Εν ριπή μολυβιού: Τρία διαμαντάκια από τη σειρά ΑΠΝΕΥΣΤΙ, εκδόσεις ΟΞΥ

Αναρτήθηκε από την
(Της Γιώτας Βασιλείου ) Τρία τόσα δα μικρούτσικα βιβλία, τρεις διαφορετικοί κόσμοι, ένα κοινό ερώτημα:  Τι κάνει ο άνθρωπος όταν βρεθεί ή ξεπεράσει τα όριά του; Τους τελευταίους μήνες οι εκδόσεις Οξύ μας έχουν φέρει μια εξαιρετική νέα σειρά. Μικρά σε έκταση αλλά μεγάλα σε ιδέες, τα βιβλία της σειράς Απνευστί είναι κλασικά έργα με συμπυκνωμένο λόγο που όμως δεν χάνει τη βαρύτητά του. Ο Τζόζεφ Κόνραντ, ο Εμίλ Ζολά και ο Πιέτρο Αρετίνο μπορεί χρονικά να απέχουν παρασάγγας όμως συναντιούνται στον τρόπο που ρίχνουν το βλέμμα τους πάνω στην κοινωνία, το σώμα, την ψυχή, το πνεύμα και την κατάρρευση των βεβαιοτήτων. Μικρά βιβλία, μεγάλα ρήγματα.   Η Πλημμύρα, του Εμίλ Ζολά Ο Ζολά εδώ γράφει για μια φυσική καταστροφή, αντιμετωπίζοντας τη συμφορά όχι ως ένα απλό γεγονός αλλά σαν μηχανισμό αποκάλυψης. Η πλημμύρα λειτουργεί καταλυτικά και διαλύει την ψευδαίσθηση ελέγχου του ανθρώπου πάνω στο περιβάλλον και, κυρίως, πάνω στον εαυτό του. Η φύση δεν είναι φόντο. Είναι δύναμη. Απο...
0

Book Review: Η ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ, του SEBASTIAN FITZEK, από εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ

Αναρτήθηκε από την


(Της Γιώτας Βασιλείου)

Ο Σεμπάστιαν Φίτσεκ επιστρέφει με ένα δυνατό ψυχολογικό θρίλερ που θυμίζει escape game, αλλά παίζει εξίσου δυνατά με το μυαλό του αναγνώστη του. Αυτή τη φορά, ο αγαπημένος μας Σεβαστιανός καταπιάνεται με την προσωπαγνωσία – μια σπάνια νευρολογική διαταραχή, κατά την οποία το άτομο αδυνατεί να αναγνωρίσει πρόσωπα, ακόμα και πολύ οικεία, όπως φίλους ή συγγενείς. 

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ!!! Η προσωπαγνωσία εδώ δεν είναι απλώς αφηγηματικό τέχνασμα· γίνεται κεντρικός άξονας αμφιβολίας, αγωνίας και υπαρξιακού τρόμου. Ποιον μπορείς να εμπιστευτείς όταν δεν είσαι σίγουρος αν τον έχεις ξαναδεί; 

Ο Φίτσεκ χτίζει με κλειστοφοβική ακρίβεια μια ιστορία όπου ο τρόμος δεν προέρχεται από το ποιος σε κυνηγάει, αλλά από το αν μπορείς να τον αναγνωρίσεις όταν σταθεί μπροστά σου. Γρήγορος ρυθμός, κεφάλαια που τρέχουν και συνεχείς ανατροπές που άλλοτε με ενθουσίασαν κι άλλοτε είπα «εεεε νισάφι».

Όπως και να έχει όμως, για μια φορά ο αγαπημένος τρελογερμανός έγραψε ένα page-turner που ψάχνει τον φόβο όχι στα τέρατα του Κόσμου, αλλά στα τέρατα που γεννά το μυαλό μας, όταν αυτό χάνει την αντίληψή του. Κι αυτό είναι – πιο τρομακτικό απ’ ό,τι νομίζεις.

Όσοι πιστοί Φιτσεκικοί, προσέλθετε! Θα το βρείτε εδώ, βεβαίως-βεβαίως!


Υ.Γ. Photo created by A.I.



Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Άφησε εδώ το σχόλιό σου...