ΝΥΧΤΑ της TINA OZIEWICZ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΚΑΡΟΣ

(Της  Κατερίνας Τσαμπά )   Ένα γλυκύτατο παιδικό βιβλίο διαβάσαμε με την επτάχρονη κόρη μου και πολύ το απολαύσαμε. Τι μπορεί να κάνουν τα συναισθήματα τη νύχτα; Τι κάνεις, ας πούμε, ο φόβος, η αγάπη, η νοσταλγία, ο θυμός και τόσα άλλα; Κοιμούνται; Στοχάζονται; Αδιαφορούν; Πάντως σίγουρα έχουν ζωή. Όταν το τελειώσαμε, ρωτάω τη μικρή μου πώς της φάνηκε. Η απάντηση ήρθε κατευθείαν: Τέλειοοο. Έτσι, μακρόσυρτο το όμικρον. Τη ρώτησα τι της έκανε εντύπωση. Μου είπε ότι της άρεσε να ξέρει τι κάνουν τα συναισθήματα τη νύχτα. Ποιο σου έκανε εντύπωση περισσότερο; Ο φόβος! Η αλήθεια είναι ότι είναι το μοναδικό από τα συναισθήματα που αναφέρεται δύο φορές και το εντόπισε κατευθείαν. Θεωρώ ότι η συγγραφέας θέλησε να τονίσει ότι ο φόβος είναι εκεί μεν αλλά δεν χρειάζεται να καταβάλει τα παιδιά μας. Είναι ένα βιβλίο που επιδέχεται πολλές αναγνώσεις και πολλή συζήτηση. Ανακαλύψτε και απολαύστε με τα παιδάκια σας εδώ .  

Book Review: ΕΡΩΤΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ, του ΓΙΩΡΓΟΥ ΑΓΓΕΛΙΔΗ, από εκδόσεις BELL

 

(Της Γιώτας Βασιλείου)

Υπάρχουν έρωτες που συμβαίνουν με την πρώτη ματιά. Άλλοι, με τη δεύτερη, αφού έχεις ήδη περάσει από το πρώτο τυφλό ραντεβού με τη μοίρα. Κι έπειτα υπάρχει εκείνος που χρειάζεται την τρίτη ματιά. Την πιο καθαρή, την πιο αληθινή, την πιο επικίνδυνη. Στον «Έρωτα με την τρίτη ματιά» του Γιώργου Αγγελίδη, δυο άντρες που έχουν ήδη γνωρίσει τις ήττες της καρδιάς συναντιούνται σε μια Αθήνα που πάλλεται στο φόντο, άλλοτε ως σκηνικό και άλλοτε σαν σιωπηλός σχολιαστής.

Ο Ιανός (εντυπωσιακή η επιλογή του ονόματος), κουρασμένος από τις πληγές, έχει ορκιστεί να μην αφεθεί ξανά έρμαιο του Έρωτα. Ο Μιχαήλ, απογοητευμένος από την ελαφρότητα των σχέσεων, αναζητά κάτι που να έχει βάρος και διάρκεια. Μπορεί η αγάπη να ανθίσει όταν έχεις ήδη δηλώσει ότι δεν τη θες; Και πόσες ματιές χρειάζεται για να σπάσεις έναν όρκο που έκανες στον ίδιο σου τον εαυτό;

Ο Γιώργος χτίζει την ιστορία με μικρές, ουσιαστικές στιγμές, όπως συμβαίνει άλλωστε και στην Ζωή. Δεν ποντάρει σε μεγάλα δράματα ούτε σε εντυπωσιακές ανατροπές αλλά σε αληθινούς διαλόγους. Το συναίσθημα δεν εκβιάζεται αλλά έρχεται αργά, με υπομονή. Η αφήγηση είναι απλή, καθαρή, με έμφαση στο βλέμμα, στις παύσεις και στα όσα δεν λέγονται αλλά υπονοούνται.

Αυτό που κάνει το βιβλίο να ξεχωρίζει είναι η ειλικρίνεια. Μια queer ιστορία που δεν προσπαθεί να αποδείξει τίποτα ούτε να συγκινήσει με το ζόρι, παρά μιλά για τις απώλειες, για την επούλωση των πληγών και για την απρόσμενη εκείνη στιγμή, που η ζωή σου βάζει μπροστά κάποιον που μοιάζει να είναι ο ιδανικός. Η Αθήνα δεν είναι μόνο δρόμοι και τετράγωνα χαραγμένα στο χάρτη· είναι ένας τρίτος χαρακτήρας που ανασαίνει μαζί με τους πρωταγωνιστές, που φωτίζει ή σκοτεινιάζει ανάλογα με τη διάθεσή τους.

Στο τέλος, μένει το ερώτημα: η τρίτη ματιά είναι πραγματικά η πιο βαθιά ή είναι απλώς η πρώτη που πραγματικά τόλμησες να κοιτάξεις; Το σίγουρο είναι πως ο Γιώργος Αγγελίδης μάς δίνει μια ιστορία που ναι μεν διαβάζεται γρήγορα αλλά μένει πάντα μαζί μας, σαν εκείνον τον πρώτο έρωτα… ή τον δεύτερο… ή τον τρίτο…

Θα το βρείτε εδώ και καλή ανάγνωση!


Σχόλια