Book Review: Ο ΜΠΑΡΜΑΝ ΤΟΥ RITZ, του PHILIPPE COLLIN, από Εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗ

Αναρτήθηκε από την
  (Της Αγγελικής Ζούμπου )   Συγκαταλέγομαι στους φαν στων ιστορικών μυθιστορημάτων που σχετίζονται με τον Δεύτερο Παγκόσμιο, οπότε όταν είδα αυτή τη νέα κυκλοφορία του οίκου Πατάκη, έσπευσα να την αποκτήσω. Στις 13 Ιουνίου 1940 η τύχη της Γαλλίας έχει ήδη αποφασιστεί. Οι Γερμανοί έχουν μπει στη χώρα και όσοι Παριζιάνοι μπορούν να εγκαταλείψουν την πόλη τους το πράττουν. Στο ξενοδοχείο Ριτζ, όμως, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Το Ριτζ, έμβλημα της πολυτέλειας και στέκι της μπουρζουαζίας, ανοίγει τις πόρτες και υποδέχεται τον κατακτητή. Ανάμεσα στο γυαλιστερό μπαρ και τα ράφια γεμάτα αλκοόλ, στέκεται ο μπάρμαν του ξενοδοχείου, ο Φρανκ Μεγιέρ. Συνθέτει κοκτέιλ, εξυπηρετεί τους Γερμανούς και όσους πρόσκεινται σ’ εκείνους, ακούει μυστικά, συμμετέχει σε συζητήσεις, προσπαθεί να επιβιώσει μέσα στη νέα πραγματικότητα κουβαλώντας το δικό του μυστικό που μπορεί να τον στείλει στα κρεματόρια: είναι Εβραίος. Προσωπικότητες γνωστές και μη περνούν μπροστά από τα μάτια μας και παίρ...
0

Book Review: ΠΩΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΚΑΛΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ της HUNTER CLARKE-FIELDS, MSAE από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΟΦΙΑ

Αναρτήθηκε από την

 

(Της Κατερίνας Τσαμπά)

Το βιβλίο είναι εξαιρετικό ανάγνωσμα για εμάς που δεν επαναπαυόμαστε στην ανατροφή των παιδιών μας, στη διαπαιδαγώγησή τους καθώς και στις τεχνικές αυτής. Είναι για εμάς που αντιλαμβανόμαστε ότι τα παιδιά μας κάθε μέρα αλλάζουν, θέλουμε να είμαστε παρόντες και παρούσες στις στιγμές μαζί τους.

Η συγγραφέας μάς δηλώνει εξαρχής ότι και η ίδια, όταν η κόρη της ήταν μικρότερη, είχε μπει στη διαδικασία να φωνάζει, να απελπίζεται και να φοβάται ότι το παιδί δεν θα βελτίωνε τη συμπεριφορά του ποτέ. Κάπως έτσι ήμουν κι εγώ όταν το ξεκίνησα. Με βρήκε σε μια πολύ ευάλωτη περίοδο με την κόρη μου, στην πολλοστή μου προσπάθεια να αναζητώ την ηρεμία για να διαχειρίζομαι τις εντάσεις της κι αυτή να μου ξεφεύγει από τα χέρια.

Με το βιβλίο αντιλήφθηκα αρκετά πράγματα όπως π.χ. ότι δεν είχα ενσυνειδητότητα, δεν είχα επίγνωση, δηλαδή, του τι γινόταν κάθε φορά μπροστά μου και αντιδρούσα αυτόματα. Αντιλήφθηκα, ότι τις περισσότερες φορές ενώ νόμιζα ότι ήμουν παρούσα τελικά δεν ήμουν. Δεν έβλεπα μπροστά μου ακριβώς την κόρη μου αλλά αυτό που περίμενα από την κόρη μου. Και ταρακουνήθηκα.

Γραμμένο με πολύ όμορφο τρόπο, το βιβλίο με αφύπνισε να ξαναβρώ τη μαμά μέσα μου, να ζω με μεγαλύτερη επίγνωση και τέλος πάντων να μη σταματήσω να προσπαθώ γι’ αυτό. Ξέρω ότι δεν μπορεί να έρθει μια αλλαγή από τη μια μέρα στην άλλη και διαβάζοντας ένα βιβλίο, αλλά επειδή είναι πολύ ωραίες οι πληροφορίες που μου παρείχε, θα το έχω στο κομοδίνο μου να ανατρέχω ανά πάσα στιγμή.

Αναζητήστε το εδώ.

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Άφησε εδώ το σχόλιό σου...