BOOK REVIEW: ΜΙΑ ΓΑΤΑ ΚΑΚΑ ΜΑΝΤΑΤΑ – ΚΡΥΦΕΣ ΠΤΥΧΕΣ του ΆΑΡΟΝ ΜΠΛΕΙΜΠΙ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΛΕΙΔΑΡΙΘΜΟΣ

Αναρτήθηκε από την
(Της Αγγελικής Ζούμπου ) Τρίτο βιβλίο στη σειρά της «Γάτας κακά μαντάτα», της οποίας είμαστε οικογενειακώς φαν! Στην περιπέτεια αυτή, η Γάτα και η παρέα της αγωνίζονται να ανατρέψουν τον Φρεντ Φραγκάτο, ο οποίος κατάφερε, ελέγχοντας το διαδίκτυο και κάθε οθόνη, να σβήσει από τη μνήμη των ανθρώπων όσα στραβά έχει κάνει και να τους πείσει ότι είναι ο πιο κατάλληλος για Πρόεδρος! Ένα βίντεο που διασπείρεται παντού είναι αυτό που φέρνει τελικά τον κακό στην εξουσία, ενώ η δαιμόνια γάτα μας θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι (εμ, πόδι!) της για να αποκαταστήσει τη δικαιοσύνη! Αν δεν γνωρίζετε τα βιβλία αυτά, πρόκειται στην ουσία για graphic novels, με εικονογράφηση που ακολουθεί την πλοκή και με ήχους που ξετρελαίνουν τα παιδιά καθώς προσπαθούν να τους αναπαραγάγουν διαβάζοντάς τους!  Η συγκεκριμένη ιστορία μιλάει για την επιρροή των πληροφοριών που βρίσκει κανείς στο διαδίκτυο στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης και για το πώς μπορεί κάποιος ελέγχοντας τη ροή των ειδήσεων να ελέγξει το μυα...
0

Book Review: ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ ΦΤΕΡΑ της ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΓΑΒΡΙΛΗ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ MEMENTO

Αναρτήθηκε από την


(Της Κατερίνας Τσαμπά)

Την πένα της Χριστίνας Γαβρίλη την ξέρω από τότε που διάβαζα τα υπέροχα newsletter της. Έχει την καταπληκτική ικανότητα να δημιουργεί έντονα συναισθήματα μέσω οποιουδήποτε κειμένου, είτε γράφει απευθυνόμενη στις μαμάδες είτε στα παιδιά.

Πρόσφατα διαβάσαμε με την κόρη μου το νέο της βιβλίο που αυτή τη φορά απευθύνεται σε παιδιά που ξεκινούν πρώτη φορά σχολείο ή παιδικό και καλούνται να αποχωριστούν τη μαμά. Αλλά απευθύνεται και στη μαμά που καλείται να το διαχειριστεί όλο αυτό. Άλλωστε, τα παιδικά βιβλία αφορούν και εμάς, έτσι δεν είναι;

Στο βιβλίο με τον εξαιρετικά εύστοχο τίτλο “Με τα δικά σου φτερά” η Χριστίνα καταφέρνει πολλά μαζί. Να κρατήσει το παιδί στην αφήγηση, να το κάνει να αναρωτηθεί και να το κάνει να συμμετέχει. Καθώς διάβαζα το κείμενο, έβλεπα τη μικρή μου πώς ξαφνιαζόταν, αναρωτιόταν και με προλάβαινε λέγοντας τον επόμενο στίχο. 

Είναι γραμμένο σαν ποίημα και δείχνει πόσο απλός μπορεί να είναι ο αποχωρισμός. Όπως λέει στο ποίημά του ο Χαλίλ Γκιμπράν “Τα παιδιά σας δεν είναι δικά σας παιδιά. Είναι οι γιοι και οι κόρες της λαχτάρας της ζωής για τον εαυτό της. Έρχονται στον κόσμο μέσα από σας, αλλά δεν προέρχονται από εσάς. Και παρότι είναι μαζί σας, δεν ανήκουν σε σας”. Η συγγραφέας προσπαθεί να μεταφέρει αυτό το μήνυμα σε μαμά και παιδί. Στην αρχή με το ποίημα που είναι και τραγούδι και κατόπιν με έναν υπέροχο διάλογο ανάμεσά τους.

Με συγκίνησε πολύ το κείμενο αυτό. Ταυτόχρονα με έκανε, για μια ακόμα φορά, να θαυμάσω τη συγγραφέα. 

Αναζητήστε το εδώ.

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Άφησε εδώ το σχόλιό σου...