Εν ριπή μολυβιού: Τρία διαμαντάκια από τη σειρά ΑΠΝΕΥΣΤΙ, εκδόσεις ΟΞΥ

Αναρτήθηκε από την
(Της Γιώτας Βασιλείου ) Τρία τόσα δα μικρούτσικα βιβλία, τρεις διαφορετικοί κόσμοι, ένα κοινό ερώτημα:  Τι κάνει ο άνθρωπος όταν βρεθεί ή ξεπεράσει τα όριά του; Τους τελευταίους μήνες οι εκδόσεις Οξύ μας έχουν φέρει μια εξαιρετική νέα σειρά. Μικρά σε έκταση αλλά μεγάλα σε ιδέες, τα βιβλία της σειράς Απνευστί είναι κλασικά έργα με συμπυκνωμένο λόγο που όμως δεν χάνει τη βαρύτητά του. Ο Τζόζεφ Κόνραντ, ο Εμίλ Ζολά και ο Πιέτρο Αρετίνο μπορεί χρονικά να απέχουν παρασάγγας όμως συναντιούνται στον τρόπο που ρίχνουν το βλέμμα τους πάνω στην κοινωνία, το σώμα, την ψυχή, το πνεύμα και την κατάρρευση των βεβαιοτήτων. Μικρά βιβλία, μεγάλα ρήγματα.   Η Πλημμύρα, του Εμίλ Ζολά Ο Ζολά εδώ γράφει για μια φυσική καταστροφή, αντιμετωπίζοντας τη συμφορά όχι ως ένα απλό γεγονός αλλά σαν μηχανισμό αποκάλυψης. Η πλημμύρα λειτουργεί καταλυτικά και διαλύει την ψευδαίσθηση ελέγχου του ανθρώπου πάνω στο περιβάλλον και, κυρίως, πάνω στον εαυτό του. Η φύση δεν είναι φόντο. Είναι δύναμη. Απο...
0

Book Review: ΛΕΣΧΗ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΑΣ ΓΡΑΦΗΣ του ΠΑΝΟΥ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΥ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΕΔΡΟΣ

Αναρτήθηκε από την


(Της Κατερίνας Τσαμπά)

Η “Λέσχη Ελπιδοφόρας Γραφής” είναι η ιστορία του νεαρού Σάμη Αντωνίου, ο οποίος προσπαθεί να εκδώσει το πρώτο του βιβλίο. Είναι το μεγάλο του όνειρο και όλη η ζωή του γυρνά γύρω από αυτό. Ζει οριακά με τα χρήματα της Πρόνοιας και βελτιώνει συνεχώς το βιβλίο του προσθέτοντας και αφαιρώντας κομμάτια του.

Κάποια στιγμή, βρίσκεται ο εκδοτικός οίκος ΛΕΓΡΑ που αναλαμβάνει να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα. Μόνο που για να συμβεί αυτό του βάζει κάποιες αποστολές που πρέπει να ολοκληρώσει. Σκοπός αυτών είναι να αποδείξει ότι αξίζει την εμπιστοσύνη τους και ότι πιστεύει στο μήνυμα του βιβλίου του. Η Λέσχη αποτελείται από επιφανείς λογοτέχνες όπως είναι ο Χένρι Μίλερ, η Αγκάθα Κρίστι, ο Μανόλης Αναγνωστάκης, ο Ουμπέρτο Έκο κ.α. Μέσα από τις αποστολές αυτές ο Σάμης γίνεται ένας μαχητής ανθρωπιστικών ιδεών.

Η πλοκή της ιστορίας έχει άκρως επίκαιρο χαρακτήρα, καθώς ο συγγραφέας αναφέρει μία κατάσταση πολέμου και προσπαθεί, μέσα από το όραμα του ήρωα συγγραφέα για ένα καλύτερο αύριο δίνοντας στο βιβλίο έναν αισιόδοξο τόνο.

Ο συγγραφέας δίνει, επίσης, μια φιλοσοφική διάσταση στην ιστορία του περιπλέκοντας την αγάπη, την αλληλεγγύη, την ελπίδα, την επιμονή. Ουσιαστικά ο αγώνας του ήρωα είναι, μέσα από το δικό του βιβλίο αρχικά αλλά και στη συνέχεια γενικότερα, να σκεφτεί ποιο είναι το μέλλον της λογοτεχνίας και πώς η γραφή και τα βιβλία μπορούν να κάνουν καλύτερη την κοινωνία και τον άνθρωπο.

Το βιβλίο αυτό είναι για όλους εμάς που έχουμε ακόμα ζωντανό τον ρομαντισμό και πιστεύουμε ότι η λογοτεχνία μπορεί να σώσει τον άνθρωπο, τον κόσμο. Με αναφορές ζωντανές στο τώρα, θέλει να καταδείξει την πορεία που πήρε η κοινωνία μας, το ότι σύντομα δεν θα αναγνωρίζουμε τον κόσμο μας και να θορυβήσει τους ανήσυχους ανθρώπους και να τους αποτρέψει από το να απογοητευτούν.

Φωνάζει το βιβλίο ότι ναι, υπάρχει ελπίδα. Μόνο που πρέπει όλοι μας να προσπαθήσουμε γι’ αυτή και να την κρατήσουμε ζωντανή.

Η γραφή του Αντωνόπουλου είναι δυνατή, η αφήγηση ρέει, οι περιγραφές είναι λεπτομερείς αλλά όχι βαριές. Συγκινεί, θορυβεί και ευαισθητοποιεί.

Βρήκα εκπληκτική την ιδέα της ιστορίας αυτής. Το βιβλίο, κατ’ εμέ, πάντα θα είναι το “όπλο” μας στην άγνοια, την αδιαλλαξία, τη στενομυαλιά.

Αναζητήστε το εδώ.


 







Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Άφησε εδώ το σχόλιό σου...