Εν ριπή μολυβιού: Τρία διαμαντάκια από τη σειρά ΑΠΝΕΥΣΤΙ, εκδόσεις ΟΞΥ

Αναρτήθηκε από την
(Της Γιώτας Βασιλείου ) Τρία τόσα δα μικρούτσικα βιβλία, τρεις διαφορετικοί κόσμοι, ένα κοινό ερώτημα:  Τι κάνει ο άνθρωπος όταν βρεθεί ή ξεπεράσει τα όριά του; Τους τελευταίους μήνες οι εκδόσεις Οξύ μας έχουν φέρει μια εξαιρετική νέα σειρά. Μικρά σε έκταση αλλά μεγάλα σε ιδέες, τα βιβλία της σειράς Απνευστί είναι κλασικά έργα με συμπυκνωμένο λόγο που όμως δεν χάνει τη βαρύτητά του. Ο Τζόζεφ Κόνραντ, ο Εμίλ Ζολά και ο Πιέτρο Αρετίνο μπορεί χρονικά να απέχουν παρασάγγας όμως συναντιούνται στον τρόπο που ρίχνουν το βλέμμα τους πάνω στην κοινωνία, το σώμα, την ψυχή, το πνεύμα και την κατάρρευση των βεβαιοτήτων. Μικρά βιβλία, μεγάλα ρήγματα.   Η Πλημμύρα, του Εμίλ Ζολά Ο Ζολά εδώ γράφει για μια φυσική καταστροφή, αντιμετωπίζοντας τη συμφορά όχι ως ένα απλό γεγονός αλλά σαν μηχανισμό αποκάλυψης. Η πλημμύρα λειτουργεί καταλυτικά και διαλύει την ψευδαίσθηση ελέγχου του ανθρώπου πάνω στο περιβάλλον και, κυρίως, πάνω στον εαυτό του. Η φύση δεν είναι φόντο. Είναι δύναμη. Απο...
0

Book review: ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΝΕΟ-ΝΟΥΑΡ – ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, του Κέντρου Μελέτης του Εγκλήματος (ΚΕΜΕ), από εκδόσεις ΚΥΦΑΝΤΑ

Αναρτήθηκε από την


 (Της Κατερίνας Τσαμπά)

Το Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος (ΚΕΜΕ) είναι ένας επιστημονικός φορέας που ιδρύθηκε το 2015 με σκοπό την επιστημονική μελέτη, την έρευνα και τη δημόσια προβολή θεμάτων εγκληματολογίας, την επεξεργασία προτάσεων και τη διατύπωση απόψεων για θέματα που σχετίζονται με την εγκληματολογία και πολλά ακόμα. Η ιδέα που γέννησε αυτό το συλλογικό έργο προήλθε μετά από τη σύμπραξη πολλών δυνάμεων μεταξύ άλλων του εκδότη των Κυφάντων Γιάννη Χουτόπουλο, της συγγραφέως Έλενας Χουσνή και του καθηγητή Γιάννη Πανούση.

Με το σκεπτικό ότι η μυθοπλασία δεν μπορεί να σταθεί χωρίς το στοιχείο του πραγματικού και την περιγραφή σε βάθος των πραγμάτων καθώς και των ηρώων, το έργο αυτό έρχεται να βοηθήσει προσθέτοντας το λιθαράκι του στην καλύτερη διαχείριση αυτών των θεμάτων.

Ουσιαστικά προσπαθεί, και το καταφέρνει σε μεγάλο βαθμό, μέσα και από τη μελέτη συγκεκριμένων βιβλίων που έχουν γραφτεί (ενδεικτικά αναφέρω της Έλενας Χουσνη «Το παιδί με τη ριγέ μπλούζα», του Πέτρου Μάρκαρη την τετραλογία της κρίσεως) να αναλύσει σε βάθος το έγκλημα και το κοινωνικό πλαίσιο που το περιβάλλει με αποτέλεσμα αυτό να γίνει όσο γίνεται πιο κατανοητό.

Αναφέρεται στο ιστορικό και κοινωνικό πλαίσιο, στους ανθρώπους που κατά κάποιον τρόπο περιθωριοποιούνται, στη γυναίκα, στους τόπους όπου διαδραματίζονται τα εγκλήματα, στις παθογένειες της κοινωνίας μας. Κατόπιν, εμβαθύνει στον ιστορικό ρόλο του νουάρ, στη συλλογική ευθύνη, την οικογένεια, τη γραφειοκρατία. Την αισθητική, τη γλώσσα, τους πρωταγωνιστές.

Στην προσπάθεια να παρουσιάσουν τη σχέση του εγκλήματος με την τέχνη, προχωράνε μετά την ανάλυση αστυνομικών μυθιστορημάτων και στον κινηματογράφο. Μέσα από την ανάλυση έργων μιλάνε για τη βία στην πατριαρχική οικογένεια, στην οικογένεια γενικώς, σε κλειστές ομάδες. Τη βία ως διασκέδαση, τον ρατσισμό, τη ξενοφοβία.

Ένα εξαιρετικό δοκίμιο και ειδικά για όσους και όσες ενδιαφέρονται να μελετήσουν εκτενώς το έγκλημα.

Αναζητήστε το εδώ. 


Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Άφησε εδώ το σχόλιό σου...