Συνέντευξη: ΕΛΛΑΔΑ ΚΡΑΛΛΗ: "Η καλλιτεχνική μου φύση πάντα είχε την τάση να διανθίζεται"

Η Ελλάδα Κράλλη είναι συγγραφέας, καλλιτέχνης και παντρεμένη. Άφησε πίσω της τη χαώδη Αθήνα και μένει πλέον εδώ και δυο χρόνια στην Αυλίδα στην περιοχή Μόρφα. Είναι ένα μέρος όπου πέρασε κυρίως τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια, συντροφιά με τον παππού και τη γιαγιά της και χαίρεται πολύ που συνεχίζει την ευχή του παππού της αποφασίζοντας να μείνει μόνιμα εκεί. (Συνέντευξη στην  Κατερίνα Τσαμπά ) Ελλάδα μου, σε καλωσορίζω στα ΒΙΒΛΙΟγραφικά και θέλω να σε ρωτήσω ποιο είναι αυτό το ένα πράγμα που σε ώθησε να γράψεις. Μπορεί να είναι παραπάνω από ένα, αλλά θέλω να ξεχωρίσεις αυτό που νιώθεις ότι υπερτερεί. Η αγάπη για μετάδοση των μηνυμάτων μου στους ανθρώπους περισσότερο. Η καλλιτεχνική μου φύση πάντα είχε την τάση να διανθίζεται. Η ποίηση και η αποτύπωση τοπίων μέσω της φωτογραφίας όπως και η συμμετοχή μου σε φωτογραφίσεις ως μοντέλο, μέχρι το σημείο  του θεάτρου ως ερασιτέχνης ηθοποιός ήταν μέσα σε αυτούς τους τρόπους που επιθυμούσα να εξωτερικεύσω τους εσωτερικούς μου κόσμους...

(Της Αγγελικής Ζούμπου)

Ο Χρήστος Πάλλης είναι ιδιωτικός ντετέκτιβ. Ωραίος, επιτυχημένος, εύστροφος, ειρωνικός και βαθιά τραυματισμένος. Ζει στην Αθήνα αλλά η καρδιά του έχει παγιδευτεί για πάντα στα Χανιά. Εκεί πήγε να σπουδάσει. Απέτυχε στις σπουδές αλλά κέρδισε στον έρωτα. Μόνο που η Μαριάννα Πετράκη, η αγαπημένη του, μία μέρα στούκαρε απροειδοποίητα με το αυτοκίνητο και τον άφησε να την πενθεί στο διηνεκές.

Μέχρι που μία μέρα, στην επέτειο του θανάτου της Μαριάννας, κάνει την εμφάνισή του στο γραφείο του Πάλλη κάποιος που του ζητά να βρει μία εξαφανισμένη γυναίκα. Του δείχνει φωτογραφίες, τις οποίες ο Πάλλης κοιτάζει μάλλον ανόρεχτα μόνο και μόνο για να απορρίψει την υπόθεση. Η γυναίκα στις φωτογραφίες είναι η Μαριάννα και ο Πάλλης αναλαμβάνει τελικά την έρευνα για να ανακαλύψει πώς η Μαριάννα, η οποία θάφτηκε τόσα χρόνια πριν, είναι ακόμα ζωντανή και μάλιστα παντρεμένη με τον Αλέξανδρο Απέργη, επιφανές και βαθύπλουτο μέλος της κοινωνίας. Οι εξελίξεις θα στείλουν τον Πάλλη στα Χανιά, παρότι είχε ορκιστεί να μην ξαναπατήσει εκεί, αλλά και στα κατάβαθα της ψυχής του, αναγκάζοντάς τον να αντικρίσει τραύματα του παρελθόντος που δεν επουλώθηκαν ποτέ.

Η γραφή του Κουτσάκη είναι γρήγορη και ευφυής. Η πρωτοπρόσωπη γραφή (παρακολουθούμε το μεγαλύτερο μέρος της πλοκής μέσα από τα μάτια του Χρήστου Πάλλη) ζωντανεύει τον ντετέκτιβ σαν να μας διηγούνταν ο ίδιος τα καθέκαστα σε ένα καφέ στην παραλία των Χανίων. Πανέξυπνο χιούμορ και σαρκασμός διαποτίζουν τις σελίδες του βιβλίου και δεν ήταν λίγες οι φορές που γέλασα δυνατά με τις ατάκες του Πάλλη και την οξύνοια των παρατηρήσεών του. Θαύμασα τον τρόπο με τον οποίο ο συγγραφέας κατάφερε να πλέξει όλα τα νήματα της ιστορίας και να οδηγήσει τους χαρακτήρες του σε ένα τέλος λυτρωτικό χωρίς να υποκύψει στον πειρασμό ενός «happily ever after», που θα φαινόταν μάλλον βεβιασμένο και καταναγκαστικό.

Αναζητήστε το βιβλίο εδώ.

 

Σχόλια