Συνέντευξη: ΕΛΛΑΔΑ ΚΡΑΛΛΗ: "Η καλλιτεχνική μου φύση πάντα είχε την τάση να διανθίζεται"

Αναρτήθηκε από την
Η Ελλάδα Κράλλη είναι συγγραφέας, καλλιτέχνης και παντρεμένη. Άφησε πίσω της τη χαώδη Αθήνα και μένει πλέον εδώ και δυο χρόνια στην Αυλίδα στην περιοχή Μόρφα. Είναι ένα μέρος όπου πέρασε κυρίως τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια, συντροφιά με τον παππού και τη γιαγιά της και χαίρεται πολύ που συνεχίζει την ευχή του παππού της αποφασίζοντας να μείνει μόνιμα εκεί. (Συνέντευξη στην  Κατερίνα Τσαμπά ) Ελλάδα μου, σε καλωσορίζω στα ΒΙΒΛΙΟγραφικά και θέλω να σε ρωτήσω ποιο είναι αυτό το ένα πράγμα που σε ώθησε να γράψεις. Μπορεί να είναι παραπάνω από ένα, αλλά θέλω να ξεχωρίσεις αυτό που νιώθεις ότι υπερτερεί. Η αγάπη για μετάδοση των μηνυμάτων μου στους ανθρώπους περισσότερο. Η καλλιτεχνική μου φύση πάντα είχε την τάση να διανθίζεται. Η ποίηση και η αποτύπωση τοπίων μέσω της φωτογραφίας όπως και η συμμετοχή μου σε φωτογραφίσεις ως μοντέλο, μέχρι το σημείο  του θεάτρου ως ερασιτέχνης ηθοποιός ήταν μέσα σε αυτούς τους τρόπους που επιθυμούσα να εξωτερικεύσω τους εσωτερικούς μου κόσμους...
0

Book Review: ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ ΦΤΕΡΑ της ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΓΑΒΡΙΛΗ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ MEMENTO

Αναρτήθηκε από την


(Της Κατερίνας Τσαμπά)

Την πένα της Χριστίνας Γαβρίλη την ξέρω από τότε που διάβαζα τα υπέροχα newsletter της. Έχει την καταπληκτική ικανότητα να δημιουργεί έντονα συναισθήματα μέσω οποιουδήποτε κειμένου, είτε γράφει απευθυνόμενη στις μαμάδες είτε στα παιδιά.

Πρόσφατα διαβάσαμε με την κόρη μου το νέο της βιβλίο που αυτή τη φορά απευθύνεται σε παιδιά που ξεκινούν πρώτη φορά σχολείο ή παιδικό και καλούνται να αποχωριστούν τη μαμά. Αλλά απευθύνεται και στη μαμά που καλείται να το διαχειριστεί όλο αυτό. Άλλωστε, τα παιδικά βιβλία αφορούν και εμάς, έτσι δεν είναι;

Στο βιβλίο με τον εξαιρετικά εύστοχο τίτλο “Με τα δικά σου φτερά” η Χριστίνα καταφέρνει πολλά μαζί. Να κρατήσει το παιδί στην αφήγηση, να το κάνει να αναρωτηθεί και να το κάνει να συμμετέχει. Καθώς διάβαζα το κείμενο, έβλεπα τη μικρή μου πώς ξαφνιαζόταν, αναρωτιόταν και με προλάβαινε λέγοντας τον επόμενο στίχο. 

Είναι γραμμένο σαν ποίημα και δείχνει πόσο απλός μπορεί να είναι ο αποχωρισμός. Όπως λέει στο ποίημά του ο Χαλίλ Γκιμπράν “Τα παιδιά σας δεν είναι δικά σας παιδιά. Είναι οι γιοι και οι κόρες της λαχτάρας της ζωής για τον εαυτό της. Έρχονται στον κόσμο μέσα από σας, αλλά δεν προέρχονται από εσάς. Και παρότι είναι μαζί σας, δεν ανήκουν σε σας”. Η συγγραφέας προσπαθεί να μεταφέρει αυτό το μήνυμα σε μαμά και παιδί. Στην αρχή με το ποίημα που είναι και τραγούδι και κατόπιν με έναν υπέροχο διάλογο ανάμεσά τους.

Με συγκίνησε πολύ το κείμενο αυτό. Ταυτόχρονα με έκανε, για μια ακόμα φορά, να θαυμάσω τη συγγραφέα. 

Αναζητήστε το εδώ.

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Άφησε εδώ το σχόλιό σου...