Εν ριπή μολυβιού: Τρία διαμαντάκια από τη σειρά ΑΠΝΕΥΣΤΙ, εκδόσεις ΟΞΥ

(Της Γιώτας Βασιλείου ) Τρία τόσα δα μικρούτσικα βιβλία, τρεις διαφορετικοί κόσμοι, ένα κοινό ερώτημα:  Τι κάνει ο άνθρωπος όταν βρεθεί ή ξεπεράσει τα όριά του; Τους τελευταίους μήνες οι εκδόσεις Οξύ μας έχουν φέρει μια εξαιρετική νέα σειρά. Μικρά σε έκταση αλλά μεγάλα σε ιδέες, τα βιβλία της σειράς Απνευστί είναι κλασικά έργα με συμπυκνωμένο λόγο που όμως δεν χάνει τη βαρύτητά του. Ο Τζόζεφ Κόνραντ, ο Εμίλ Ζολά και ο Πιέτρο Αρετίνο μπορεί χρονικά να απέχουν παρασάγγας όμως συναντιούνται στον τρόπο που ρίχνουν το βλέμμα τους πάνω στην κοινωνία, το σώμα, την ψυχή, το πνεύμα και την κατάρρευση των βεβαιοτήτων. Μικρά βιβλία, μεγάλα ρήγματα.   Η Πλημμύρα, του Εμίλ Ζολά Ο Ζολά εδώ γράφει για μια φυσική καταστροφή, αντιμετωπίζοντας τη συμφορά όχι ως ένα απλό γεγονός αλλά σαν μηχανισμό αποκάλυψης. Η πλημμύρα λειτουργεί καταλυτικά και διαλύει την ψευδαίσθηση ελέγχου του ανθρώπου πάνω στο περιβάλλον και, κυρίως, πάνω στον εαυτό του. Η φύση δεν είναι φόντο. Είναι δύναμη. Απο...

Book Review: ΕΡΩΤΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ, του ΓΙΩΡΓΟΥ ΑΓΓΕΛΙΔΗ, από εκδόσεις BELL

 

(Της Γιώτας Βασιλείου)

Υπάρχουν έρωτες που συμβαίνουν με την πρώτη ματιά. Άλλοι, με τη δεύτερη, αφού έχεις ήδη περάσει από το πρώτο τυφλό ραντεβού με τη μοίρα. Κι έπειτα υπάρχει εκείνος που χρειάζεται την τρίτη ματιά. Την πιο καθαρή, την πιο αληθινή, την πιο επικίνδυνη. Στον «Έρωτα με την τρίτη ματιά» του Γιώργου Αγγελίδη, δυο άντρες που έχουν ήδη γνωρίσει τις ήττες της καρδιάς συναντιούνται σε μια Αθήνα που πάλλεται στο φόντο, άλλοτε ως σκηνικό και άλλοτε σαν σιωπηλός σχολιαστής.

Ο Ιανός (εντυπωσιακή η επιλογή του ονόματος), κουρασμένος από τις πληγές, έχει ορκιστεί να μην αφεθεί ξανά έρμαιο του Έρωτα. Ο Μιχαήλ, απογοητευμένος από την ελαφρότητα των σχέσεων, αναζητά κάτι που να έχει βάρος και διάρκεια. Μπορεί η αγάπη να ανθίσει όταν έχεις ήδη δηλώσει ότι δεν τη θες; Και πόσες ματιές χρειάζεται για να σπάσεις έναν όρκο που έκανες στον ίδιο σου τον εαυτό;

Ο Γιώργος χτίζει την ιστορία με μικρές, ουσιαστικές στιγμές, όπως συμβαίνει άλλωστε και στην Ζωή. Δεν ποντάρει σε μεγάλα δράματα ούτε σε εντυπωσιακές ανατροπές αλλά σε αληθινούς διαλόγους. Το συναίσθημα δεν εκβιάζεται αλλά έρχεται αργά, με υπομονή. Η αφήγηση είναι απλή, καθαρή, με έμφαση στο βλέμμα, στις παύσεις και στα όσα δεν λέγονται αλλά υπονοούνται.

Αυτό που κάνει το βιβλίο να ξεχωρίζει είναι η ειλικρίνεια. Μια queer ιστορία που δεν προσπαθεί να αποδείξει τίποτα ούτε να συγκινήσει με το ζόρι, παρά μιλά για τις απώλειες, για την επούλωση των πληγών και για την απρόσμενη εκείνη στιγμή, που η ζωή σου βάζει μπροστά κάποιον που μοιάζει να είναι ο ιδανικός. Η Αθήνα δεν είναι μόνο δρόμοι και τετράγωνα χαραγμένα στο χάρτη· είναι ένας τρίτος χαρακτήρας που ανασαίνει μαζί με τους πρωταγωνιστές, που φωτίζει ή σκοτεινιάζει ανάλογα με τη διάθεσή τους.

Στο τέλος, μένει το ερώτημα: η τρίτη ματιά είναι πραγματικά η πιο βαθιά ή είναι απλώς η πρώτη που πραγματικά τόλμησες να κοιτάξεις; Το σίγουρο είναι πως ο Γιώργος Αγγελίδης μάς δίνει μια ιστορία που ναι μεν διαβάζεται γρήγορα αλλά μένει πάντα μαζί μας, σαν εκείνον τον πρώτο έρωτα… ή τον δεύτερο… ή τον τρίτο…

Θα το βρείτε εδώ και καλή ανάγνωση!


Σχόλια