Book Review: 21 ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ του ΙΟΥΛΙΟΥ ΜΑΡΟΥΛΑΚΗ από Εκδόσεις ΦΟΥΡΦΟΥΡΙ

(Της Κατερίνας Τσαμπά ) Το βιβλίο είναι ΟΥΑΟΥ. Τάδε έφη η επτάχρονη κόρη μου κι εγώ δεν έχω παρά να χαίρομαι. Αλλά να σας πω και τη δική μου αλήθεια, το βιβλίο τα σπάει! Μου άρεσε κι εμένα πάρα πολύ. Όταν το διαβάζαμε είχαμε φιλοξενούμενο κι έναν φίλο της κόρης μου και έτυχε μερικά πλάσματα να τα ακούσει κι εκείνος. Κατενθουσιάστηκε. Η εικονογράφηση είναι εξαίσια, οι περιγραφές των πλασμάτων με χιούμορ. Τα πιτσιρίκια ξεκαρδίζονταν συνεχώς. Οι πληροφορίες που πήραμε πολύ ενδιαφέρουσες και επειδή είναι δοσμένες με παιγνιώδη τρόπο, αφομοιώθηκαν εύκολα. Τους άκουγα για ώρα μετά να συζητούν για μερικά από τα πλάσματα που τους έκαναν εντύπωση. Τέτοια βιβλία θέλουμε! Μια εξαιρετική έκδοση, με ωραίο φύλλο και χρώματα πολύ ζωντανά. Μπροστά μας, σε λίγες και εύστοχες γραμμές, ξετυλίγονται οι ιστορίες αυτών των 21 πλασμάτων της μυθολογίας: του Πήγασου, του Μινώταυρου, της Χίμαιρας, του Κέρβερου, της Σφίγγας, της Λερναίας Ύδρας, του Τυφώνα, του Κένταυρου, της Μέδουσας, της Σκύλλας, της Χάρυβ...

Book Review: ΔΕΝ-ΑΚΟΥΙ της ΣΤΕΛΛΑΣ ΑΝΔΡΙΚΟΠΟΥΛΟΥ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ MEMENTO


 (Της Κατερίνας Τσαμπά)

Είμαι φανατική αναγνώστρια ακόμα και των παιδικών βιβλίων και λόγω της κόρης μου αλλά και λόγω του ότι τα περισσότερα από αυτά πραγματεύονται θέματα που μας απασχολούν εμάς τους γονείς. Με την κόρη μου διαβάσαμε πρόσφατα το “Δεν-ακούι” της Στέλλας Ανδρικοπούλου από Εκδόσεις Memento και ενθουσιαστήκαμε.

Για μένα πετυχημένο παιδικό βιβλίο είναι να προβληματίσει το παιδί, να το οδηγήσει να κάνει ερωτήσεις και εν τέλει να του μείνουν ατάκες από αυτό και να τις επαναλαμβάνει. Το συγκεκριμένο τα έκανε όλα στη μικρή μου.

Η ιστορία αφορά το χωριό “Δεν-ακούι” που ήταν μάλιστα ξακουστό. Σε αυτό οι κάτοικοι μιλούσαν αλλά δεν άκουγαν. Είχαν, λέει, μικρά αυτιά και στόματα μεγάλα νααα. Είναι γραμμένο με έμμετρο τρόπο και αυτό του δίνει και τέμπο αλλά και μια χαριτωμένη χροιά. Εκεί, λοιπόν, άκουγες μόνο κουβέντες αλλά όχι διαλόγους. 

Στο χωριό αυτό ζούσε όμως ο Ακούι που, όπως θα καταλάβατε, άκουγε τα πάντα και από όλους καθώς είχε πολλά αυτιά παντού. Όμως δεν προλάβαινε να μιλήσει, κανείς δεν τον άκουγε. Ώσπου κάποια στιγμή κουράστηκε και δεν έβγαινε για μέρες. Όταν οι Δενακουίτες το πήραν χαμπάρι τότε έγινε κάτι μαγικό.

Ο τρόπος που αποδίδει η συγγραφέας αυτό το θέμα −που, μεταξύ μας, όλους τους γονείς απασχολεί, αλλά αν το καλοσκεφτείτε όχι μόνο− είναι ωραίος, παιχνιδιάρικος και εκπαιδευτικός. Δείχνεις στο παιδί σου πόσο σημαντικό είναι να ακούει πριν μιλήσει, να περιμένει τη σειρά του και πόσο κουραστικό μπορεί να αποβεί μόνο το να μιλάει κάποιος.

Το αγαπήσαμε, το διαβάζουμε συχνά και το προτείνω να το διαβάσετε στα παιδιά σας κι εσείς.

Αναζητήστε το εδώ.


Σχόλια