Book Review: 21 ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ του ΙΟΥΛΙΟΥ ΜΑΡΟΥΛΑΚΗ από Εκδόσεις ΦΟΥΡΦΟΥΡΙ

(Της Κατερίνας Τσαμπά ) Το βιβλίο είναι ΟΥΑΟΥ. Τάδε έφη η επτάχρονη κόρη μου κι εγώ δεν έχω παρά να χαίρομαι. Αλλά να σας πω και τη δική μου αλήθεια, το βιβλίο τα σπάει! Μου άρεσε κι εμένα πάρα πολύ. Όταν το διαβάζαμε είχαμε φιλοξενούμενο κι έναν φίλο της κόρης μου και έτυχε μερικά πλάσματα να τα ακούσει κι εκείνος. Κατενθουσιάστηκε. Η εικονογράφηση είναι εξαίσια, οι περιγραφές των πλασμάτων με χιούμορ. Τα πιτσιρίκια ξεκαρδίζονταν συνεχώς. Οι πληροφορίες που πήραμε πολύ ενδιαφέρουσες και επειδή είναι δοσμένες με παιγνιώδη τρόπο, αφομοιώθηκαν εύκολα. Τους άκουγα για ώρα μετά να συζητούν για μερικά από τα πλάσματα που τους έκαναν εντύπωση. Τέτοια βιβλία θέλουμε! Μια εξαιρετική έκδοση, με ωραίο φύλλο και χρώματα πολύ ζωντανά. Μπροστά μας, σε λίγες και εύστοχες γραμμές, ξετυλίγονται οι ιστορίες αυτών των 21 πλασμάτων της μυθολογίας: του Πήγασου, του Μινώταυρου, της Χίμαιρας, του Κέρβερου, της Σφίγγας, της Λερναίας Ύδρας, του Τυφώνα, του Κένταυρου, της Μέδουσας, της Σκύλλας, της Χάρυβ...

Book review: ΤΕΡΜΑΤΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ της ΣΤΕΛΛΑΣ ΓΟΥΛΤΙΔΟΥ από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΡΙ.ΕΝΑ



Το βιβλίο αυτό μιλάει για τον άνθρωπο. Για σένα και για μένα. Η θέση του κάθε ανθρώπου είναι πολύ σημαντική, τόσο που μερικές φορές σου αρκεί, μου αρκεί, μια γωνίτσα, έτσι απλά να στέκεσαι με την πραγμάτεια σου.

Έτσι κάνει ο πρωταγωνιστής του βιβλίου, ένα μικροπωλητής κουλουριών που στέκεται στη γωνία Τσιμισκή με Αγίας Σοφίας, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Κοιτάζει τον περαστικό κόσμο, το τοπίο γύρω και πέρα του. Τους βλέπει ουσιαστικά, δεν κοιτάζει μόνο και γράφει. Παίρνει το τευχίδιό του, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η συγγραφέας, και γράφει σκέψεις, μνήμες, στιγμιότυπα, εικόνες, μυρωδιές, σημάδια της πόλης.

Άλλοτε μετακινείται και φαντάζεται κάποιον να τον ψάχνει, να νιώθει την απουσία του και να λυπάται. Όμως ακόμα κι η απουσία είναι κάτι.

Ουσιαστικά κάνει μια ενδοσκόπηση παρατηρώντας, γράφοντας καθώς σκέφτεται.

Η αφήγηση είναι πρωτοπρόσωπη. Μας φέρνει εικόνες ζωντανές, λέξεις σμιλεμένες χωρίς γωνίες με ποιητική χροιά θα έλεγα.

Αποτυπώνει πώς είναι ο κόσμος γύρω μας, που περνάει απορροφημένος από δίπλα μας χωρίς να κοιτάζει.

Ζούμε τις εποχές μαζί του. Την ανάσα του, τον πόνο και τη μοναξιά του.

Μου άρεσε η δομή του καθώς είναι χωρισμένο σε μικρά “κεφάλαια” τα οποία οδηγούν βήμα βήμα, στην ανακάλυψη και αποκάλυψη.

Έχω ένα πολύ αγαπημένο μου “κεφάλαιο” το “Σαββατιανές δουλειές” καθώς και 3 ατάκες από το βιβλίο, τις οποίες παραθέτω:

  • “Όσα είναι μακριά λένε είναι ήδη μέσα στο σπιτικό σου απλά δεν τα έχει συναντήσει ακόμα”.
  • “Όταν ήμουν μικρός ήθελα να γίνω πουλί. Τώρα το ταΐζω τα σουσάμια που μένουν στο τέλος της μέρας στο καρότσι μου”.
  • “Τι άλλο είμαστε πέρα από ενέργεια που γεμίζει τις απουσίες όλων και τις δικές μου και τις δικές σου”.
  • "Και τι είναι αυτό που υπάρχει για σένα, για μένα στη ζωή; Εγώ ονειρεύομαι με τα μάτια ανοιχτά. Εσύ ονειρεύεσαι με τα μάτια ανοιχτά.

Αναζητήστε το εδώ.  

Σχόλια