Συνέντευξη: ΕΛΛΑΔΑ ΚΡΑΛΛΗ: "Η καλλιτεχνική μου φύση πάντα είχε την τάση να διανθίζεται"

Η Ελλάδα Κράλλη είναι συγγραφέας, καλλιτέχνης και παντρεμένη. Άφησε πίσω της τη χαώδη Αθήνα και μένει πλέον εδώ και δυο χρόνια στην Αυλίδα στην περιοχή Μόρφα. Είναι ένα μέρος όπου πέρασε κυρίως τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια, συντροφιά με τον παππού και τη γιαγιά της και χαίρεται πολύ που συνεχίζει την ευχή του παππού της αποφασίζοντας να μείνει μόνιμα εκεί. (Συνέντευξη στην  Κατερίνα Τσαμπά ) Ελλάδα μου, σε καλωσορίζω στα ΒΙΒΛΙΟγραφικά και θέλω να σε ρωτήσω ποιο είναι αυτό το ένα πράγμα που σε ώθησε να γράψεις. Μπορεί να είναι παραπάνω από ένα, αλλά θέλω να ξεχωρίσεις αυτό που νιώθεις ότι υπερτερεί. Η αγάπη για μετάδοση των μηνυμάτων μου στους ανθρώπους περισσότερο. Η καλλιτεχνική μου φύση πάντα είχε την τάση να διανθίζεται. Η ποίηση και η αποτύπωση τοπίων μέσω της φωτογραφίας όπως και η συμμετοχή μου σε φωτογραφίσεις ως μοντέλο, μέχρι το σημείο  του θεάτρου ως ερασιτέχνης ηθοποιός ήταν μέσα σε αυτούς τους τρόπους που επιθυμούσα να εξωτερικεύσω τους εσωτερικούς μου κόσμους...

Book Review: ΤΟ ΚΑΦΕ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ του JOHN STRELECKY από ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΛΕΙΔΑΡΙΘΜΟΣ

 

 (Της Κατερίνας Τσαμπά

Ένα βιβλίο μπορεί να σου αλλάξει την κοσμοθεωρία και τη ζωή; Ναι, μπορεί! Αυτό το βιβλίο περισσότερο απ’ όλα.

Ο συγγραφέας βρέθηκε σε μια κομβική στιγμή της ζωής του όταν ήταν 33 χρονών. Κάποιο γεγονός, που δεν βρήκα στην αναζήτησή μου, τον έκανε να αναζητήσει την αλλαγή στη ζωή του. Και τη βρήκε.

Ταυτίστηκα απίστευτα με την ιστορία του καφέ. Ο John, ο κεντρικός ήρωας, βρίσκεται σε ένα απίστευτο μποτιλιάρισμα τη στιγμή που οδεύει στο μέρος όπου έκλεισε για να κάνει τις διακοπές του. Η αστυνομία ζητάει από τα οχήματα να γυρίσουν πίσω κι ο John αποφασίζει απλώς να βρει άλλον δρόμο για τον προορισμό του. Αφού κάνει ένα σωρό στροφές, πότε δεξιά και πότε αριστερά, κι αφού έχει διανύσει πολλά χιλιόμετρα, βλέποντας το ντεπόζιτο της βενζίνης να αδειάζει επικίνδυνα αρχίζει να αγχώνεται και τα βάζει με τον εαυτό του.

Σε μια τελευταία στροφή πιστεύοντας ότι πια το αμάξι του θα τον αφήσει, βλέπει ένα χαμηλό κτίριο που γράφει «Το καφέ των ερωτήσεων». Σταματάει σχετικά ανακουφισμένος. Σκέφτεται ότι τουλάχιστον θα φάει, μιας και ακριβώς εκείνη τη στιγμή συνειδητοποιεί την πείνα του.

Μπαίνει στο καφέ και από το δευτερόλεπτο της εισόδου του αρχίζει η αλλαγή του.

Κάθεται σε ένα τραπέζι και κοιτώντας τριγύρω καταλαβαίνει ότι το καφέ είναι ολοκαίνουριο. Απορεί πώς αποφάσισε ο ιδιοκτήτης του να ανοίξει στη μέση του πουθενά αυτό το μαγαζί, αλλά δεν επεκτείνει τη σκέψη του. Η σερβιτόρα τού φέρνει τον κατάλογο και πριν προλάβει καλά καλά να αποφασίσει τι θα πάρει, γυρίζει στην πίσω πλευρά και βλέπει 3 ερωτήσεις: Γιατί είσαι εδώ; Φοβάσαι τον θάνατο; Είσαι ικανοποιημένος;

Οι ερωτήσεις μένουν στο μυαλό του να τριγυρνάνε και σκέψεις τον κατακλύζουν. Η σερβιτόρα μοιάζει να διαβάζει το μυαλό του και του απαντάει σοκάροντάς τον αρχικά αλλά στην πορεία τον κάνει να θέλει να της μιλήσει όλο και περισσότερο. Σε λίγο εκείνη φεύγει και φέρνει μια φίλη της που πιστεύει ότι μπορεί να τον βοηθήσει να βρει απαντήσεις στις 3 ερωτήσεις. Κι όταν φεύγει κι εκείνη, έρχεται ο σεφ ο οποίος επίσης λέγοντας την ιστορία του τον βοηθάει ακόμα πιο πολύ.

Αν μπορούσα να κάνω κι εγώ μια ερώτηση σε εσάς γι’ αυτό το βιβλίο θα ήταν:

Χρειάζεται να επιλέγετε εσείς κάθε φορά τον δρόμο σας, γιατί αλλιώς κάποιος άλλος θα το κάνει για εσάς. Τι θα κάνατε για να το πετυχαίνετε κάθε φορά;

Η δική σας απάντηση βρίσκεται σε αυτό το πολύτιμο και υπέροχο βιβλίο.

Αναζητήστε το εδώ.


Σχόλια