Book Review: 21 ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ του ΙΟΥΛΙΟΥ ΜΑΡΟΥΛΑΚΗ από Εκδόσεις ΦΟΥΡΦΟΥΡΙ

(Της Κατερίνας Τσαμπά ) Το βιβλίο είναι ΟΥΑΟΥ. Τάδε έφη η επτάχρονη κόρη μου κι εγώ δεν έχω παρά να χαίρομαι. Αλλά να σας πω και τη δική μου αλήθεια, το βιβλίο τα σπάει! Μου άρεσε κι εμένα πάρα πολύ. Όταν το διαβάζαμε είχαμε φιλοξενούμενο κι έναν φίλο της κόρης μου και έτυχε μερικά πλάσματα να τα ακούσει κι εκείνος. Κατενθουσιάστηκε. Η εικονογράφηση είναι εξαίσια, οι περιγραφές των πλασμάτων με χιούμορ. Τα πιτσιρίκια ξεκαρδίζονταν συνεχώς. Οι πληροφορίες που πήραμε πολύ ενδιαφέρουσες και επειδή είναι δοσμένες με παιγνιώδη τρόπο, αφομοιώθηκαν εύκολα. Τους άκουγα για ώρα μετά να συζητούν για μερικά από τα πλάσματα που τους έκαναν εντύπωση. Τέτοια βιβλία θέλουμε! Μια εξαιρετική έκδοση, με ωραίο φύλλο και χρώματα πολύ ζωντανά. Μπροστά μας, σε λίγες και εύστοχες γραμμές, ξετυλίγονται οι ιστορίες αυτών των 21 πλασμάτων της μυθολογίας: του Πήγασου, του Μινώταυρου, της Χίμαιρας, του Κέρβερου, της Σφίγγας, της Λερναίας Ύδρας, του Τυφώνα, του Κένταυρου, της Μέδουσας, της Σκύλλας, της Χάρυβ...

Book review: ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΝΕΟ-ΝΟΥΑΡ – ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, του Κέντρου Μελέτης του Εγκλήματος (ΚΕΜΕ), από εκδόσεις ΚΥΦΑΝΤΑ


 (Της Κατερίνας Τσαμπά)

Το Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος (ΚΕΜΕ) είναι ένας επιστημονικός φορέας που ιδρύθηκε το 2015 με σκοπό την επιστημονική μελέτη, την έρευνα και τη δημόσια προβολή θεμάτων εγκληματολογίας, την επεξεργασία προτάσεων και τη διατύπωση απόψεων για θέματα που σχετίζονται με την εγκληματολογία και πολλά ακόμα. Η ιδέα που γέννησε αυτό το συλλογικό έργο προήλθε μετά από τη σύμπραξη πολλών δυνάμεων μεταξύ άλλων του εκδότη των Κυφάντων Γιάννη Χουτόπουλο, της συγγραφέως Έλενας Χουσνή και του καθηγητή Γιάννη Πανούση.

Με το σκεπτικό ότι η μυθοπλασία δεν μπορεί να σταθεί χωρίς το στοιχείο του πραγματικού και την περιγραφή σε βάθος των πραγμάτων καθώς και των ηρώων, το έργο αυτό έρχεται να βοηθήσει προσθέτοντας το λιθαράκι του στην καλύτερη διαχείριση αυτών των θεμάτων.

Ουσιαστικά προσπαθεί, και το καταφέρνει σε μεγάλο βαθμό, μέσα και από τη μελέτη συγκεκριμένων βιβλίων που έχουν γραφτεί (ενδεικτικά αναφέρω της Έλενας Χουσνη «Το παιδί με τη ριγέ μπλούζα», του Πέτρου Μάρκαρη την τετραλογία της κρίσεως) να αναλύσει σε βάθος το έγκλημα και το κοινωνικό πλαίσιο που το περιβάλλει με αποτέλεσμα αυτό να γίνει όσο γίνεται πιο κατανοητό.

Αναφέρεται στο ιστορικό και κοινωνικό πλαίσιο, στους ανθρώπους που κατά κάποιον τρόπο περιθωριοποιούνται, στη γυναίκα, στους τόπους όπου διαδραματίζονται τα εγκλήματα, στις παθογένειες της κοινωνίας μας. Κατόπιν, εμβαθύνει στον ιστορικό ρόλο του νουάρ, στη συλλογική ευθύνη, την οικογένεια, τη γραφειοκρατία. Την αισθητική, τη γλώσσα, τους πρωταγωνιστές.

Στην προσπάθεια να παρουσιάσουν τη σχέση του εγκλήματος με την τέχνη, προχωράνε μετά την ανάλυση αστυνομικών μυθιστορημάτων και στον κινηματογράφο. Μέσα από την ανάλυση έργων μιλάνε για τη βία στην πατριαρχική οικογένεια, στην οικογένεια γενικώς, σε κλειστές ομάδες. Τη βία ως διασκέδαση, τον ρατσισμό, τη ξενοφοβία.

Ένα εξαιρετικό δοκίμιο και ειδικά για όσους και όσες ενδιαφέρονται να μελετήσουν εκτενώς το έγκλημα.

Αναζητήστε το εδώ


Σχόλια