Συνέντευξη: ΕΛΛΑΔΑ ΚΡΑΛΛΗ: "Η καλλιτεχνική μου φύση πάντα είχε την τάση να διανθίζεται"

Η Ελλάδα Κράλλη είναι συγγραφέας, καλλιτέχνης και παντρεμένη. Άφησε πίσω της τη χαώδη Αθήνα και μένει πλέον εδώ και δυο χρόνια στην Αυλίδα στην περιοχή Μόρφα. Είναι ένα μέρος όπου πέρασε κυρίως τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια, συντροφιά με τον παππού και τη γιαγιά της και χαίρεται πολύ που συνεχίζει την ευχή του παππού της αποφασίζοντας να μείνει μόνιμα εκεί. (Συνέντευξη στην  Κατερίνα Τσαμπά ) Ελλάδα μου, σε καλωσορίζω στα ΒΙΒΛΙΟγραφικά και θέλω να σε ρωτήσω ποιο είναι αυτό το ένα πράγμα που σε ώθησε να γράψεις. Μπορεί να είναι παραπάνω από ένα, αλλά θέλω να ξεχωρίσεις αυτό που νιώθεις ότι υπερτερεί. Η αγάπη για μετάδοση των μηνυμάτων μου στους ανθρώπους περισσότερο. Η καλλιτεχνική μου φύση πάντα είχε την τάση να διανθίζεται. Η ποίηση και η αποτύπωση τοπίων μέσω της φωτογραφίας όπως και η συμμετοχή μου σε φωτογραφίσεις ως μοντέλο, μέχρι το σημείο  του θεάτρου ως ερασιτέχνης ηθοποιός ήταν μέσα σε αυτούς τους τρόπους που επιθυμούσα να εξωτερικεύσω τους εσωτερικούς μου κόσμους...

Book Review: ΔΙΑΦΑΝΑ ΝΕΡΑ, της ΕΥΑΓΓΕΛΙΑΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ, από εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ


(Της Γιώτας Βασιλείου)

Με πανταχού παρόν το μυστήριο, το νέο μυθιστόρημα της Ευαγγελίας Ευσταθίου "Διάφανα νερά" σε πιάνει από το λαιμό και δεν σε αφήνει παρά μόνο όταν γυρίσεις την τελευταία σελίδα. Η κυρία Ευσταθίου χτίζει ένα σκηνικό απόλυτης έντασης και συναισθηματικής πυκνότητας, ξεκινώντας από ένα τραγικό ατύχημα στη Μάνη το 2008 που διαλύει μια εφηβική παρέα και τραυματίζει τη μνήμη ενός κοριτσιού, παγιδεύοντάς τη σε ένα ψυχρό, δίχως αγάπη σπίτι.

Η αφήγηση κινείται σε δύο επίπεδα χρόνου και δεν φορτώνει τον αναγνώστη με καμία περιττή περιγραφή ή πλαδαρή ατμόσφαιρα. Αντίθετα, διατηρεί έναν πνευματώδη ρυθμό που αναμιγνύει με μαεστρία το κοινωνικό δράμα, το ψυχολογικό θρίλερ και το μυστήριο, πάντα με μια επίγευση ερωτισμού και πάθους που έρχεται ξαφνικά να γλυκάνει τα παρελθόντα τραύματα. Οι χαρακτήρες δεν είναι καρικατούρες αλλά πολυδιάστατοι και ζωντανοί, με τις πιο σκοτεινές πλευρές τους πάντα να αιωρούνται σαν σκιά πίσω από κάθε στροφή της ιστορίας.

Αν υπάρχει κάτι αρνητικό να σχολιάσω είναι πως, σε ορισμένα σημεία ένιωσα τον όγκο των 630 σελίδων να γίνεται από μόνος του απαιτητικός και με την αφήγηση να βαραίνει κάπως στις αναδρομές ή να φορτίζεται υπερβολικά σε στιγμές έντονου συναισθήματος, ένοιωσα να κουράζομαι. Εν τούτοις η απόλαυση της ανάγνωσης τελικά υπερίσχυσε και ο «ύφαλος» ξεπεράστηκε σχεδόν ανώδυνα.

Για να κλείσω, η συνολική εμπειρία είναι αναμφίβολα καθηλωτική και αξίζει την προσοχή σας. Είναι ένα βιβλίο γεμάτο μυστήριο, έντονο συναίσθημα, βάθος και μια υποδόρια αισθητική που σε αγκαλιάζει μέχρι να σε απελευθερώσει. Όσοι πιστοί προσέλθετε!

Καλές αναγνώσεις!

Βρείτε το βιβλίο εδώ.




Σχόλια