Συνέντευξη: ΕΛΛΑΔΑ ΚΡΑΛΛΗ: "Η καλλιτεχνική μου φύση πάντα είχε την τάση να διανθίζεται"

Αναρτήθηκε από την
Η Ελλάδα Κράλλη είναι συγγραφέας, καλλιτέχνης και παντρεμένη. Άφησε πίσω της τη χαώδη Αθήνα και μένει πλέον εδώ και δυο χρόνια στην Αυλίδα στην περιοχή Μόρφα. Είναι ένα μέρος όπου πέρασε κυρίως τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια, συντροφιά με τον παππού και τη γιαγιά της και χαίρεται πολύ που συνεχίζει την ευχή του παππού της αποφασίζοντας να μείνει μόνιμα εκεί. (Συνέντευξη στην  Κατερίνα Τσαμπά ) Ελλάδα μου, σε καλωσορίζω στα ΒΙΒΛΙΟγραφικά και θέλω να σε ρωτήσω ποιο είναι αυτό το ένα πράγμα που σε ώθησε να γράψεις. Μπορεί να είναι παραπάνω από ένα, αλλά θέλω να ξεχωρίσεις αυτό που νιώθεις ότι υπερτερεί. Η αγάπη για μετάδοση των μηνυμάτων μου στους ανθρώπους περισσότερο. Η καλλιτεχνική μου φύση πάντα είχε την τάση να διανθίζεται. Η ποίηση και η αποτύπωση τοπίων μέσω της φωτογραφίας όπως και η συμμετοχή μου σε φωτογραφίσεις ως μοντέλο, μέχρι το σημείο  του θεάτρου ως ερασιτέχνης ηθοποιός ήταν μέσα σε αυτούς τους τρόπους που επιθυμούσα να εξωτερικεύσω τους εσωτερικούς μου κόσμους...
0

Book Review: ΠΩΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΚΑΛΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ της HUNTER CLARKE-FIELDS, MSAE από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΟΦΙΑ

Αναρτήθηκε από την

 

(Της Κατερίνας Τσαμπά)

Το βιβλίο είναι εξαιρετικό ανάγνωσμα για εμάς που δεν επαναπαυόμαστε στην ανατροφή των παιδιών μας, στη διαπαιδαγώγησή τους καθώς και στις τεχνικές αυτής. Είναι για εμάς που αντιλαμβανόμαστε ότι τα παιδιά μας κάθε μέρα αλλάζουν, θέλουμε να είμαστε παρόντες και παρούσες στις στιγμές μαζί τους.

Η συγγραφέας μάς δηλώνει εξαρχής ότι και η ίδια, όταν η κόρη της ήταν μικρότερη, είχε μπει στη διαδικασία να φωνάζει, να απελπίζεται και να φοβάται ότι το παιδί δεν θα βελτίωνε τη συμπεριφορά του ποτέ. Κάπως έτσι ήμουν κι εγώ όταν το ξεκίνησα. Με βρήκε σε μια πολύ ευάλωτη περίοδο με την κόρη μου, στην πολλοστή μου προσπάθεια να αναζητώ την ηρεμία για να διαχειρίζομαι τις εντάσεις της κι αυτή να μου ξεφεύγει από τα χέρια.

Με το βιβλίο αντιλήφθηκα αρκετά πράγματα όπως π.χ. ότι δεν είχα ενσυνειδητότητα, δεν είχα επίγνωση, δηλαδή, του τι γινόταν κάθε φορά μπροστά μου και αντιδρούσα αυτόματα. Αντιλήφθηκα, ότι τις περισσότερες φορές ενώ νόμιζα ότι ήμουν παρούσα τελικά δεν ήμουν. Δεν έβλεπα μπροστά μου ακριβώς την κόρη μου αλλά αυτό που περίμενα από την κόρη μου. Και ταρακουνήθηκα.

Γραμμένο με πολύ όμορφο τρόπο, το βιβλίο με αφύπνισε να ξαναβρώ τη μαμά μέσα μου, να ζω με μεγαλύτερη επίγνωση και τέλος πάντων να μη σταματήσω να προσπαθώ γι’ αυτό. Ξέρω ότι δεν μπορεί να έρθει μια αλλαγή από τη μια μέρα στην άλλη και διαβάζοντας ένα βιβλίο, αλλά επειδή είναι πολύ ωραίες οι πληροφορίες που μου παρείχε, θα το έχω στο κομοδίνο μου να ανατρέχω ανά πάσα στιγμή.

Αναζητήστε το εδώ.

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Άφησε εδώ το σχόλιό σου...