Book Review: ΤΟ ΥΠΕΡΟΧΟ ΚΑΘΑΡΜΑ 2, του ΒΑΓΓΕΛΗ ΗΛΙΑ, από εκδόσεις ΠΗΓΗ

(Της Γιώτας Βασιλείου)

Κλασικά εικονογραφημένα! Το πρώτο μέρος της σειράς δεν το έχω διαβάσει! Δεν πειράζει όμως, γιατί δεν μου έκανε καμία απολύτως διαφορά και τώρα έχω και κάτι να περιμένω!

Από το πρώτο κιόλας καρέ, το «Υπέροχο Κάθαρμα 2» χτυπάει το καμπανάκι του αστυνομικού θρίλερ με τον πιο λαμπερό και σκοτεινό τρόπο. Η πλοκή ξεκινά στην Ουγκάντα του 1978, με την MI6 και την CIA να ρίχνουν στο παιχνίδι τον Γρηγόρη Παπαδόπουλο, πρώην ανθυπολοχαγό του Πεζικού, που αλλαξοπίστησε και τώρα τώρα… πρακτορεύει. Η υπόθεση, με την κωδική ονομασία «Μαύρος Κροταλίας», αναζητά να φωτίσει την αλήθεια πίσω από το καθεστώς μίσους του δικτάτορα Ίντι Αμίν Νταντά  ‒ ναι, καλά καταλάβατε, πέφτει πολύ νταντά! 😅

Ο Ηλίας δεν φοβάται να ρίξει στη φωτιά τις προδοσίες, τους δολοφόνους, τα ψέματα και τις εμμονές, κυρίως τις ερωτικές  ‒ γιατί πως να το κάνουμε, υπάρχουν κι αυτές! Περιμένεις να δεις πιστόλια, κατασκοπικά παιχνίδια και σασπένς, αλλά ο συγγραφέας φροντίζει να πατήσει πάνω στις αμαρτίες και τα φαντάσματα του παρελθόντος. Ο Παπαδόπουλος δεν είναι άγγελος· δεν είναι καν ο all time classic κακός. Είναι το υπέροχο... κάθαρμα με την ψυχή βγαλμένη από τα πιο σκοτεινά υπόγεια των μυστικών υπηρεσιών.

Το στυλ είναι ιδανικό για όσους λαχταρούν την κινηματογραφική περιπέτεια. Η αίσθηση ότι «τελευταία δεν πεθαίνει η ελπίδα, πεθαίνει η αξιοπρέπεια» σου καρφώνει το συναίσθημα στον τοίχο κι εσύ καταλήγεις να το λατρεύεις. Αυτό το σκοτεινό μοτίβο ‒δόξα και κατρακύλα ‒ πάει πακέτο με το ιστορικό και πολιτικό υπόβαθρο της εποχής, δημιουργώντας φυσικά και την ανάλογη ατμόσφαιρα (που φυσικά, μυρίζει μπαρούτι).

Ωστόσο, παρότι ενθουσιάστηκα με την πλοκή, τον ρυθμό και τις ανατροπές, έχω μια ένσταση: οι χαρακτήρες ενώ έχουν τα φόντα, σπάνια βουτάνε σε πιο ψυχογραφικές αποκαλύψεις. Ο Παπαδόπουλος για παράδειγμα, παίζει σχεδόν μόνο μέσα από τα γεγονότα. Θα ήθελα να δω λίγο παραπάνω το εσωτερικό του μπρίο, την ψυχική σύγκρουση, τις στρατηγικές του. Αντίθετα, η δράση κυριαρχεί, και σίγουρα, αυτό για πολλούς αυτό είναι προτέρημα. Όχι όμως για εμένα. Η αφήγηση τρέχει, οι σκηνές ανεβάζουν τη θερμοκρασία στα κόκκινα, αλλά το ψυχογράφημα αποτελεί απλά ένα ακόμα λήμμα στο ετυμολογικό λεξικό.

Και κάτι που αξίζει πολλά λεφτά: η αίσθηση του ταξιδιού! Από την Αμερική στην Αφρική κι απ’ την Ελλάδα στις χώρες της Ευρώπης ‒ ο Βαγγέλης δεν πετάει απλώς πάνω από χάρτες. Έχει μυρωδιές, γεύσεις, ένταση και έναν ήλιο που κατακαίει κάθε τι που αγγίζει. Το κατασκοπικό σκηνικό ανανεώνεται με κάθε σελίδα, κι έτσι και να ήθελες να το αφήσεις, δεν σε αφήνει εκείνο.

Εν κατακλείδι, αυτό το βιβλίο είναι σαν έναν γάργαρο ρυάκι αδρεναλίνης. Θα σου προσφέρει ανατροπές, ίντριγκες, έναν αντιήρωα που δεν ζητάει επιείκεια αλλά σου δίνει την ευκαιρία να θαυμάσεις αυτό το… υπέροχο κάθαρμα, σε όλο του το μεγαλείο. Να ήταν κι άλλο!

Βρείτε το εδώ και καλή διασκέδαση!