Book Review: Ο ΜΠΑΡΜΑΝ ΤΟΥ RITZ, του PHILIPPE COLLIN, από Εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗ

  (Της Αγγελικής Ζούμπου )   Συγκαταλέγομαι στους φαν στων ιστορικών μυθιστορημάτων που σχετίζονται με τον Δεύτερο Παγκόσμιο, οπότε όταν είδα αυτή τη νέα κυκλοφορία του οίκου Πατάκη, έσπευσα να την αποκτήσω. Στις 13 Ιουνίου 1940 η τύχη της Γαλλίας έχει ήδη αποφασιστεί. Οι Γερμανοί έχουν μπει στη χώρα και όσοι Παριζιάνοι μπορούν να εγκαταλείψουν την πόλη τους το πράττουν. Στο ξενοδοχείο Ριτζ, όμως, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Το Ριτζ, έμβλημα της πολυτέλειας και στέκι της μπουρζουαζίας, ανοίγει τις πόρτες και υποδέχεται τον κατακτητή. Ανάμεσα στο γυαλιστερό μπαρ και τα ράφια γεμάτα αλκοόλ, στέκεται ο μπάρμαν του ξενοδοχείου, ο Φρανκ Μεγιέρ. Συνθέτει κοκτέιλ, εξυπηρετεί τους Γερμανούς και όσους πρόσκεινται σ’ εκείνους, ακούει μυστικά, συμμετέχει σε συζητήσεις, προσπαθεί να επιβιώσει μέσα στη νέα πραγματικότητα κουβαλώντας το δικό του μυστικό που μπορεί να τον στείλει στα κρεματόρια: είναι Εβραίος. Προσωπικότητες γνωστές και μη περνούν μπροστά από τα μάτια μας και παίρ...

Book review: ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΝΕΟ-ΝΟΥΑΡ – ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, του Κέντρου Μελέτης του Εγκλήματος (ΚΕΜΕ), από εκδόσεις ΚΥΦΑΝΤΑ


 (Της Κατερίνας Τσαμπά)

Το Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος (ΚΕΜΕ) είναι ένας επιστημονικός φορέας που ιδρύθηκε το 2015 με σκοπό την επιστημονική μελέτη, την έρευνα και τη δημόσια προβολή θεμάτων εγκληματολογίας, την επεξεργασία προτάσεων και τη διατύπωση απόψεων για θέματα που σχετίζονται με την εγκληματολογία και πολλά ακόμα. Η ιδέα που γέννησε αυτό το συλλογικό έργο προήλθε μετά από τη σύμπραξη πολλών δυνάμεων μεταξύ άλλων του εκδότη των Κυφάντων Γιάννη Χουτόπουλο, της συγγραφέως Έλενας Χουσνή και του καθηγητή Γιάννη Πανούση.

Με το σκεπτικό ότι η μυθοπλασία δεν μπορεί να σταθεί χωρίς το στοιχείο του πραγματικού και την περιγραφή σε βάθος των πραγμάτων καθώς και των ηρώων, το έργο αυτό έρχεται να βοηθήσει προσθέτοντας το λιθαράκι του στην καλύτερη διαχείριση αυτών των θεμάτων.

Ουσιαστικά προσπαθεί, και το καταφέρνει σε μεγάλο βαθμό, μέσα και από τη μελέτη συγκεκριμένων βιβλίων που έχουν γραφτεί (ενδεικτικά αναφέρω της Έλενας Χουσνη «Το παιδί με τη ριγέ μπλούζα», του Πέτρου Μάρκαρη την τετραλογία της κρίσεως) να αναλύσει σε βάθος το έγκλημα και το κοινωνικό πλαίσιο που το περιβάλλει με αποτέλεσμα αυτό να γίνει όσο γίνεται πιο κατανοητό.

Αναφέρεται στο ιστορικό και κοινωνικό πλαίσιο, στους ανθρώπους που κατά κάποιον τρόπο περιθωριοποιούνται, στη γυναίκα, στους τόπους όπου διαδραματίζονται τα εγκλήματα, στις παθογένειες της κοινωνίας μας. Κατόπιν, εμβαθύνει στον ιστορικό ρόλο του νουάρ, στη συλλογική ευθύνη, την οικογένεια, τη γραφειοκρατία. Την αισθητική, τη γλώσσα, τους πρωταγωνιστές.

Στην προσπάθεια να παρουσιάσουν τη σχέση του εγκλήματος με την τέχνη, προχωράνε μετά την ανάλυση αστυνομικών μυθιστορημάτων και στον κινηματογράφο. Μέσα από την ανάλυση έργων μιλάνε για τη βία στην πατριαρχική οικογένεια, στην οικογένεια γενικώς, σε κλειστές ομάδες. Τη βία ως διασκέδαση, τον ρατσισμό, τη ξενοφοβία.

Ένα εξαιρετικό δοκίμιο και ειδικά για όσους και όσες ενδιαφέρονται να μελετήσουν εκτενώς το έγκλημα.

Αναζητήστε το εδώ. 


Σχόλια