Εν ριπή μολυβιού: Τρία διαμαντάκια από τη σειρά ΑΠΝΕΥΣΤΙ, εκδόσεις ΟΞΥ

Αναρτήθηκε από την
(Της Γιώτας Βασιλείου ) Τρία τόσα δα μικρούτσικα βιβλία, τρεις διαφορετικοί κόσμοι, ένα κοινό ερώτημα:  Τι κάνει ο άνθρωπος όταν βρεθεί ή ξεπεράσει τα όριά του; Τους τελευταίους μήνες οι εκδόσεις Οξύ μας έχουν φέρει μια εξαιρετική νέα σειρά. Μικρά σε έκταση αλλά μεγάλα σε ιδέες, τα βιβλία της σειράς Απνευστί είναι κλασικά έργα με συμπυκνωμένο λόγο που όμως δεν χάνει τη βαρύτητά του. Ο Τζόζεφ Κόνραντ, ο Εμίλ Ζολά και ο Πιέτρο Αρετίνο μπορεί χρονικά να απέχουν παρασάγγας όμως συναντιούνται στον τρόπο που ρίχνουν το βλέμμα τους πάνω στην κοινωνία, το σώμα, την ψυχή, το πνεύμα και την κατάρρευση των βεβαιοτήτων. Μικρά βιβλία, μεγάλα ρήγματα.   Η Πλημμύρα, του Εμίλ Ζολά Ο Ζολά εδώ γράφει για μια φυσική καταστροφή, αντιμετωπίζοντας τη συμφορά όχι ως ένα απλό γεγονός αλλά σαν μηχανισμό αποκάλυψης. Η πλημμύρα λειτουργεί καταλυτικά και διαλύει την ψευδαίσθηση ελέγχου του ανθρώπου πάνω στο περιβάλλον και, κυρίως, πάνω στον εαυτό του. Η φύση δεν είναι φόντο. Είναι δύναμη. Απο...
0

Book Review: ΠΩΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΚΑΛΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ της HUNTER CLARKE-FIELDS, MSAE από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΟΦΙΑ

Αναρτήθηκε από την

 

(Της Κατερίνας Τσαμπά)

Το βιβλίο είναι εξαιρετικό ανάγνωσμα για εμάς που δεν επαναπαυόμαστε στην ανατροφή των παιδιών μας, στη διαπαιδαγώγησή τους καθώς και στις τεχνικές αυτής. Είναι για εμάς που αντιλαμβανόμαστε ότι τα παιδιά μας κάθε μέρα αλλάζουν, θέλουμε να είμαστε παρόντες και παρούσες στις στιγμές μαζί τους.

Η συγγραφέας μάς δηλώνει εξαρχής ότι και η ίδια, όταν η κόρη της ήταν μικρότερη, είχε μπει στη διαδικασία να φωνάζει, να απελπίζεται και να φοβάται ότι το παιδί δεν θα βελτίωνε τη συμπεριφορά του ποτέ. Κάπως έτσι ήμουν κι εγώ όταν το ξεκίνησα. Με βρήκε σε μια πολύ ευάλωτη περίοδο με την κόρη μου, στην πολλοστή μου προσπάθεια να αναζητώ την ηρεμία για να διαχειρίζομαι τις εντάσεις της κι αυτή να μου ξεφεύγει από τα χέρια.

Με το βιβλίο αντιλήφθηκα αρκετά πράγματα όπως π.χ. ότι δεν είχα ενσυνειδητότητα, δεν είχα επίγνωση, δηλαδή, του τι γινόταν κάθε φορά μπροστά μου και αντιδρούσα αυτόματα. Αντιλήφθηκα, ότι τις περισσότερες φορές ενώ νόμιζα ότι ήμουν παρούσα τελικά δεν ήμουν. Δεν έβλεπα μπροστά μου ακριβώς την κόρη μου αλλά αυτό που περίμενα από την κόρη μου. Και ταρακουνήθηκα.

Γραμμένο με πολύ όμορφο τρόπο, το βιβλίο με αφύπνισε να ξαναβρώ τη μαμά μέσα μου, να ζω με μεγαλύτερη επίγνωση και τέλος πάντων να μη σταματήσω να προσπαθώ γι’ αυτό. Ξέρω ότι δεν μπορεί να έρθει μια αλλαγή από τη μια μέρα στην άλλη και διαβάζοντας ένα βιβλίο, αλλά επειδή είναι πολύ ωραίες οι πληροφορίες που μου παρείχε, θα το έχω στο κομοδίνο μου να ανατρέχω ανά πάσα στιγμή.

Αναζητήστε το εδώ.

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Άφησε εδώ το σχόλιό σου...