(Της Κατερίνας Τσαμπά )   “Το μυθιστόρημα είναι μια έφοδος προς την αλήθεια, στη μεγάλη εκστρατεία στα βάθη της συνείδησης για τη γλωσσική κατάκτηση του κόσμου”. Αγαπώ τα δοκίμια περί συγγραφής και αυτό είναι ένα ακόμα βιβλίο που διάβασα πρόσφατα. Ο Μάκης Καραγιάννης είναι πεζογράφος και κριτικός, και έχει πτυχίο στα Μαθηματικά. Στο βιβλίο αυτό μας περιγράφει με απλή κατανοητή γλώσσα τι είναι το μυθιστόρημα και, βασίζοντας την αφήγησή του στις σχολές και την ιστορία της συγγραφής, μας μαθαίνει την τέχνη του μυθιστορήματος. Τι είναι λοιπόν το μυθιστόρημα; Ξεκινώντας, το βιβλίο αναφέρεται στους προηγούμενους αιώνες και τι ίσχυε τότε. Πώς ξεκινάει η ιστορία, πού πάει ο χαρακτήρας, πώς καταλήγει η ιστορία. Στη συνέχεια μας μιλάει για την αφήγηση και ποιες τεχνικές υπήρξαν με την εξέλιξη των χρόνων. Αναφέρεται σε εμβληματικούς συγγραφείς όπως Μπαλζάκ και Φλωμπέρ που έχουν επηρεάσει κατά πολύ τη λογοτεχνία με τα έργα και τα λεγόμενά τους. Πόσοι αφηγητές υπάρχουν και τι ι...

Book Review: ΔΙΑΦΑΝΑ ΝΕΡΑ, της ΕΥΑΓΓΕΛΙΑΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ, από εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ


(Της Γιώτας Βασιλείου)

Με πανταχού παρόν το μυστήριο, το νέο μυθιστόρημα της Ευαγγελίας Ευσταθίου "Διάφανα νερά" σε πιάνει από το λαιμό και δεν σε αφήνει παρά μόνο όταν γυρίσεις την τελευταία σελίδα. Η κυρία Ευσταθίου χτίζει ένα σκηνικό απόλυτης έντασης και συναισθηματικής πυκνότητας, ξεκινώντας από ένα τραγικό ατύχημα στη Μάνη το 2008 που διαλύει μια εφηβική παρέα και τραυματίζει τη μνήμη ενός κοριτσιού, παγιδεύοντάς τη σε ένα ψυχρό, δίχως αγάπη σπίτι.

Η αφήγηση κινείται σε δύο επίπεδα χρόνου και δεν φορτώνει τον αναγνώστη με καμία περιττή περιγραφή ή πλαδαρή ατμόσφαιρα. Αντίθετα, διατηρεί έναν πνευματώδη ρυθμό που αναμιγνύει με μαεστρία το κοινωνικό δράμα, το ψυχολογικό θρίλερ και το μυστήριο, πάντα με μια επίγευση ερωτισμού και πάθους που έρχεται ξαφνικά να γλυκάνει τα παρελθόντα τραύματα. Οι χαρακτήρες δεν είναι καρικατούρες αλλά πολυδιάστατοι και ζωντανοί, με τις πιο σκοτεινές πλευρές τους πάντα να αιωρούνται σαν σκιά πίσω από κάθε στροφή της ιστορίας.

Αν υπάρχει κάτι αρνητικό να σχολιάσω είναι πως, σε ορισμένα σημεία ένιωσα τον όγκο των 630 σελίδων να γίνεται από μόνος του απαιτητικός και με την αφήγηση να βαραίνει κάπως στις αναδρομές ή να φορτίζεται υπερβολικά σε στιγμές έντονου συναισθήματος, ένοιωσα να κουράζομαι. Εν τούτοις η απόλαυση της ανάγνωσης τελικά υπερίσχυσε και ο «ύφαλος» ξεπεράστηκε σχεδόν ανώδυνα.

Για να κλείσω, η συνολική εμπειρία είναι αναμφίβολα καθηλωτική και αξίζει την προσοχή σας. Είναι ένα βιβλίο γεμάτο μυστήριο, έντονο συναίσθημα, βάθος και μια υποδόρια αισθητική που σε αγκαλιάζει μέχρι να σε απελευθερώσει. Όσοι πιστοί προσέλθετε!

Καλές αναγνώσεις!

Βρείτε το βιβλίο εδώ.




Σχόλια